Spektrum obrażone?

[Wędrowiec.1984]

Spektrum obrażone?

 

Gdzie jesteś, mój wszechświecie, czemu się ukryłeś? 
Nie lubię, gdy tak znikasz, tak bez słowa, nagle,
Jak gdybyś miał nie wrócić. Słyszysz? Ach, no właśnie,
A przecież tak bliziutko jeszcze wczoraj byłeś.

 

Nie wierzę, że odszedłeś. Teraz, gdy na chwilę
Ponownie zamknę oczy, zjawisz się, jak zawsze,
I już cię nie wypuszczę, Proszę… Wciąż się martwię,
I tęsknię, bo tak mocno zżyć się już zdążyłem.

 

Naprawdę, będąc szczerym, chciałbym się rozpłakać,
A jednak nie potrafię. Wiem, że powinienem,
Bo zwykle przy tragediach tego się wymaga,

 

Lecz trudno, łez na siłę sobie nie dokleję.
Odczuwam - z emocjami w czuciu wciąż się zgadzam,
Choć często dla rozmówcy zdają się być nieme.

 

---

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To właśnie jest siłą introwertyków, że z emocjami są za pan brat.

 

Jednak często są problemy z ich wyrażeniem na zewnątrz.

Może w tym pomóc sztuka.

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Różnie bywa. Czasami ponoć dobieram do sytuacji nie takie emocje jak trzeba. Będąc dzisiaj u fryzjera, miałem ochotę wrócić do swoich czarnych dziur, czy kochanego XIX wieku, zamiast odpowiadać na pytania, dotyczące świąt i Sylwestra. Jakie to bez sensu, kiedy człowiek wykonujący usługę, męczy klienta Small Talkiem, i śmieje się z rzeczy zupełnie nieśmiesznych, obowiązvkowo zakładając, że klient na pewno gdzieś wybiera się na sylwestrową zabawę. Nie wiem, dlaczego ludzie tak robią. 

 

Nie może, tylko pomaga i to jeszcze jak! 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A to opinia innych, czy Twoja?

 

To raczej kiepski pomysł, bo zdecydowana większość Polaków spędza sylwestra w domu. Takie pytania wypada zadawać tylko młodym, bo ci w większości gdzieś jednak chodzą.

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Obu stron.

 

No właśnie, to ponoć normalne, ale jednak wydawało mi się dziwne.

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Skoro masz świadomość tej nieadekwatności to już nie jest źle.

A chciałbyś to zmienić?

[Marek.zak1]

Chyba do końca nie rozumiem przesłania, chociaż pewne kwestie, znane u ciebie już tak, choćby, że dla rozmówcy nasze emocje są niezrozumiałe.  W biznesie, a piszesz o fryzjerze, small talki są elementem uwodzenia klienta, a skoro ciebie wkurzyły, oznacza to, że ten pan tego robić nie umie, co nie znaczy, że źle strzyże. U sprzedawcy to ważna umiejętność, bo jak to umie robić, zjednuje sobie klienta. Co do wszechświata, nie ogarniam go, więc się nie wypowiadam. A sonet zawsze z przyjemnością. Pozdrawiam. 

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wielu rzeczy nauczyłem się przez lata. Kiedyś nie rozumiałem, dlaczego czasami reaguję tak, a cała reszta kolegów inaczej. Pamiętam, że jako dziecko miałem sytuację, że musiałem się bić z kolegą z klasy, ale kiedy już bójka się rozpoczęła, pomyślałem sobie, że to zupełnie irracjonalne, żebym go zlał. Po pierwsze, być może stracę kolegę, po drugie, jeśli nie stracę, będzie trzeba się później godzić, po trzecie, mogę mu zrobić krzywdę - jakiś zupełny bezsens, ponieważ nie chciałem robić mu krzywdy. Robienie koledze krzywdy nie ma sensu.

 

Co do pytania, niczego nie chciałbym już zmieniać, choć nie umiem wyobrazić sobie, jak rozmawiać swobodnie o Sylwestrze u fryzjera, czy jak być dobrym impresario na dyskotece. Rozumiem dosłownie bardzo wiele rzeczy, a później ludzie się dziwią :-) No trudno, taki już jestem, bo może gdybym nie był, nigdy bym tutaj niczego nie napisał. 

 

 

Rozumiem, Marku. Zdarza się tak, że bardzo tęsknię za swoimi pasjami, a one zdają się jakby... wyłączone. Wtedy trochę nie wiadomo jak się zachować, bo bardzo jest mi smutno, ale jednocześnie do płaczu daleko. 

 

Ostrzygł mnie bardzo dobrze, ale czułem się niesamowicie osaczony. Nie byłem wkurzony. 

 

I to jest bez sensu, ponieważ sprzedawca zakłada wtedy, że klientem będzie osoba dopasowana charakterem do jego Small Talku. Zapewne dlatego tak wielu sprzedawcom jednak się nie udaje.

 

Dziękuję. :)

Edytowane 14 Grudnia 2023 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To faktycznie inaczej.

Ja się biłem z kolegami na każdej przerwie i traktowałem to jako sposób na rozładowanie złej energii, która nagromadziła się w czasie nudnej lekcji.

A pretekst zawsze się znalazł.

Także jako metodę rozładowania konfliktu na zasadzie kto wygra tego racja.

[Wędrowiec.1984]

@Rafael Marius Biorąc pod uwagę, że statystycznie/średnio miałeś pięć lekcji każdego dnia, czyli cztery przerwy między lekcjami, zaliczałeś dwadzieścia bójek tygodniowo.

 

Edytowane 14 Grudnia 2023 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sprzedawca musi wiedzieć, kim jest klient, jakie ma zainteresowania i dopasować sposób rozmowy, aby klient z nim czuł się dobrze. Jak tego nie umie (vide fryzjer) lepiej, żeby nic nie mówił, bo tym gadaniem tylko sobie szkodzi, jak w Twoim przypadku.  Mówią, że dobry sprzedawca lepszy niż dobra fabryka:). Pozdrawiam.

[Wędrowiec.1984]

@Marek.zak1 Dobrze się czuję, kiedy fryzjer niczego nie mówi. Ustaliliśmy jak strzyc i tyle.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trafne spostrzeżenie.

[Rafael Marius]

@Wędrowiec.1984

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że znacznie więcej. To takie minimum. A jeszcze przecież po lekcjach nie próżnowałem.

U nas była taka etykieta towarzyska. Większość chłopców tak robiła.

Nie wyróżniałem się, no może troszkę powyżej średniej.

[Wędrowiec.1984]

@Rafael Marius Wprost nie mogę uwierzyć, jak coś takiego mogło być w ogóle fizycznie możliwe. 

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

H. Ford: zabierzcie mi wszystkie fabryki, a zostawcie moich sprzedawców, a w dwa lata odzyskam wszystko.