Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Potrzebny idiota

Oscar Dziki

Przez Oscar Dziki
w Forum dyskusyjne - ogólne

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

vacker_flickan

vacker_flickan

Opublikowano
Opublikowano

propozycja pierwsza:

wysoki, z kwadratową szczęką i uśmiechem samozadowolenia — twarz jak starta mokrą gąbką
docierają do niego tylko potwierdzenia jego własnej wspaniałości
skryty sodomita, stąd wyrobiona u niego skłonność do hipokryzji
traktuje wszystkich z góry, źle się czuje, gdy w towarzystwie znajdzie się ktoś, kto jest wyższy
despota i szowinista; w silnym wzburzeniu toczy pianę z ust

propozycja druga:

pryszczaty, niski, w grubych okularach, z przetłuszczającymi się włosami
obłudny i fałszywy intrygant; wbija nóż w plecy; podgryza szefa, gdy ten nie patrzy
w domu wyżywa się na kocie, gdyż nawet jeśli ma żonę, jest przez nią notorycznie bity
jeśli nie ma żony, bije go sąsiadka-domina, dzięki czemu nie musi wizytować salonów masażu
ogólnie niedomyty, latami chodzi w tych samych ubraniach;
ukradkiem dłubie w nosie i zjada kopaliny; psuje każdy powierzony mu przedmiot
przed trzydziestką dorabia się wrzodów i otłuszczonego serca

-----
pozdrawiam

Oscar Dziki

Oscar Dziki

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

to utopia Kolego. Debile doskonali nie istnieją. Ale może, gdybyśmy poszli na jakieś ustępstwa, to ktoś się znajdzie... Poza tym zawiało tutaj szowinizmem - dlaczego obie wersje zakładają, że bedzie płci męskiej?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      Bawiące się dzieci i świerszcz

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      @Adam Zębala - dzięki  - 
    • Arsis
      Kiedy przyjdziesz umówioną porą

      Przez Arsis · Opublikowano

      Stoję pod tym drzewem, co wtedy. W niemodnym garniturze i w krawacie uwiązanym krzywo. I stoję spragniony miłosnego chleba: a nuż coś z tego wyniknie?   Pod tym cieniem skrzydlatym i bystrym od oddechów letniego popołudnia, od wietrznych westchnień oczekiwania.   I czekam, jak czekałem wtedy. O tej godzinie, w której gołębie i wróble... I ptaki inne. I inne…   I kwiaty różane, których woń, aromat i barwa…   Otwarły się szeroko, zdziwione tym upojeniem słodkim.   Wiesz, czekałem długo. I czekam nadal. Tutaj. O tej godzinie sennej. Na wpół-wieczornej i tkliwej.   W liliowej poświacie obłoków. W tej dolinie słońca i mgnień utajonych, i trawy.   A kiedy przyjdziesz umówiona… Bo przyjdziesz, prawda?   A więc, kiedy dostrzegę ciebie w oddali z kosmykiem włosów przesłaniającym ci twarz, bo dzisiaj wiatr tak jakoś plącze gałęzie, szeleści. I chwieje, tarmosi…   Wtedy podejdę do ciebie w tej niepewności okrutnej: czy ty, czy ty…   Lecz najpierw podejrzę w utajeniu i ciszy.   Ciebie.   Więc patrzę jak patrzyłem wtedy. I napatrzeć się nie mogę.   Gałązka muska mnie po skroni, łaskocze, kiedy rozchylam czujnie wiotkie łodygi krzewu, co znienacka stanął tuż przede mną.I widzę liście i płatki, i sok lepki tworzący białe ślady.   I cień wąski między mną i tobą. Tej gałązki między nami.   Po którym przejdę, jak po kładce nad strumieniem rwącym.   Dużo tu światłocieni, ostrego chiaroscuro. I tej jakiejś cichej melancholii, której szum aż nadto tężeje w sześcianach powietrza, których ciepłe wargi przypadają do moich warg spragnionych.   Do twoich.   Czujesz? Właśnie gładzę twoją twarz przypadłą do mojej,   A twoje włosy, a twoje... Kładą się miękko pod dotyk moich palców przeczesujących czule...   Portugalczycy nazywają to „Cafuné”.   Ty wiesz. I ja wiem.   Nasze słowa. Wszystko to, co chcieliśmy sobie powiedzieć, powiedzieliśmy w poświacie księżyca, co spływa teraz smugą srebrną. perlistą.   A więc to już tyle upłynęło czasu? To już tak późno?   Nie. Proszę! Nie odchylaj głowy, nie oddalaj zmyślnych ust!   Choć wówczas odsłonisz swoją gładką szyję. A wtedy moje usta chciwe… A wtedy moje szepty na twojej drżącej skórze...   Zostańmy tak. Jeszcze.   Choć jeszcze…   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-02-05)      
    • hollow man
      uroczysko

      Przez hollow man · Opublikowano

      @cebreiro A to nie... Nie ten... To nawet nie przygrywka. Ale i płomyczek wezmę za dobrą monetę.
    • bazyl_prost
      słowa

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      słowa czasami lekkie innym razem ciężkie jak znój kluczą pomiędzy zastygłą krwią bitwy albo tętnią jak ostatni oddech zapisane lub wybrzmiewające nowe i stare zrymowane kroplą wody żeńskie i męskie różne walory różna masa cyzelowana ołowianą farbą drukarską słowa , words, sagen, mott
    • violetta
      We dwoje

      Przez violetta · Opublikowano

      @[email protected] miło mi, że tak piszesz:) jestem osobą pozytywnie nastawioną do życia :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...