Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

trzy sowy

Natuskaa
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Natuskaa

Natuskaa

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

siadają na parapecie kiedy ciemność

na drzewach skulone dla niepoznaki

czasem przelatują tobie nad głową

kiedy śpisz i obmyślasz mądre plany


 

jedna jest pulchna

druga elegancka

trzecia bezczelna


 

ledwie hukną a już maski ci spadają

rano będziesz zbierać ich skorupy

roztrzaskane obrazami zjaw sennych

spod łóżka spod dnia będziesz wyciągać


 

jedna jest pulchna

druga elegancka

trzecia bezczelna


 

twarz gładką delikatną pergaminową

ukrywaną latami nie oglądaną dniami

żyły pulsujące wyrywające się do świata

równie drapieżnie jak sowy w nocy


 

jedna jest pulchna

druga elegancka

trzecia bezczelna


 

zażądasz potwierdzenia albo odpowiedzi

na niezadane pytanie na radość nagłą

na lekkość piórko brązowe szare białe

i za oknem zwyczajowo blady księżyc


 

10
huzarc

huzarc

Opublikowano
Opublikowano

@Natuskaa

Wiersz bardzo dojrzały, ma klimat, ma swoją wewnętrzną muzykę, ma wyraziste obraz i kilka naprawdę dobrych fraz. Wszystko działa jak przypowieść ułożona z mruczenia nocnej bajki i jednocześnie z szeptanej psychoanalizy.

 

1
Berenika97

Berenika97

Opublikowano
Opublikowano

@Natuskaa

Ten wiersz to hipnotyczna opowieść o sowach jako strażniczkach nocy i podświadomości – tych, które zrywają maski i zmuszają do konfrontacji z prawdziwą twarzą.

Piękna jest końcowa akceptacja - nie ma ostatecznych odpowiedzi, są tylko "niezadane pytania", "radość nagła", "lekkość piórko" – i blady księżyc, który patrzy "zwyczajowo", bo ta nocna gra toczy się od zawsze. Świetne.

1
Natuskaa

Natuskaa

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bajki są bardzo interesującym narzędziem... niezwykłym. Moje najwcześniejsze próby z poezją wychodziły od bajek. Widocznie gdzieś we mnie siedzą jakieś szablony.

 

Dziękuję Ci za komentarz. Przyznam, że o czymś mi przypomniał.

Pozdrawiam :)

 

Dziękuję za odwiedziny i miły komentarz.

Pozdrawiam :)

 

Kiedy pisałam ten wiersz, zawiesiłam się (nie napiszę w którym miejscu), potrzebowałam pomocy wizji... oglądałam więc zdjęcia sów: ich dzioby, pazury, oczy. One są takie dostojne, trudno je zmieścić w codzienności, jest w nich coś nieuchwytnego... jakaś głęboko skrywana tajemnica. 

Cieszy mnie, że końcówka przypadła do gustu. Lubię dobre zakończenia.

 

Dziękuję za rozwinięcie mojej myśli.

Pozdrawiam :) 

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myszolak
      Nim powiedziałeś nie

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @Berenika97 Dziękuję :) Tak, ta ławka, choć pusta, jak piszesz - naładowana możliwością. 
    • Walka z Czernią
      Dzień zaniku

      Przez Walka z Czernią · Opublikowano

      Polecam także zajrzeć na mojego bloga literackiego. Tam omawiam dużo ciekawych problemów, o których wielu z nas boi się mówić. Link jest w opisie profilu.   Jeśli chcecie, możecie podzielić się własną interpretacją tego wiersza w komentarzach.           Cisza w pokoju, spokój przy świecy, Kiedy jesteśmy sobie dalecy. Nie ma przyjaźni, jest tylko wojna, Zaś armia w kłamstwa jest dzisiaj zbrojna.   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg… Jedynie słodki nałóg…   –– –– ––   Serca zatruto, miłość spędzono, Zaś nienawiści dawno uczono. Każdy z nas mundur winien dziś nosić, A kto jest mądry – świat go nie znosi.   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg… Jedynie słodki nałóg…   –– –– –– –– –– –– –– –– ––   (Gdzieś daleko, gdzieś w ukryciu Dalej ceni się swobodę. Po samotnych dróg przebyciu Dalej w prawdzie słychać zgodę. Mundur – ubiór narzucony Miłość niszczy – świat go wzmacnia, Gdy kłamstwami jest karmiony, Przez co zieleń już nie wzrasta!)   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg!   Nie widać łez wokoło!! Nie słychać wołań, krzyków!! Człek w łóżku gardzi smołą!! Tam czeka dnia zaniku!!!
    • Walka z Czernią
      Warto albo wolno

      Przez Walka z Czernią · Opublikowano

      Następnym razem mogę to zmienić.
    • Myszolak
      Nim powiedziałeś nie

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka Ja też... mam z ławek wiele wspomnień :) i na pewno miałyby dużo do opowiadania
    • Mel666
      Linia czasu

      Przez Mel666 · Opublikowano

      Obudziłam się z szumem w głowie, Nadzieja uleciała przed poranną kawą, Gorzką. Jej smak miał złagodzić ciężar Przekraczania progu. Wkraczam w dorosłość, bo muszę. „Nic nie musisz!” Wskazówka zegara przyspiesza. To, co miało być jutro, Teraz delikatnie klepie mnie po plecach, Przypominając, że to dziś. Próbuję tańczyć w rytmie, Ale go nie znam. Nie znam siebie. Odwracam wzrok.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...