Śnienie

[Nata_Kruk]

 

 

                Śnienie

 

 

między strofkami warstwi się smutek
wciąż jesiennieją dni zadumane                        
niepewny ranek przycupnął w norze
a czas dla zbytku w odcieniu szarym

 

wybudzam farby by na palecie
zmieszać kolory lepiej niż w głowie
sztaluga pląsa już uśmiech na niej
czy zechcesz teraz ramkę dorobić ?

 

 

 listopad, 2025

 

[huzarc]

@Nata_Kruk

To krótki, kameralny wiersz o smutku, który gęstnieje między strofami i próbie ratunku w sztuce. Jest trochę melancholijny, trochę figlarny. Posługuje się ładnym pomysłem metapoetyckim i zwieńczony jest ciepłym finałem.

[violetta]

@Nata_Kruk takie domowe prace są fajne:)

[andrew]

@Nata_Kruk

...

po cóż ramka 

myśli się budzą 

 

już kolorami 

czas zapełniają 

to w takich chwilach 

z nadzieją wstają 

kawkę z ciastkami 

w mig szykują 

spojrzenie 

czułe podarują 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dla pozytywnej treści zawsze.

[Migrena]

@Nata_Kruk

 

pięknie potrafisz wydobywać z codzienności te subtelne odcienie smutku i światła.

 

Twoja poezja ma w sobie niezwykłą lekkość,  jakby farby same budziły się pod piórem.

 

bardzo przyjemnie jest czytać Twój wiersz.

 

pozdrawiam Nata :)

 

[Alicja_Wysocka]

@Nata_KrukNato, ramką jest puenta. Zawieszam Twój wiersz w pamięci - jest z ramką :)

[Berenika97]

@Nata_Kruk

To piękny wiersz o twórczości, melancholii i przemianie emocji w sztukę.

Smutek i niepewność przechodzą w pracę rąk, gdy abstrakcyjne uczucia stają się namacalne — kolory na palecie, pociągnięcia pędzla. Jest kontrast w tym wierszu. Na początku wszystko jest statyczne, szare, zadumane — jesień, szarość, a potem pojawia się ruch, energia: "wybudzam farby", "sztaluga pląsa", uśmiech. To nie jest ucieczka od smutku, ale jakaś transformacja go w coś.

Pytanie na końcu — "czy zechcesz teraz ramkę dorobić?" — jest super nieproste i genialne.  To pytanie o ukończenie, o wypełnienie, o krok dalej. A może i o to, czy w ogóle mamy prawo „dokończyć" rzeczy niedokończone? Pewnie znowu za bardzo kombinuję - wiersz piękny i mądry. :))

[Nata_Kruk]

@Leszczym @Czarek Płatak @sisy89 @Kwiatuszek @lena2_ @mariusz ziółkowski @viola arvensis @Łukasz Wiesław Jasiński @Natuskaa

 

            Dziękuję bardzo czytającym za ślad w okienku wiersza.

 

 

 

@violetta... domowe.? eee.. nie każda.. ;)

@Alicja_Wysocka... fajnie, że tak myślisz i fajnie, że jest już z ramką, od Ciebie... :)  Dziękuję Kobietki.

Edytowane 25 Listopada 2025 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[violetta]

@Nata_Kruk ja lubię każdą:)

[Nata_Kruk]

@Rafael Marius... to są już dwie..:) dzięki.

@andrew... czułe spojrzenie od wybudzonych myśli, to jest to.. :)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@huzarc... tak, po trosze i taki i taki... :) dziękuję za te słowa.

   Panowie.. dziękuję i pozdrawiam.

 

 

 

 

 

@Berenika97... dobrze, gdy emocje znajdują ujście w czymś dla oka i ducha, choćby malowanie.
To, co tak ładnie opisałaś jak najbardziej pasuje do treści. Dziękuję Ci za ten ciekawy komentarz.
"Śnienie" z założenia miało być czymś krótkim, ale z lżejszym i takim zakończeniem, bym

mogła 'postawić' pytanie do Czytelnika - o ramkę... :)    

Gdy czytamy treści wrzucanych wierszy, to dosyć często aż się skóra 'dreszczy'... dlatego to, jw.
Kończmy sprawy zaczęte, żeby nie pozostały niedokończone.

Dzięki.

 

 

Edytowane 24 Listopada 2025 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)