Trucizna

[Simon Tracy]

Wrogowie mnie otaczają.

Brak mi brata do rozmów

i cichych chwil zadumy, 

ciągnących się jak 

zaduszne, listopadowe godziny. 

Brak mi do szabli i szklanki,

przysłowiowego Węgra.

Mój przysiół, fortecą z lodu i kamienia.

Granitowa wieża góruje

wśród nisko osiadłych,

stalowo połyskujących.

Pierzastych, skłębionych bałwanów.

Patrzę na ziemię niczyją,

wyrosłą jak pleśń brunatna 

z równo ociosanych górskich zboczy.

Tam śmierć dożyna

nieszczęsnych rycerzy,

co chcieli o łeb

skrócić biblijnego Smoka.

Uczepieni trokami

z haków rzeźnickich do siodeł, pobladłych rozkładem ogierów.

Wyklinają w agonii

me zdradzieckie imię,

krztusząc się krwią i gęstą śliną.

A Śmierć odchodzi

na przedzie w kulbace.

Podkute kopyta końskie,

zaczepiają w błotnistej mazi

lepkiego śniegu o zapalniki

porozrzucanych wszędzie min.

Toną pozostawione zezwłoki

w tym bagnie 

cuchnącej zgnilizną nicości.

Nikt nie zliczy dusz pogasłych,

na tym upadłym padole.

Ich zbawienia ani modlitwa gorliwa

ani krzyż osinowy nie wspiera.

To pył ludzki, doczesny.

Złożony z grzechów drobin.

 

Mi tylko ciemność, 

rozległa po ścianach i węgłach służy.

Mi jad wytruł uczucia.

Skuteczniej niż wszystkie

trucizny Amazonii.

Zasypiam w korzeniach drzewa

poznania dobra i zła.

U mych strudzonych nóg,

mówiący językami świata

wąż się płoży.

Na grubych, dolnych gałęziach 

powieszone ciała kobiety i mężczyzny.

Bladzi i nadzy.

Od pętli jednak w górę.

Oczy mają wyjadłe przez mrok. Kruczoczarne.

Na licach zaś opuchnięci,

nabrzmiali, krwistoczerwoni.

 

[Berenika97]

@Simon Tracy

To potężny, mroczny wiersz o głębokiej samotności i wyobcowaniu. Czuć w nim ciężar izolacji tak przytłaczający, że aż materialny. To obraz kogoś, kto przeszedł już poza zwykłe cierpienie do czegoś bardziej pierwotnego i ostatecznego. Nie próbujesz wzbudzać współczucia - pokazujesz stan duszy bez osłonek, z całą jej ciemnością.  Zrobił na mnie wrażenie, ale nie takie, jak dotychczaowe Twoje utwory. Może dlatego, że za bardzo osobisty? 

[Simon Tracy]

@Berenika97 To chyba jeden z moich najbardziej ciemnych wierszy. Emanuję cierpieniem, agresją i zimnym pozbawionym uczuć opisem rzeczywistości.

Lubię w nim te apokaliptyczne opisy.

[MIROSŁAW C.]

@Simon Tracy

 

"Mi tylko ciemność, 

rozległa po ścianach i węgłach służy.

Mi jad wytruł uczucia.

Skuteczniej niż wszystkie

trucizny Amazonii"

 

Dla mnie wisienka 

na tym torcie 

z krwi, szlamu i ziemi przeklętej.