Lena - córka gangstera. Odcinek 1 - "Tajemnica"

[Joasia B.]

Lena szła właśnie z przystanku w kierunku Liceum imienia Mikołaja Kopernika, kiedy minęła ją grupka chłopców. Brunet chyba właśnie opowiadał kawał, bo reszta słuchała go w ciszy, a zaraz potem ryknęła śmiechem. Był pierwszy września, a dziewczyna szła właśnie do pierwszej klasy. Spojrzała na chłopców z zazdrością.
Była blondynką o jasnej karnacji, ale nie lubiła siebie. Jej blada skora i kolor włosów, częsty była obiektem docinków. Niby były to bardziej przyjacielskie żarty, niż poważna kpina, ale Lena z natury była nieufna. Roześmiana i pewna siebie wysoka blondynka miała dość duże powodzenie i nie narzekała na brak koleżanek, ale miała tajemnice. Tajemnicę, którą znali tylko Karol, którego poznała w klubie do którego chodziła czasem, a który należał do kolego jej ojca. Zaczęli rozmawiać i po jakimś czasie zostali przyjaciółmi. Karol nawet chodził kiedyś z Julią , ale im nie wyszło. Z Julią, której Lena zazdrościła wszystkiego. Zaczynając na oliwkowej cerze i ciemnych włosach a na dużej rodzinie kończąc. Tego ostatniego Julia wcale nie rozumiała. Kochała swoja młodszą siostrę i starszego brata, ale czasem miała ich dość.
Ale to było dla Leny było najpiękniejsze. Ta normalna i zwykła rodzina, która siadała w każdą niedziele do wspólnego obiadu. Tymczasem ona nigdy nie jadała obiadu z całą rodziną. I to właśnie było jej tajemnicą. Nie to, że jej rodzice nie mieszkali razem, ale to z jakiego powodu. A powodu był niecodzienny. Jej ojciec był gangsterem. I to nie jakimś złodzieje. On zawsze szedł na całość. Nie kradł małych sum tylko miliony i nie był królem dzielnicy, tylko całego miasta. Miał kontakty ze wschodem i zachodem. Lena miała czasem wrażenie, że to nie prezydent, ale on rządzi krajem.

Gdy doszła do bramy podjechał samochód i wysiadła z niego Julia. Przyjaciółki uśmiechnęły się do siebie i ruszyły w kierunku szkoły. Znały się od pierwszej klasy podstawówki. Ich mamy również się przyjaźniły i to chyba dlatego dziewczęta nadal miały ze sobą kontakt. Lena wiedziała czym, grozi chwalenie się występkami ojca. Nigdy nie dotknęło ją to osobiście, ale mama opowiadała jej jak zwolnili ją z pracy gdy dowiedziano się z kim ma dziecko.
Jej rodzice poznali się 17 lat temu w restauracji w której pracowała jej mama, podczas studiów. Lena byłą owocem krótkiego, ale gorącego romansu. Marta bo tak miała na imię jej mama, kochała Roberta, ale nie mogła znieść stresu związanego z jego „pracą”, dlatego nigdy nawet ze sobą nie zamieszkali. Lena doskonale wiedziała, co czuła jej matka. Ona sama bala się odbierać telefon, gdy nie znała numeru. Bała się, że to policja, lub co gorsza wrogowie ojca.
Nikt nigdy nie ograniczał jej kontaktów z ojcem, ale Lena wolała mieszkać z mama a z ojcem tylko się widywać. Kochała go, ale zzuła się tak bezpiecznej. Czuła czasem do niego żal, o to, że nie może być z nikim szczera. Karolowi prawdę powiedziała pod koniec roku szkolnego, po prawie 10 miesiącach znajomości.
Co prawda nikt nigdy nie powiedział jej co myśli o jej ojcu, ale Lena zawsze zastanawiała się o czym mową ludzie, którzy znają prawdę, gdy wydaje im się, że ona nie patrzy. Julia powtarzała, że przyjaciółka popada w paranoje, ale ta nie słuchała i wszędzie węszyła oszustwo.

Dziewczyny przekroczyły próg szkoły. Lena wzięła głęboki oddech. Postanowiła, że zrobi się mniej podejrzliwa, ale ojcem chwalić się nie będzie.

[Pedro Salazar]

Opowiadanko możliwe, jednak momentami piszesz w sposub naiwny i dziecinny:

'Tymczasem ona nigdy nie jadała obiadu z całą rodziną. I to właśnie było jej tajemnicą. Nie to, że jej rodzice nie mieszkali razem, ale to z jakiego powodu. A powodu był niecodzienny. Jej ojciec był gangsterem"

"Dziewczyny przekroczyły próg szkoły. Lena wzięła głęboki oddech. Postanowiła, że zrobi się mniej podejrzliwa, ale ojcem chwalić się nie będzie."

wyłapałem też sporo błędów (któż ich nie popełnia, ale troche ich zadużo na tak małej przestrzeni):

1. "Jej blada skora i kolor włosów, częsty była obiektem docinków."
powinno być
"Jej blada skóra i kolor włosów, często były obiektem docinków."

