Niewesołe jest życie staruszka

[Gość vioara stelelor]

Twoje marzenie - jakże słodkie

pragnę dziś spełnić, miła moja,

i do roboty już się biorę,

chwileczkę szczęścia podarować.

 

Chcesz, by cię ktoś na rękach nosił,

przez moment poczuć się królewną,

rozanielone przymknąć oczy

i nurka dać w rozkoszną ciemność.

 

Niechaj więc dzisiaj cię zabiorą

moje ramiona w rajskie kraje;

no tylko - wiesz - przeciwbólową

tabletkę muszę łyknąć najpierw.

 

Później przed nami piękna podróż:

może Wenecja? Co ty na to?

Gondole, światła - a na końcu

przeniosę ciebie przez most Rialto.

 

Wieczór przegląda się w kanale,

pod niebem strojnym w barwy wrzosów;

wytrwam... zostało kroków parę...

O rany boskie! Mój kręgosłup...!

[Marek.zak1]

Wiek nie gra roli, jak nic nie bol., Pozdrawiam. 

[infelia]

@tie-break Pięknie i na wesoło. Gratuluję.

[violetta]

@tie-break urośniesz we Wenecji :)

[Berenika97]

@tie-break

Niezły przykład poezji humorystycznej, która z delikatną ironią dekonstruuje romantyczne wyobrażenia, bo romantyzm kończy się tam, gdzie zaczyna się ortopedia. :)

 

[Alicja_Wysocka]

@tie-break Duszko, no kto Cię tam nie chce nosić na rękach?

Przecież to tańsze niż kupowanie butów. 

Zostawiam uśmiech :) 

Ale wiesz, dobre chęci, to już połowa. To też sporo. 

[Rafael Marius]

@tie-break

 

Tak to jest niestety.

Wiem coś o tym.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - fajny wiersz - czuje go -

                                                           Pzdr.

[Nata_Kruk]

Sprawiłaś, że uśmiecham się i to bez kurtuazji... lubię zerknąć na parę 'staruszków', którzy trzymają się za ręce.