Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

słońce odbiera siły
zbyt gorąco

nagle to światło
znika
blednie
nie ma go
czyżby zaćmienie
nie
ciemność jest wszędzie
człowiek
stoi
jeszcze stoi
upada
to nie było zjawisko przyrody
człowiek leży
w kałuży czerwienią rażącej

słońce nadal świeci

Opublikowano

To co zależy od gustu pozostawie dla siebie, bo fakt ,że za taką poezją nie przepadam nie daje mi jeszcze prawa obrażać ją,a obawiam się ,że w tym wypadku nie jestem zdolny do głębszej wypowiedzi. Chciałym tylko zwrócić uwagę na jeden szczegół - jeżeli nie używasz interpunkcji to nie rób tego wcale, tego znaku zapytania chyba nie powinno tam być ;)

Pozdrawiam

Opublikowano

ciężko pisac o czymś, czego się nie doświadczyło na własnej skórze
poezja, tak zwana - zaangażowana tez zwykle śmieszy
miast budzić wyższe uczucia ;)

nie, zdecydowane nie

lepiej zahaczyć wiersz o codzienność jakąkolwiek niż o coś
o czym się czyta w milionie książek sensacyjnych

pozdrawiam

Opublikowano

Wiersz ani nie powala na kolana ani nie jest zły. Podoba mi sie ujecie smierci. Widze ze nie wszyscy wypowiadali sie o tym utworze pochlebnie, ale nie przejmoj sie kazdy ma inny gust. ps.Norwida tez kiedys nie doceniali ;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nadmiar delikatności jest szkodliwy(bo przekłamuje) , w tym wierszyku jedyną rzeczą godną pochwalenia jest próba. Nie ma co okłamywać dziewczyny, bo musi wiedzieć, ze to bardzo (bardzo) słaby tekścik, żeby następny mógł być lepszy...
tu głownym błędem jest kompletnie abstrakcyjna tematyka - z tym często nie radzą sobie nawet "najlepsi"...

pozdr
(i sory za koment komenta)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka może napiszesz kiedyś wiersz o sukience utkanej z żywiołów. Będzie dopełnieniem. Bardzo zastanawiający wiersz. Pozdrawiam
    • @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Nie było takiej ideologii, która byłaby pozbawiona interesowności. :)  Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Benjamin Artur dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Migrena   Twój wiersz to fascynujące, niezwykle mroczne i niemal kliniczne studium intymności, przekraczania granic oraz ostatecznego rozpadu tożsamości w kontakcie z drugim człowiekiem.   Ciało, w swoim biologicznym wymiarze, zostaje zredukowane i porzucone, znika skóra i jakby jesteśmy w tytułowym wnętrzu. Bohaterowie utworu poruszają się w sobie jak w „ciasnym mechanizmie”, który stracił swój pierwotny sens. Drugi człowiek jest opisany językiem fizyki - jest ciśnieniem, strukturą , która się wciska - i testuje wytrzymałość materiału (psychiki, duszy, ego). Niezwykła metafora "twoje "tu" i moje "tu" nakładają się źle powstaje trzeci punkt zamiast nas"- przypomina toksyczny lub obezwładniający związek z błędem - "trzeci punkt".   Końcowa część wiersza to opis całkowitej dezintegracji - „zatrzask który trzymał całość puszcza”. Fraza - „nie ma czego zamknąć” - to obraz absolutnego wyczerpania i otwarcia, w którym paradoksalnie panuje spokój.   Wiersz przedstawia stan psychiczny i emocjonalny przy totalnym zatraceniu się w drugiej osobie. Świetne! :) 
    • @Berenika97 gdzie nie wiadomo o co chodzi ... te działania podszyte interesownoścą nawet dobroczynność na pokaz!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...