Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Sylwester_Lasota autorski, nie uznaję pisania z pomocą " alusi"( tak to nazywam

@andrew  tak- to prawda

zastanawiam się i chyba wiem, że nie czuje i nie słyszy

dzięki

@huzarc dzięki

@huzarc  coś w tym jest.

kilka razy AI wpadła- ktoś kto się nią posługiwał zapomniał przeredagować tekst- by było

dla niepoznaki.

Nie wiem jaka to satysfakcja posługiwać się nią- lepiej samemu pisać.

ale tak świat cyfrowy coraz bardziej rozszerza się i jest bezduszny

Opublikowano

@Annna2

Twój wiersz ma zmysłową, tajemniczą atmosferę - te obrazy deszczu, który można skosztować, i drżącego świerszcza natychmiast wciągnęły mnie w ten nastrój. Refren "jedna, jedyna - z miliona" podkreśla wyjątkowość postaci. Piękny!

 

A co do AI - nie jestem pewna czy uregulowania prawne - zresztą bardzo spóźnione - cokolwiek zmienią w skali ogólnej. Moja bratowa musiała zmienić pracę już kilka lat temu, była grafikiem komputerowym. Jej prace będą wykorzystywane przez "alusię" bez żadnych konsekwencji.

Opublikowano

@Maciek.J  i to jest prawda. Zgadzam się w 100%.

Przecież to frajda samemu, napisać wiersz, pogłówkować, pomyśleć.

Piszę wpierw na kartce, kreślę, zmieniam. Pozbawić się tej przyjemności- oddać z własnej woli

jakiejś "alusi' to głupota.

 

 

@Berenika97 - uważam, że samo wrzucenie do bazy danych tekstu autorów bez ich wiedzy

i zgody to już naruszenie. Berenika też mam obawy o te spóźnienia.

To jest smutne.

 

Tą drugą część napisałam- bo człowiek jest niepowtarzalny,(a to że jestem kobietą- to dziewczyna)

jedyny z miliona

I czy ta alusia wie, jaki jest deszcz- czy ciepły, może zimny, jak smakuje?

Albo cykanie świerszczy- czy słyszy? Nie.

Dzięki

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Maciek.J Smutne jest to, że ktoś może posługiwać się AI w tworzeniu poezji. Szczerze mówiąc dowiedziałem się o tym tutaj na portalu poezja.org, dlatego zmieniło to moje spojrzenie na całość twórczości, zwłaszcza tych, którzy wymyślają dziwne pseudonimy, aby ukryć swoją prawdziwą tożsamość. Żyjemy w czasach komputeryzacji, a więc można było się czegoś takiego spodziewać. Pozostaje więc nadzieja, że znajdzie się sposób na dokładne odróżnienie tego co napisane z serca, a to co stworzone przez AI. 

Opublikowano (edytowane)

@Wiesław J.K.  mogę zabrać głos?

Kierujesz komentarz  do Maćka- ale jako autorka wiersza pozwolę odpowiedzieć też.

Mogę?

Jaki jest deszcz, czy czujesz jak drga świerszcz?

Wiersze to rozmowa z ludźmi, a jak rozmawiać z alusią,
przecież ona nie ma nic własnego do powiedzenia.
A człowiek jest jedyny, niepowtarzalny jak jeden z miliona.
A jak alusia opowie o historii?.

Już jest prawo unijne- może i u nas też będzie.

Może twórczość autorów będzie szanowana, szanowane prawa autorskie.

Mam nadzieję.

 

Ps. Posługiwanie się alusią oznacza brak talentu i to głupota,

pozbawiać sobie frajdy samodzielnego pisania

 

 

 

 

@Leszczym dziękuję

Edytowane przez Annna2 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Wiesław J.K. Rzeczywiście smutne jest to, że są autorzy, którzy podważają nasze zaufanie zamieszczając wiersze nie do końca własne. Zwróć tylko uwagę Wiesławie, że Nick Annna2 to prawdziwe imię Ani i nie kryje się ze swoją tożsamością.W każdym razie ręczę za Anię i wiem, że nie posługiwała się nigdy i nie posługuje takim ,,mykiem,, używając Alusi a znam Anię nie tylko z tego portalu. Pozdrawiam ciebie serdecznie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Maciek.J Cześć Maciej, nawet nie pomyślałem o Ani w ten sposób.  Pozdrawiam serdecznie!

@Annna2 Absolutnie zgadzam się z tym stwierdzeniem, myślę, że nie obraziłaś się, że najpierw odpowiedziałem Maciejowi. Tak, czasy się zmieniają i wszystko wokół nas. Osobiście, zawsze po napisaniu wiersza, zamieszczam nie tylko na poezja.org, ale także na Facebook i oczywiście staram się przechowywać moje pisanie w brudnopisie. Pozdrawiam serdecznie!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gosława

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Dla mnie to jest bardzo smutny, pełen desperacji wers. Bo takie pojmowanie miłości wskazuje na to, że peelkę musiało boleśnie dotknąć wiele doświadczeń, z którymi, z oczywistych względów, nie mogła sobie w mądry sposób poradzić. Proste życie w wiejskiej rzeczywistości, w dawnych czasach, raczej nie sprzyjało przepracowywaniu cierpienia. Makatka nad łóżkiem jest kwintesencją tej rzeczywistości. W miłość - w małżeństwo - kobieta uciekała przed wieloma rzeczami - przemocą, biedą, wstydem. I zazwyczaj trafiała w ten sam zaklęty krąg, gdzie nic się nie zmieniało, a o bólu się nie mówiło. I ten wzorzec funkcjonował w kolejnych pokoleniach. A przecież miłość powinna być nie środkiem, ale celem samym w sobie.
    • @tie-breakAłaaa :) @Berenika97Bereniczko, ja Ciebie zjem kiedyś :)
    • Witaj - „Dzieci do domu! na mrozie zostają te dwa Bałwany, jeden ze śniegu, a drugi stary i głupi!” - ale żona pojechała - moim zdaniem powinna się cieszyć - no ale różne są żony  -                                                                                                            Pzdr.
    • @Starzec   To zgrabna gra słów, która przypomina mi aforyzm filozoficzny. Pierwsze dwie linie tworzą lustrzane odbicie, które sugeruje tożsamość bytu i faktu, ich wzajemną wymienność. Trzecia linia zmienia ton -"niebyt działa pod przykryciem" brzmi niemal jak tytuł thrillera szpiegowskiego. Jest w tym humor, ale i prawda - niebyt (nicość, brak, to co nieobecne) rzeczywiście "działa" - przez swoją obecność-jako-nieobecność, przez to, że zaznacza się przez kontrast z bytem. Można to czytać jako miniaturowy traktat o naturze rzeczywistości albo jako żart na temat języka filozofii. Chyba, że coś poplątałam. Pozdrawiam.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Jak duży ogień, to nie ugasi, jak mniejszy, ledwie tlący się, to pewnie tak:). Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...