Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@huzarc I nie chodzi o zdjęcia, a refleksję ogólną: nie wiesz co się zdarzy, jaka karta padnie. I odczuwam całą sobą prawdę, że życie nie znosi pustki, chyba że na nią się upieramy. ;) dzięki za ślad. Bb

Opublikowano

@beta_b

To piękny, dojrzały wiersz pełen życiowej mądrości.

Szczególnie poruszył mnie wers - "niekoniecznie karma wraca, niekoniecznie sprawiedliwość". To przyznanie, że życie nie jest prostym równaniem, a jednocześnie nie rezygnujesz – wręcz przeciwnie, nawołujesz do trwania. Dziękuję za przypomnienie, że warto dać życiu jeszcze tę jedną sekundę. Świetne zdjęcia - bezpiecznych i fascynujących lotów! :)))

 

Opublikowano

@Berenika97 dla mnie dojrzałość to poskromienie ego, żeby się nie upierało. Szkolę się, to jeszcze nie mój poziom, ale doświadczenie fascynujące. I dopowiem, że nikt nie wie, jakie koszty niesie pasja ;)

Dzìęki Miła za obecność. Bb

Opublikowano

@bazyl_prost odwrócić uwagę, przekierować ją świadomie. Przetrzymać impuls, zahamować myśli i "natychmiastową potrzebę". "Ręcznie" przekierować uwagę, zainteresować się czymś innym, skupić na tym.

 

W kriokomorze przy -140st. C wizualizuję obrazy, słucham muzyki/tańczę. Bez tego uwaga wraca do ciała i poczucia zimna. Głowa kluczowa. 

 

@Rafael Marius nie chodzi o fortunę ani dobre karty, ale jak/czy/ile przeżywamy. Może pocieszać i przestrzegać to przysłowie, ale trochę nie o to chodzi. 

 

@w kropki bordo dziękuję kropko, daleko do piosenki, ale faktycznie, materiał wyjściowy jest. 

 

Pozdrawiam ciepło, bb

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nie wiem czy chodzi o sprzedawanie czegokolwiek. To kwintesencja tego, z czym spotykam się na co dzień i chyba nawet nie jest specjalnie przerysowana. To chęć wyrażenia mojego zdumienia i szoku, że tak jest - bo jest i kiedy zwracam uwagę, to - "widzę ciemność, ciemność widzę". Chyba powinienem się cieszyć, że nie słyszę - spadaj dziadu. Nie potrafię takich postaw w sobie zmieścić. Ale - to naprawdę jest samo życie. Zasłyszane w oczekiwaniu np. na bilet z parkomatu. Nie wiem, jak to zamieścić, żeby nie było powszechnie dostępne, ale, żeby usłyszeć - czy moje odczucia są "chore", czy mam rację - tak jest...  
    • Kochani, dziękuję za wpisy i polubienia:)
    • @Migrena   To byłaby scena jak z absurdalnej komedii  - tytuł roboczy -  "Forma i miotła" .  Widzę to -  Ty z Gombrowiczem, ja z miotłą, oboje krzyczący  na środku ulicy. Przechodnie myślą -  "artyści..." A prawda jest taka, że w tej pogoni to ja bym w końcu złapała oddech, usiadła na krawężniku i powiedziała - "dobra, czytaj mi ten fragment o formie, skoro tak się starasz." I może faktycznie byłoby romantycznie - na swój pokręcony, literacki sposób.    Pozdrawiam, motylu jedwabisty. :)
    • @huzarc   Mocny wiersz o przemijaniu cywilizacji. Ta "wielka historia" przemykająca bezszelestnie - jak coś, co dzieje się poza naszą percepcją, za szybko lub za wolno, byśmy to uchwycili. Pesymistycznymobraz naszej cywilizacyjnej kruchości.
    • @Berenika97   nie wiem :)   ale widzę tę scenę.   dynamizm na maksa.   ulica miasta.   sobotnie popołudnie.   ja biegnę na bosaka z Gombrowiczem w dłoni a Ty z  miotłą w ręku za mną.   oboje niekompletni w ubiorze ale z ochrypłymi glosami i poetyckim wdziękiem:   - gwiazdeczko poranna !   - ty motylu jedwabisty.    ja ci dam gombrowicza !!!!!     byloby pewno romantycznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...