Emily Jane Brontë - Sen radości mi nie daje (

[Andrzej P. Zajączkowski]

Sen radości mi nie daje,

Pamięć nigdy się nie zmienia,

W mej duszy nieszczęście nie ustaje

I westchnienia.

 

Sen spoczynku mi nie daje, 

W dzień ich skrywa słońca zorza,

Nocą krąg umarłych cieni staje

Wokół łoża.

 

Sen nadziei mi nie daje,

Budzi mnie odgłos ich kroków,

A ich żałosny widok dodaje

Więcej mroku.

 

Sen mi wcale sił nie daje,

Ochoty by popłynąć w dal;

Tylko morze dzikszym się wydaje,

Wśród czarnych fal.

 

Sen przyjaźni mi nie daje,

By mnie czułością otaczać;

Ich spojrzenie pogardę oddaje

I rozpaczam.

 

Sen nie daje mi pragnienia,

By zszyć znękane serce me,

Oczekuję tylko zapomnienia

W śmiertelnym śnie.

 

I Jane (1837, listopad - jasne, że nie maj...) 

 

Sleep brings no joy to me,

Remembrance never dies,

My soul is given to misery,

And lives in sighs.

 

Sleep brings no rest to me;

The shadows of the dead,

My waking eyes may never see,

Surround my bed.

 

Sleep brings no hope to me,

In soundest sleep they come,

And with their doleful imagery

Deepen the gloom.

 

Sleep brings no strength to me,

No power renewed to brave;

I only sail a wilder sea,

A darker wave.

 

Sleep brings no friend to me

To soothe and aid to bear;

They all gaze on how scornfully,

And I despair.

 

Sleep brings no wish to fret

My harassed heart beneath,

My only wish is to forget

In the sleep of death.

Edytowane 59 minut temu przez Andrzej P. Zajączkowski (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@Andrzej P. Zajączkowski bardzo mi się podoba tłumaczenie- pasuje do tekstu angielskiego