Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

żołnierz na wojnie

Kasiulka016
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Kasiulka016

Kasiulka016

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

słońce odbiera siły
zbyt gorąco

nagle to światło
znika
blednie
nie ma go
czyżby zaćmienie
nie
ciemność jest wszędzie
człowiek
stoi
jeszcze stoi
upada
to nie było zjawisko przyrody
człowiek leży
w kałuży czerwienią rażącej

słońce nadal świeci

Cosimo_VillaNova

Cosimo_VillaNova

Opublikowano
Opublikowano

To co zależy od gustu pozostawie dla siebie, bo fakt ,że za taką poezją nie przepadam nie daje mi jeszcze prawa obrażać ją,a obawiam się ,że w tym wypadku nie jestem zdolny do głębszej wypowiedzi. Chciałym tylko zwrócić uwagę na jeden szczegół - jeżeli nie używasz interpunkcji to nie rób tego wcale, tego znaku zapytania chyba nie powinno tam być ;)

Pozdrawiam

Ona_Kot

Ona_Kot

Opublikowano
Opublikowano

ciężko pisac o czymś, czego się nie doświadczyło na własnej skórze
poezja, tak zwana - zaangażowana tez zwykle śmieszy
miast budzić wyższe uczucia ;)

nie, zdecydowane nie

lepiej zahaczyć wiersz o codzienność jakąkolwiek niż o coś
o czym się czyta w milionie książek sensacyjnych

pozdrawiam

Wiara

Wiara

Opublikowano
Opublikowano

Wiersz ani nie powala na kolana ani nie jest zły. Podoba mi sie ujecie smierci. Widze ze nie wszyscy wypowiadali sie o tym utworze pochlebnie, ale nie przejmoj sie kazdy ma inny gust. ps.Norwida tez kiedys nie doceniali ;)

Klaudiusz

Klaudiusz

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nadmiar delikatności jest szkodliwy(bo przekłamuje) , w tym wierszyku jedyną rzeczą godną pochwalenia jest próba. Nie ma co okłamywać dziewczyny, bo musi wiedzieć, ze to bardzo (bardzo) słaby tekścik, żeby następny mógł być lepszy...
tu głownym błędem jest kompletnie abstrakcyjna tematyka - z tym często nie radzą sobie nawet "najlepsi"...

pozdr
(i sory za koment komenta)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poezja to życie
      Dla M

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Ty byłaś Moją spokojną przystanią    Która prowadziła mnie W dobre rejony   I dzięki której  Nigdy nie byłem stracony   Nawet z bliznami  Na rękach    Nawet z bólem  W sercu    Trwałem I nigdy nie przestałem   Myśleć o tobie Gdy mijały dni 
    • Lenore Grey
      Liryki północne

      Przez Lenore Grey · Opublikowano

      Czy to słowik tak śpiewa —                 swej wybrance?      Nie wiem — płatek kwiatu jest —                w mojej filizance...                W południowym ogrodzie — śpi        dzika marchew i śpią rododendrony. Nie zajdę tam — zaprzepaszczać ich snów:         nietoperze są od ich strony.             Dziś nocny motyl siadł mi na dłoni. Srebrzysty miał odwłok — i krew na skroni. Wtem — rozwiała się wstęga spod mych stóp:            poczerwieniał mój motyl               — poczerwniał nów.                       Blask bił od wieży:                zielonej i szklanej —             bił — choć może zgasł.               Pyta mydlana bańka:               Czy to nowy Parnas?            
    • rockthewriter
      Wojna tysiąca ofiar

      Przez rockthewriter · Opublikowano

      Nie chcę się dziś spotkać z Morfeuszem Odebrałby mi cały spokój ducha Za który każdego kolejnego dnia rozcinam sobie żyły na wylot Czy nowy dzień przyniesie ulgę Czy kolejny odór dyszących w kark konsekwencji swoich czynów? Powoli gniją moje ustawione w rzędy organy Tylko ta miękka zbitka atomów patrzy się na nie z obrzydzeniem Biegnąc, nie dając sobie chwili na westchnienie A racjonalizując swe wybory odbiera mi resztki jestestwa Jaki jest Twój cel w walce z samym sobą? Jaką satysfakcję przynosi ci odwieczna wojna tysiąca ofiar?
    • Robert Witold Gorzkowski
      Pergamin

      Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano

      @Marek.zak1 Byłem w Modenie widziałem te tulenie się na własne oczy (tu wcześniej był mój przodek więc jeździłem jego śladami). Robi grób wrażenie czy tylko aby to prawdziwe nie ułożone przez ludzi Włosi kochają takie historie. To jest grób z przed 1500 lat i badacze mówią że to dwaj mężczyźni prawdopodobnie żołnierze. @Berenika97 Szacun nie unurzałaś mnie w błocie, ale i tak czuję się usatysfakcjonowany to przecież są początki; ale jakie! Satyna już przepływa pomiędzy snem a jawą a z pułapu słychać zsuwające się na cienkich pajęczynach pająki. Toż to najpiękniejsza dla mych uszu Lacrimosa - Ich verlasse heut' Dein Herz
    • Robert Witold Gorzkowski
      jestem nie jestem

      Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano

      @viola arvensis Jeśli potrafisz tak pisać to nigdy nie przeminiesz. I choć wydaje ci się że jesteś tylko puchem marnym twój tekst cię obroni. Jak w starej piosence kobiety są niezniszczalne: tekst piosenki Sekutnica   Kobieta to jest takie homo Z nią nigdy nic nie jest wiadomo. Może na przykład bez przyczyny Cię doprowadzić do ruiny, Albo wymyśli taki kawał, Że tylko nagły serca zawał. Dlatego właśnie do kobiety Są przypisane epitety: Ref. To sekutnica, to hetera, to jędza, zmora, et cetera. To grzęzawisko, dno i marazm i wszystkie kataklizmy na raz. Raz pewien wieszcz popularny Napisał o niej: "puchu marny", A inni zaś antagoniści Siedliskiem zła ją zwą aliści. Więc gdy się czasem komuś zdarza Prowadzić kobietę do ołtarza, Ja prędko łapię go za rękę I śpiewam jemu tę piosenkę: Ref. (Że kobieta) to sekutnica, to hetera... Pomimo wszystkich wad niestety Żyć się nie da bez kobiety. Bowiem na ziemskim padole Spełnia niezwykle ważną rolę. Lecz mimo wszystko to sekutnica, to hetera...   pozdrawiam z przymrużeniem oka.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...