Pętla

[huzarc]

Za rubinową ścianą twych drżących ust — w pętli

symetrii, wyłupanej jak zimna drzazga,

z przestrzeni czasu, wygnanego z pustynnych pól,

szukam twego spojrzenia w dłoni wędrującej

kaskadą dotyku między tęczami włosów. 
 

Biegun kształtu obejmuje twe ciało żądzą

chwili wytatuowanej krzykiem czerwieni

na księżycach policzków lśniących miękką ochrą.

Zagryzasz mnie chciwie, do kropli krwi ostatniej,

jak kwiat słodki — cmentarną wonią przypomnienia.

 

Edytowane 27 Listopada 2025 przez huzarc (wyświetl historię edycji)

[Migrena]

@huzarc

 

nie rozpisuję się bo piękno samo się broni :)

 

to jest piękny, intensywny i bardzo zmysłowy wiersz.

 

ooo, myślę, że Dominice się Twoja poezja spodoba.

 

bo jest super !!!

 

 

[Migrena]

@KOBIETA

 

tylko "mi" - bo tylko Ciebie mam w głowie - wiesz, to łóżko na psychiatrii ale z ładnym widokiem !!!

 

to jest coś :)

 

natomiast te słowa niżej są jakbyś je wyjęła prosto z ust (wiem, to nie Twoja specjalizacja)

policjantowi z "ranczo".

 

"Podoba się, och podoba i to jak,"

 

 

w sumie jest OK

 

 

[Migrena]

@KOBIETA

 

coś Ty !!!!!

 

kompulsywne ???????

eeeeee !

 

a co proponujesz ?

 

CBT ?

poznawczo-behawioralną ?

 

to musisz się do mnie zapisać.

mam wolne 2035.

w lipcu.

tak pod koniec.

o 18 tej.

 

 

 

 

[Migrena]

@KOBIETA

 

ale wszystko poplątałem.

 

przepraszam.

 

to ja mam iść do Ciebie !!!!!

 

Dominiko.

 

tylko jakby pościel mogła być w gwiazdeczki, dobrze ?

 

będę spał na golasa !!!!!

 

 

[Marek.zak1]

Podoba mi się. Nie wiem, o co chodzi z tym cmentarzem, ale nie szkodzi. Pozdrawiam

[Gość vioara stelelor]

@huzarc Wiersz bardzo kleisty, skondensowany. Ciężko się w nim oddycha, jak w dusznej, piżmowej, nocy.

Może tak miało być?

Podobają mi się księżyce policzków, ale niektóre metafory zanadto, jak na mój gust, gmatwają przekaz, np. biegun kształtu, woń przypomnienia. Jest tu jakby za dużo wszystkiego naraz, a niektóre zdania, zanim dotrą do końca, gubią po drodze to, co miały powiedzieć.

Czytałam już niejeden Twój wiersz, myślę, że próbujesz się jakoś odnaleźć w innych tematach i w innym stylu, próbuj dalej, poczytamy, zobaczymy ;)

 

[Berenika97]

@huzarc

Stworzyłeś niezwykłe napięcie między erotyką a przemijaniem.

Pytanie, które mi się nasunęło - czy ta "cmentarna woń przypomnienia" odnosi się do konkretnej straty, czy raczej do uniwersalnej świadomości, że każda chwila namiętności nosi w sobie zarodek końca?

[huzarc]

@Berenika97 każde źródło jest początkiem własnego końca… dzięki i pozdrawiam:)

[hania kluseczka]

dla mnie za dużo tu sztukaterii, kunsztowności, przybrania, błyskotek, 

brak konsekwencji:  twego, Twe 

żądza... o matko .... i córko, w grobie się pewnie przewróciła:P 

 

ten dwuwers fajowy:

Zagryzasz mnie chciwie, do kropli krwi ostatniej,

jak kwiat słodki — cmentarną wonią przypomnienia.

 

:)

 

[huzarc]

@hania kluseczka Lubię czasem cekiny, które są jak te smocze łuski zdarte z różnych poczwar, którym się przypatruje. I nawleczone na barokowe frazy nadają nieco jarmarcznej pozłoty pomrocznym salom rzeczywistości, po jakichś się czasem błąkam:) dzięki za wizytę :)

[hania kluseczka]

@huzarc no rozumiem, być może to ja nie umiem i nie chcę się dopasować do dzisiejszych czasów, a może, i do innych też:) 

[huzarc]

@hania kluseczka czasy nigdy nie są pasowane, bo każdy z nas jak niepowtarzalny instrument potrzebuje futerału skrojonego na indywidualną miarę.