Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Jabłonka

Michał Smółka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Michał Smółka

Michał Smółka

Opublikowano
Opublikowano

W rozległym sadzie liczne jabłonki rosły, 

A ich owoce słodki zapach w dal niosły.

Dojrzałe jabłuszka na ziemię spadały, 

A ptaki chętnie się nimi objadały.

 

Przyszedł dziadek i zaczął ptaki odganiać. 

Użył nawet grabi, żeby je przeganiać.

Gdy skończył, złapał za koszyczek pleciony

I tak zbierał jabłuszka zadowolony.

 

Zaniósł do babuni zebrane owoce,

Ona zaś przyniosła kuchenne pomoce

I już do pieczenia placka się zabrała. 

Pomysł na pyszny jabłecznik w głowie miała. 

 

Kiedy pieczenie dobiegło już do końca 

I świeciły ostatnie promienie słońca 

Babcia razem z dziadkiem pod jabłonką siedli. 

Wspólnie w jej cieniu pyszny jabłecznik zjedli. 

6
Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Wiersze dla dzieci nie jest łatwo pisać. Cytując klasyka, powinny być napisane lepiej niż dla dorosłych. 

O ile rymy częstochowskie w tego rodzaju poezji można wybaczyć, a nawet mogą być pożądane, to takie ich nagromadzenie i w takim układzie jak powyżej, powoduje uczucie przesytu.

Trudno jednak w takim wierszyku wybaczyć "pływającą" średniowkę, co właściwie równa się z jej brakiem.

Podoba mi się natomiast bezpretensjonalna historia,  w prosty sposób opowiadająca o powstaniu domowego jabłecznika.

Pozdrawiam

 

 

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
3
Alicja_Wysocka

Alicja_Wysocka

Opublikowano
Opublikowano

@Michał Smółka  Może przyjrzyj się rymom.

rosły -niosły

spadały -objadały

siedli -zjedli

zabrała -miała----- czasownikowe

 

owoce -pomoce

końca -słońca ----- rzeczownikowe

 

pleciony zadowolony ----- przymiotnikowe

Wszystko to, to rymy gramatyczne. Użyte w tym samym przypadku, czasie, liczbie.

 

Taki sposób łączenie rymem jest bardzo łatwy, można w ten sposób znaleźć dziesiątki rymów.

Chodzi o to żeby było trudniej, bo wtedy jest piękniej, wtedy wiersz zyskuje na urodzie

i wartości. Nie łącz rymów tymi samymi częściami mowy

Przykład

parapecie -przecież

 

Życzę powodzenia :)

2
Manek

Manek

Opublikowano
Opublikowano

Zgadzam się z Sylwestrem. Wiersz nie jest zły. Ja osobiście bardzo lubię wiersze dla dzieci, takie czytam a czasem i piszę. Proste a mądre pisanie może być trudniejsze od tego zagmatwanego, niezrozumiałego.

Rymy gramatyczne jednakże są tutaj bardzo rażące. Nie jest to ujma. Większość z nas tak zaczynała. Ja także. Ale tutaj należy jeszcze popracować.

Polecam poczytać sobie na temat rymów. W internecie znajdziesz wiele informacji na ten temat.

Pozdrawiam i czekamy na nowe wiersze :-)

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Paulina Dreko
      ,,Różaniec''

      Przez Paulina Dreko · Opublikowano

      Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • Leszek Piotr Laskowski
      Tam i tu.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski
    • violetta
      Na wolności

      Przez violetta · Opublikowano

      @andrew tenis modnym sportem:) może na emeryturze zacznę grać:)
    • andrew
      Na wolności

      Przez andrew · Opublikowano

      @violetta Ładnie wyglądasz.  Taka młoda i takie dojrzałe, inspirujące wiersze.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Może zaczniesz tenis. Taraz...
    • andrew
      ***Gdzie jest Bóg?

      Przez andrew · Opublikowano

      @Nefretete Nie myślałem o kosmosie i nie tylko o kamieniu.  Znaki są wszędzie, we wszystkim.  I wszyscy próbują je odczytać.  Ci wielcy i prości. Z roznym skutkiem.  Mi się to udaje. Nie znaczy, że patrząc dwoje na to samo, tak samo odbieramy sygnały.  Pozdrawiam   

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...