2."Niby były to bardziej przyjacielskie żarty, niż poważna kpina, ale Lena z natury była nieufna."

pierwsza częś zdania jakiś mi nie gra, ale może tylko mi się wydaje

3. "...cerze i ciemnych włosach a na dużej rodzinie kończąc"
powinno być
"...cerze i ciemnych włosach, a na dużej rodzinie kończąc"

4."Kochała swoja młodszą siostrę i starszego brata, ale czasem miała ich dość.
Ale to było dla Leny było najpiękniejsze."

powtarzasz "ale", lepiej zastosować coś innego (np. lecz, jednak itp.)

5."Tymczasem ona nigdy nie jadała obiadu z całą rodziną. I to właśnie było jej tajemnicą."

lepiej by brzmiało jako jedno zadnie.

6."I to właśnie było jej tajemnicą. Nie to, że jej rodzice nie mieszkali razem, ale to z jakiego powodu. A powodu był niecodzienny. Jej ojciec był gangsterem. I to nie jakimś złodzieje."

zamiast "złodzieje" powinno być złodziejem

"A powodu był niecodzienny"

7. "Nigdy nie dotknęło ją to osobiście, ale mama opowiadała jej jak zwolnili ją z pracy gdy dowiedziano się z kim ma dziecko."

Jeśli ojciec Leny był tak wpływowym gangsterem, to raczej nikt by się nie odważył wylac z pracy jego kochankę, a nawet gdyby to zrobił, prawdopodobnie szybko przyjął by ją spowrotem.

8."sama bala się" ;)

9. "Ona sama bala się odbierać telefon, gdy nie znała numeru. Bała się, że to policja, lub co gorsza wrogowie ojca."

powtarzasz zwrot "bała się"

10. "Nikt nigdy nie ograniczał jej kontaktów z ojcem, ale Lena wolała mieszkać z mama a z ojcem tylko się widywać. Kochała go, ale zzuła się tak bezpiecznej."

znów powtarzasz się z "ale" w dwóch następujących po sobie zdaniach (patrz 4.)

powinno byc czuła

11."Co prawda nikt nigdy nie powiedział jej co myśli o jej ojcu, ale Lena zawsze zastanawiała się o czym mową ludzie, którzy znają prawdę, gdy wydaje im się, że ona nie patrzy. Julia powtarzała, że przyjaciółka popada w paranoje, ale ta nie słuchała i wszędzie węszyła oszustwo." (patrz 11)

chyba bardzo lubisz to "ale" ;)


Teraz trochę uwag ogólnych:

Zbyt często stosujesz zdania pojedyńcze, spróbuj zamienić je na brdziej złożone, upłynni to tekst i lepiej sie będzie go czytało.

Po: lecz, a, ale, jednak, który, która, które, gdyż, bowiem stosujemy przcinki i zwykle nie zaczynamy od nich zdań podobnie ja od "i".

Staraj sie stosować synonimy.

Temat opowiadania ciekawy, ale wykonanie kuleje. Z własnego doświdczenia radzę Ci, żebyś zawsze przeczytała, kilka razy tekst nim go gdzieś wyślesz czy zamieścisz (zawsze staram się tak robić), więkrzość błędów napewno wyłapiesz sama.

Dlaczego zamiast "rozdział", napisałaś "odcinek" jakby to był serial.

Kiedy, dzieli się tekst na krótkie rozdziały, jak w twoim wypadku zwykle nie nadaje się im nazw.

Nie przejmuj się moimi krytycznymi uwagami i pisz dalej.

pozdrawiam

[Joasia B.]

Rzeczywiście, dużo tych literówek się porobiło. Moja wina. A jeśli chodzi infantylność, to opowiadanie to mój debiut więc licze na wyrozumiałość.

[jacek 22]

nie jest źle !
każdy chciałby tak zaczynać !
czekam na dalszy ciąg ;
pozdrowienia - jacek

[Pedro Salazar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdyby chodziło o literówki, to nie było by tak źle. Przeczytaj jeszcze raz muj poprzedni koment i dokładnie przejżyj tekst.

Skoro jest to debiut tymbardziej pownnaś dokładnie poprawić wszstkie błedy ze zrozumeniem, aby już więcej ich nie popełnić.


pozdrawiam

[Joasia B.]

Ale ja sobie zdaje sprawe z błędów interpunkcyjnych i stylistyczny, ale na nie nie mam wytłumaczenia. Po staram się poprawić ;).

[Jay Jay Kapuściński]

czekam co dalej wykombinujesz...
popracuj nad warsztatem, bo potencjał jest.
plus na razie.

pozdr.

ps.dobry początek.

[asher]

Jest temat na utwor, ale az sie prosi o wiecej dystansu i ironii. Powaga przy corach gangsterow nie wypadnie najlepiej :)