Pantofel

[infelia]

Rusz się, wynieś śmieci, ty niedojdo!
Muchy tu latają –  jak cię pacnę, ty fujaro!
Maminsynku i poeto podwórkowy,
Z kranu cieknie, nic nie zrobisz?

 

Wiersz napiszesz o ulotności życia?
Dywan wytrzep, bo sąsiedzi krzywo patrzą.
A firany kiedy prałeś? mów, bo mamie się poskarżę!
Bałagan wszędzie, mchem zarosło.

 

Tarantula w kącie zwisa, zje mnie, twoja sprawka!
Grzyb w łazience to hodowla jest pieczarek?
Gdzie uciekasz? wokół stołu mam cię gonić?
Do mnie! klękaj, łkaj o przebaczenie!

 

Co masz na swą obronę? róże? dawno zwiędły.
Suknię mi kupiłeś? całkiem, całkiem, lecz na wagę.
Pierścień? masz go w diabły, tombakowy!
Zgadnij, gdzie od dzisiaj będziesz kimać...

 

Pościelę ci z Wisłocką i Szymborską.
Czesławę Miłoszową ci dorzucę, zdrajco –  literacie!
Oj, dam ja ci popalić, dam ci steki wierszy!
A Norwid cię uwiodła? to szantrapa!

 

Ze Słowacką pewnie tylko motyle łapałeś, zbereźniku!
Aż ucho więdnie i usycha, rymem szyję ucisnę.
Strofą walnę jak drzwiczkami od kredensu!
Co tak stoisz osłupiały? żartowałam, ty pacanie!

 

Chodź, głuptasie, mamcia zeszyt mi przysłała.
Gęsie pióro i kałamarz, kredki, temperówkę.
Pokaż mi alfabet, jak to się wywija, „A” na początek...
I bach! dzwonek w uszach, krzesła szur-szur.

 

To nie małżonka wali, dudni i jazgoce.
To matura, ty bęcwale, właśnie egzamin zdajesz!
Nauczyciel ryczy: „kartki oddajcie! koniec czasu!”
„Człowiecza dola” temat widnieje na tablicy zadany...

 

 

[UtratabezStraty]

@infelia , trochę pomieszanie z poplątaniem...

[infelia]

@UtratabezStraty Taki styl...

[Alicja_Wysocka]

@infelia To wiersz jak wybuch codzienności - chaotyczny, zabawny i pełen nagłych przeskoków między domowymi obowiązkami a literackimi fascynacjami.

 

[Annna2]

@infelia trochę w duchu zmian programowych- takie czasy

[Berenika97]

@infelia

Niezła gra literacka z kilkoma płaszczyznami narracyjnymi i zaskakującymi zwrotami.

Finałowa puenta odsłania prawdziwą naturę tego tekstu: to nie małżeńska sprzeczka, ale egzamin maturalny na temat "Człowiecza dola".

Czyli poprzednia część okazuje się być odpowiedzią ucznia na zadanie egzaminacyjne. Prawdziwe życie to często właśnie takie prozaiczne konflikty, frustracje i kompromisy, a nie tylko wielkie, patetyczne tematy. Tak to rozumiem. Bardzo pomysłowo, świetnie napisałaś!

 

[JWF]

Podoba mi się ten styl.