Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Wiechu J. K. Opublikowano 15 Października 2025 Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Zgłoś Opublikowano 15 Października 2025 (edytowane) rozkrzyżowane polne drogi w tęsknocie chłoną czas wędrują w ślad za stopami mimo upływu tamtych lat wydeptanymi szlakami pędzone wiatrem dusze drzew przysiadły na rozdrożu wśród tych żyjących polnych mar i otoczone marzeniami w zmęczonym niespełnieniu tylko przydrożny zbutwiały krzyż przydaje sensu minionych chwil w oczekiwanemu rajskich drzew a zwłaszcza temu jedynemu z zakazem przeklętemu w cichej nadziei ciągle żywe Edytowane 15 Października 2025 przez Wiesław J.K. (wyświetl historię edycji) 10
Annna2 Opublikowano 16 Października 2025 Zgłoś Opublikowano 16 Października 2025 @Wiesław J.K. Krzyż to zaduma tak jak pył co ma przeszłość 1
Wiechu J. K. Opublikowano 16 Października 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 16 Października 2025 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. @Annna2 Anno, to zdanie brzmi jak ciąg dalszy mojego wiersza. "Pył co ma przeszłość" - świetne to, nigdy nawet tak nie pomyślałem o pyle, a krzyż to rzeczywiście zaduma. Pozdrawiam! 1
huzarc Opublikowano 16 Października 2025 Zgłoś Opublikowano 16 Października 2025 @Wiesław J.K. Wiersz pełen ciszy, duchowego oddechu i ziemskiej prawdy. Jak modlitwa szeptana na rozdrożu, modlitwa o pamięci, przemijaniu i nadziei, która mimo wszystko trwa. 1
Wiechu J. K. Opublikowano 16 Października 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 16 Października 2025 (edytowane) Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. @huzarc Cudownie powiedziane. Tak, natchnienie przyszło powiedzmy z krzyża. Przypomniałem sobie o krzyżu stojącym w pobliżu polnej drogi, który jakby sprawował opiekę nad pobliskimi polami, łąkami i drogami i który swoją tajemniczą magią potrafił mnie zatrzymać w pobliżu na dłuższe chwile, a działo się to podczas wakacji jakie często spędzałem na wsi w latach mojego dzieciństwa. ************** Edytowane 16 Października 2025 przez Wiesław J.K. (wyświetl historię edycji)
violetta Opublikowano 16 Października 2025 Zgłoś Opublikowano 16 Października 2025 Piękne jak modlitwa:) 1
Wiechu J. K. Opublikowano 16 Października 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 16 Października 2025 (edytowane) Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. @violetta Dziękuję Violetto! Zacytuję co napisał powyżej huzarc : "Wiersz pełen ciszy, duchowego oddechu i ziemskiej prawdy. Jak modlitwa szeptana na rozdrożu, modlitwa o pamięci, przemijaniu i nadziei, która mimo wszystko trwa." Pamięć jest zarówno błogosławieństwem jak i przekleństwem. Miło jest pamiętać o dobrych rzeczach lecz tych vice versa dla dobra doświadczenia pamiętać także się powinno. Pozdrawiam serdecznie! :) @Annna2, @lena2_, @violetta, @Berenika97, @huzarc, @Waldemar_Talar_Talar, @Migrena, @MIROSŁAW C., @Czarek Płatak i @Tectosmith dziękuję Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. ************** Edytowane 19 Października 2025 przez Wiesław J.K. (wyświetl historię edycji) 1
Migrena Opublikowano 16 Października 2025 Zgłoś Opublikowano 16 Października 2025 @Wiesław J.K. chwała Ci Wiesławie za takie utwory !!! 1
Berenika97 Opublikowano 16 Października 2025 Zgłoś Opublikowano 16 Października 2025 @Wiesław J.K. W Twoim wierszu jakby ktoś patrzył na krajobraz nie tylko oczami, ale całym życiem. Stworzyłeś niezwykły obraz, w którym pejzaż staje się metafizyką. Te "rozkrzyżowane polne drogi" dla mnie to symbol wyboru, rozdarcia, może też krzyża samego. A one "chłoną czas" - jakby krajobraz pamiętał bardziej niż ludzie. Szczególnie poruszający jest ten obraz: "pędzone wiatrem dusze drzew, przysiadły na rozdrożu". Drzewa mają dusze, ale są zmęczone, przysiadłe - otoczone marzeniami "w zmęczonym niespełnieniu". To bardzo gorzkie: nawet marzenia mogą być zmęczone. Najważniejsze słowa, według mnie, są w trzeciej zwrotce. Ten "zbutwiały krzyż", który "przydaje sensu minionych chwil" - ale sens ten prowadzi do "rajskich drzew", a zwłaszcza do tego "jedynego z zakazem przeklętego". Drzewo poznania. Drzewo, które dało świadomość, ale i wygnanie. I ta końcówka - "w cichej nadziei ciągle żywe" - zawieszona, niedokończona. Nadzieja trwa, mimo wszystko. Mimo zbutwienia, mimo przekleństwa, mimo zmęczenia. To piękny wiersz! 1
Wiechu J. K. Opublikowano 16 Października 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 16 Października 2025 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. @Berenika97 Bereniko, pięknie dziękuję za ten komentarz, jest mi doprawdy bardzo miło. Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. ☘ @Migrena Serdecznie dziękuję drogi poeto. Przebywając w tak znakomitym gronie poetek i poetów na tym forum, natchnienie budzi się samoczynnie. 2
Czarek Płatak Opublikowano 18 Października 2025 Zgłoś Opublikowano 18 Października 2025 o, o, lubię takie widoki. Dziękuję za spacer 1
Wiechu J. K. Opublikowano 18 Października 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Października 2025 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. @Czarek Płatak Dziekuje Czarek! To jest nas już razem małe grono na tym spacerze. Pozdrawiam. :)
Tectosmith Opublikowano 19 Października 2025 Zgłoś Opublikowano 19 Października 2025 @Wiesław J.K.Dobrze się czytało. Ciekawe przemyślenia. Pozdrawiam serdecznie. 1
Wiechu J. K. Opublikowano 19 Października 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 19 Października 2025 (edytowane) Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. @Tectosmith Dziękuję! Fajnie, że jesteś! Serdecznie pozdrawiam! :) ********************** Edytowane 19 Października 2025 przez Wiesław J.K. (wyświetl historię edycji)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się