Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Słowa mają swoje ciężary - raz lekkie jak piórko - innym razem ciężkie jak głazy - niektóre się zapamiętuje - inne zapomina - sztuką jest powiedzieć mało mówiąc wiele - czasami bywa też trudna sztuka słuchania - każdy człowiek ma coś do powiedzenia - każdy też coś do przemilczenia - inny do przemyślenia - i tak życie w słowach mija  

Opublikowano

Witam - 

Słowa mają wartość

jakość oraz klasę,

lecz trzeba samemu

się o to zatroszczyć - dokładnie tak jak obok - podoba się - 

                                                                                                       Pzdr.serdecznie.

Opublikowano

@viola arvensis

Violu, pięknie pokazałaś dwoistą naturę słów. Potrafią ranić jak trucizna, ale też rozkwitać jak kwiaty.

Bardzo poruszyło mnie przypomnienie, że to od nas zależy, które słowa przyjmujemy do serca, a które zostawiamy na skraju języka. W Twoim wierszu jest i mądrość, i delikatność.

Petycka wskazówka, by świadomie wybierać.

Opublikowano

@viola arvensis

Twój wiersz to prawdziwa perła refleksji nad mocą słowa. Zafascynowało mnie Twoje spojrzenie na język - dostrzegasz w nim zarówno trucizną, jak i życiodajną siłę. Ta metafora słów jako kropel, które "sączą się codziennie zabarwiając dusze", jest niezwykle poetycka.

Szczególna jest mądrość zawarta w końcowych wersach - "ty decydujesz - tylko dobre przyjmuj". To piękne przesłanie o odpowiedzialności zarówno za słowa, które wypowiadamy, jak i za te, które pozwalamy do siebie dotrzeć. To rodzaj poezji,skłania do przemyśleń nad własnym używaniem języka. Piękny!


 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozornie oczywiste, tylko czy zawsze masz świadomość intencji nadawcy komunikatu i świadomość funkcji, jaką ma spełnić konkretna wypowiedź? I tylko na pierwszy rzut oka moje pytanie to naukowy bełkot.

Opublikowano

słowa słowa słowa 

potrafią cieszyć oraz ranić

płyną niczym woda

na tym portalu proszę pani

 

tu każdy napisze

co mu przyniesie myśl i głowa

bywa głowę słyszę

a myśl dokładnie ktoś tu schował

 

wciąż przekopuje słowa

chcąc drugie trzecie dno zobaczyć

a tu krótka mowa

że tak ma być a nie inaczej

:)))

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Rafael Marius dla mnie sama radość, cały czas ją całowałam w szyjkę, policzek :) ma już poczucie odbierania świata. Sobie nuci, gdy się bawi:) jak robię też tak:)
    • @Robert Witold Gorzkowski Cudowna opowieść o dojrzewaniu w cieniu i świetle kobiecości – od kołyski po księżycową drogę. Między wersami czuć przejmującą wdzięczność.   Nostalgia i autorefleksja.   Bardzo apetyczny wiersz.    
    • dla mnie tak jest idealnie   bije jak dzwon szczerozłoty uderzany gałązką wierzbową delikatnie topi sopel obojętności kruszy mury twierdz niezdobytych rytm jego bicia przypomina letni deszczyk uderzający o szybę błękitnooką czasem jak werble zapowiada taniec dusz zamyślonych krwistoczerwone od błędów ran diamentowo niewinne nieśmiałe i kruche serce poety jak metafora   ale ten kamień mi wrzeszczy - najszybciej usunąć, ale to jest moje zdanie, każdy myśli po swojemu   serce poety to nie kamień ani nie żaden inny głaz jest z wrażliwości swojej znane przeżywa wszystko drugi raz     ...
    • wyrywa się somnambólik od siedmiu boleści gdy ty rzucasz piachem w jej oczy   gdzieś byle dalej   mija szalone latarnie syreny przyciśnięte do masek samochodów wyjące gardłowo ulicznie   wsiąka w chodnik z deszczem z szeptanymi bezwiednie modlitwami   ktoś dzisiaj nie zaśnie ktoś zedrze na nim kolana               wiersz jest pomieszaniem z poplątaniem wcześniejszych wierszy, kolejną próbą.
    • @Berenika97 Twoje komentarze....... Brak mi słów. Za Stachurą rzucam Ci pod nogi gałązkę jabłoni. Pięknie dziękuję :)     @Robert Witold Gorzkowski Robercie. Miliony uśmiechów dla Twoich komórek :) Niech im się dobrze w Tobie wiedzie :)   A Tobie, jakby odzielnemu od nich bytowi... podziękowania i serdeczne pozdrowienia :) J.R. - co się wykłada jako Jacek, Rusłan.     @Stary_Kredens A to taki skurczybyk co się wymyka kanonom literackim w stylu i treści. Dzięki Kredensie piekne :)     @Nata_Kruk A gdybyś tak.... A gdybyś tak przy śniadaniu była uczulona na te moje długośności to podpowiem co stwierdziła Berenika. Otóż sercem całego tekstu jest : " „Oni się nie kochają. (...) Oni się wydarzają”. I ja się z tym zgadzam :)   Nata ! Smacznego :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...