Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@huzarc

 

to nie jest tekst jednoznaczny.

jest raczej wielopłaszczyznową platformą do jego odbioru.

 

autor krytykuje  degenerację i  upadek etosu.

zewnętrzne rytuały wypatroszone z treści, przemianę sacrum w spektakl albo w towar.

 

być może jest to myślenie trafne ale dla chrześcijan niebezpieczne.

 

to wiersz  anty-fasadowy, anty-hipokrytyczny.

 

ale to my, wierni Bogu jesteśmy tą fasadą, fundamentem Boga w nas.

 

krytyka instytucji kościoła jest odrywaniem ludzi od nauki wiary.

 

to jest w tym wierszu niebezpieczne.

 

ostatni wers jest dynamicznym zrujnowaniem Boga.

 

Jego nauka, przez nauczanie Jezusa zostaje symbolicznie zrównana z PCP - anielskim pyłem (fencyklidyna)

a to symbol euforii z otępienia.

 

piszesz o ludziach, którzy podchodzą do sacrum w sposób płytki, oportunistyczny, hedonistyczny.

 

„Nacierają usta popiołem”, „noszą koraliki z rozet”, „zmielone ikony wciągają nosem”.


czyli – czynią z religii rekwizyt, modę, narkotyk, zdewaluowaną pozę.


z sakralnych artefaktów robią gadżety, a z duchowości substancję odurzającą.

 


to głęboka i mocna satyra.

 

ale dokładnie na kogo ?

 

na nas, ludzi Boga, ludzi Koscioła !!!!

 

o czym marzyli komuniści i ich dzisiejsze dzieci - oderwać ludzi od koscioła.

 

dać im gadżety - głupie filmy, glupie książki, masturbacje.

 

chcą żeby człowiek o Bogu wiedział "mniej niż zero".

 

 

mam wrażenie, że swoim wierszem im pomagasz !!!!

 

 

 

wiersz napisany świetnie.

to wiadomo bo świetnie piszesz.

ale warto go czytać też miedzy wersami.

i widzieć jego sens przez pryzmat czasów w jakich żyjemy.

 


 

@viola arvensis

 

"Dopóki istnieją ludzie, świat- dopóty Imię Boże,  kościół będą bronione/chronione"

 

 

i te słowa Wioli niech będą memento tych rozważań.

 

dla nas, dla życia !

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
    • Będę taką jaką chce mnie Świat się wykoleja w słownikach Pojedynczych przechodniów Zbiór pusty jest elementem Każdego zbioru ludzkiego też To ja dziś, ogłaszam się tym pustym Dobrze już, biorę to na siebie Jak zbyt słoneczne miejsce w autobusie bez firanek Mkniemy na południe Z tyłu Nocny Kowboj z kumplem Od którego idzie chłód Walczy skubani ze mną o pusty zbiór  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...