Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Siedzę i myślę...
O tym co było co jest i czego już nie będzie...
Tak masz racje..
Marze....
Marze o Tobie
Nie...nie ja nie marze o Tobie...
Ja marze o NAS

Idziesz ulica, trzymasz mnie za rękę.. uśmiechasz się
Ja tez idę cała uśmiechnięta...
Ludzie tez się śmieją widząc nasze szczęście....

Ale teraz tego nie ma.. zamiast uśmiechu w oczach przechodniów widzę zmęczenie, smutek...
Szkoda że ten śmiech to tylko marzenia...

Opublikowano

Generalnie jestem na nie. Za znaki interp, za wielkie litery, wersyfikację, ale przede wszystkim za formę (przegadaną i dosłowną). To nie jest wiersz. Pamiętnik -może... ale wiersz na pewno nie. Wszyscy to kiedyś przeżywali, wszystko o tym już napisano. Musisz znaleźć pomysł na przekaz. Inaczej się nie da.
pozdr

Opublikowano

tak to jest ze jak sie jest zakochanym, to nie widzi sie rzeczy ,,złych".Wydaje mi się ze ten wiersz nie zbierze pochlebnych opini, bo urzytkownicy tego forum, nielubią wierszy ,,podanych na tacy".Wazne ze piszesz co czujesz.powodzenia w dalszym pisaniu.Pozdrawiam

Opublikowano

ten wiersz i wszystkie ktore tu narazie bede wklejac sa z okresu pazdziernik-styczen.. troche nostalgiczne, smutne, bez zycia.. ale mnie sie osobiscie podobaja... A wasze opinie naprawde sie dla mnie licza bo wiem ze wy sie na tym znacie.. dzieki:*

Opublikowano

(marze, czy marzę?)

Ja tez idę cała uśmiechnięta... no super, że idziesz uśmiechnięta, ale przeczytaj jak to brzmi, najlepiej przecztaj na głos. marzysz sobie i marzysz- dobrze, ale nie musisz się tym dzielić...dla mnie to jest kompletnie bez wyrazu i w ogóle cię nie kojarzę tak więc przypuszczam, że i wcześniej brakowało kształtów. kolejny tekścik z cyklu "balsam dla duszy", ale balsam z niskiej półki...muszę uważać żeby nie dostać wysypki. ode mnie duże NIE, ale będę śledziła dalsze wiersze. pozdrawiam

Opublikowano

duży ładunek emocjonalny w dosłownym zapisie...ok podmiot liryczny kocha tęskni i szaleje ale z wersów oprócz wspólczensie nadużywanych słów nic nie wynika; "emocje trzeba przekazywać emocjami a nie słowami".... i tutaj tkwi magia poezji;)

Pozdrawiam
Agata

Opublikowano

prosty wiersz lecz naprawde bardzo mi sie spodobał:) byc moze dlatego że dotyczy tematyki ktorą lubie...pozdrawiam:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @wierszyki   wiersz idzie jak pieśń, ale pod pieśnią pracuje rana.   jest w nim i ziemia, i granica i ten przedziwny cięzar losu, który człowieka nie opuszcza nawet wtedy, gdy zmienia państwa, języki, strony świata.   bardzo mnie ujęło, że tutaj pamięc nie jest archiwum, tylko ciałem jakby niesionym przez   słowo, przez droge, przez garść konkretu.   właśnie dlatego ten utwór tak mocno oddycha .   bo on  nie opowiada o wykorzenieniu, tylko samo z niego mówi.   piękna, głęboka poetycka robota :)    
    • @huzarc   dziękuję serdecznie :)       @wierszyki     też tak sobie pomyślałem.   piękne dzięki :)       @andrew   święta prawda :)   pięknie dziękuję :)    
    • @huzarc   przejmujący wiersz.   zwłaszcza tam, gdzie wojna przestaje być wydarzeniem, a staje się stanem sumienia i obecnoscią niemal domową.   finał jest świetny bo nie krzyczy, tylko osiada w czytelniku   jak coś, czego nie da się już usunąć z pamięci .    
    • @vioara stelelor     tym wierszem  nie idziesz do czytelnika , tym wierszem go otulasz.   jest w nim coś rzadkiego,  czułosć, która nie musi krzyczeć, żeby płonąć.   to romantyzm najpiękniejszego sortu.   nie z papierowych uniesień, lecz z prawdziwego drżenia serca, z tej namiętności, ktora umie być jednocześnie delikatna i nieodwołalna.   "jesteś” brzmi tu jak zaklęcie, jak ocalenie świata, a finał z naszyjnikiem   dobrego czasu jest po prostu olśniewający .   zmysłowy, ciepły i boleśnie piękny.   ten wiersz zostaje pod skórą.   we mnie.  
    • @Annie Pociągnę temat wierszem ale muszę się namyśleć, dziękuję Przepięknej niedzieli
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...