Zobrazowanie

[huzarc]

Człowiek kiedyś, obawiał się

- omówienia, potem opisania,

a teraz pokazania –

 

siebie.

 

Nazwania-utrwalenia-zobrazowania.

Suma człowieczeństwa po nowemu

 

Choć lustro ego

pożąda pamięci i sławy,

jak łakoci.

 

Na pokaz eksponując eksponaty próżności,

karmiąc ciekawość cudzych oczu

i skrupulatność szklanych kartotek.

 

Pętla ulotności

w łożysku istnienia

i dzwon, co budzi i usypia.

[Simon Tracy]

Niestety to próżność i bylejakość zdobywa dziś poklask a kunszt i talent biedują w odmętach skrytych szuflad czy zeszytów. 

[Annna2]

@huzarc bardzo dobry, do pomyślenia.

Trochę tego "ja" odsłaniamy w wierszach

[Migrena]

@huzarc

głęboki wiersz.

Głos refleksji nad ceną bycia online, która polega na oddaniu kontroli nad własnym wizerunkiem i tożsamością.

A w zamian -  zaspokojenie próżności.

[Natuskaa]

Na szklanym obrazku... ledwie błysk, potem ciemność...

 

Pozdrawiam :)

[Berenika97]

@huzarc Trafna diagnoza naszych czasów.

[tetu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Świetna, głęboka puenta! Mówi wszystko, co powinno wybrzmieć o człowieku! Zapamiętam to. Pozdrawiam. 

[Gosława]

Bardzo dobry wiersz 

Jeden z takich do których się wraca 

Pozdrawiam