Dziwny wiersz

[Wędrowiec.1984]

Dziwny wiersz

 

Ach, przynieś mi kochanie trochę wody, proszę,
Bo pić mi się chce bardzo. - Toż to czysta sprzeczność!
Dlaczego tylko tyle? Nie wiem, lecz mam pewność,
Że bardzo tu ucierpi. Jaki z tego wniosek?

 

Jeżeli, dajmy na to, pójdę i przyniosę,
Szklaneczkę - co się stanie? Pewnie o kolejną
Poprosi mnie znienacka. Pójdę nadaremno,
Bo bardzo się napije, lecz ucierpi trochę.

 

Naleję coś pomiędzy, ot, kompromis taki,
I pewnie będzie dobrze, lecz wciąż niedokładnie.
Czy zadać rozumowi nieuchronne straty,

 

Nim życie, bez pardonu, to uczyni za mnie?
Ogólnie rzecz ujmując, problem jest niebłahy;
Spróbuję się dopytać - a nuż będzie łatwiej.
 

---

[Alicja_Wysocka]

@Wędrowiec.1984  Za dużo źle, za mało także, dobrze wymyśliłeś  zapytaj ile

:) Mam nadzieję, że mi się nie trafi taka sytuacja :)

Pozdrawiam.

[Marek.zak1]

Fajne są Twoje teksty, a najlepsze mz sonety. Masz oczywiście rację, ja też jak proszę używam "trochę" a czasami "kawałek", może dlatego, żeby werbalnie zminimalizować wielkość prośby i wysiłek drugiej osoby. 

Na marginesie, znam parę, która się konfliktowała o to, kto komu zrobi  i przyniesie herbatę. Ambicje nie pozwalały żadnej stronie ustąpić i oczywiście się rozstali. Może gdyby prosili bardziej lajtowo o "trochę", byłoby łatwiej. 

Pozdrawiam. 

[Wędrowiec.1984]

@Alicja_Wysocka Dziękuję. Trafiła się zapewne już wielokroć, ale mam pewną teorię, dlaczego tak się dzieje.

 

Kiedy ktoś mówi, że chce trochę wody, a poczuje, że jest bardzo spragniony, nagle zmienia zdanie i postanawia zaktualizować również treść sformułowania, która pewnie pierwotnie brzmiała: bo trochę chce mi się pić. No, pierwotna wersja brzmi logicznie, zaktualizowana jest sprzecznością.

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję. Rzecz jasna, idąc przez życie, człowiek uczy się ile to jest trochę, albo kawałek, w przeróżnych sytuacjach. Można ewentualnie dopytać się o dokładną miarę trochę/kawałka, ale wszystko jest jasne.

 

Inny przykład - wiele razy spotkałem się ze zdaniem: Przepraszał i przepraszał, nie wiadomo za co, kiedy przyczyna przeprosin była wiadoma i ogólnie jasna. Mówię wtedy: no, ale jak to nie wiadomo. Przecież za to i za to. Komunikacja jest czasami bardzo dziwna. :)

 

A tego to już kompletnie nie jestem w stanie zrozumieć i to o tak błahy powód.

 

[Marek.zak1]

@Wędrowiec.1984

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Błahy pozornie, ale to bywa  elementem rywalizacji o przywództwo w związku. Taka rywalizacja rozwaliła niejeden, bo jak spotykają się 2 osoby, mające gen przywódczy, tak bywa. 

[Wędrowiec.1984]

@Marek.zak1 Skoro herbata była przyczyną rozpadu, to zupełnym bezsensem było już samo rozpoczynanie relacji, ponieważ zapewne od razu widać było, że przepychanki staną się normą.

Edytowane 4 Grudnia 2023 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

@Wędrowiec.1984

 

Miłość, jak piszą, to fascynacja i partnerstwo. Fascynacja nie pozwala na chłodno dostrzec zagrożeń, które wychodzą z czasem i powodują erozję związku. Inni, w tym rodzice, widzą je od początku, ale zainteresowani wierzą, ze sobie poradzą i też tak bywa, bo bywa różnie.  Herbata nie była przyczyną, tylko jednym z pól rywalizacji, kto postawi na swoim.

[iwonaroma]

:) Oby tylko nie podała w mikronach sześciennych ;)

Zaufała Twojej inteligencji i rozeznaniu :)

[Wędrowiec.1984]

@iwonaroma No jasne, i w zasadzie wiadomo o co chodzi. Problem w tym, że często używa się sprzecznych ze sobą wyrażeń i trzeba np. dopytywać ile dokładnie, albo jak dużo etc..

 

Pewnie, że można nalać tyle wody ile zwykle, ale człowiek będzie się zastanawiać, czy o tyle dokładnie chodziło. I tak nieraz pytam: Dużo, czy trochę?  :-D

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zawsze można dolać, jak było za mało lub zostawić, gdy było za dużo:) Relacje nie muszą być tak perfekcyjne :)

[error_erros]

@Wędrowiec.1984  Zazdroszczę Ci, że potrafisz z takiej "bzdury" zrobić sprawę godną opisania wierszem, zawsze chciałem tak umieć ;D

Wziąłem "bzdurę" w cudzysłów, bo jest to faktycznie bzdurą z takiego codziennego punktu widzenia. Dla ludzi wyczulonych na język jest to natomiast koszmar :P Mój ojciec, kiedy chciał coś zanotować, ale jednocześnie zasugerować, że tego notowania nie ma dużo, mówił "daj mi kawałek długopisu". Niby nic, bo na poziomie czysto komunikacyjnym wiadomo, o co chodzi, ale irytowało mnie to do tego stopnia, że kiedyś połamałem ten cholerny długopis i faktycznie podałem mu połowę i okazało się, że on nawet nie był świadomy, że tak sformułował prośbę xD

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A dziękuję. :)

 

Istotnie, oraz dla ludzi rozumiejących świat dosłownie. Wiesz, wiadomo, że człowiek się rozwija i z czasem uczy się przeróżnych, nazwijmy to, neurotypowych zwrotów, pozbawionych logiki, tylko że, nawet "nauczone", w dalszym ciągu będą pozbawione logiki.

 

No, u mnie również zazgrzytało. Od razu pomyślałem o kawałku długopisu, po prostu z miejsca. Hmm... ciekawe czy istnieje jakiś słownik. :-)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Można spotkać się w połowie drogi po szklankę.

 

[Nata_Kruk]

Sprytny dialog, tudzież monolog, prowadzony w myślach... :)

Pozdrawiam Wędrowcze.

[Wędrowiec.1984]

@Nata_Kruk Dziękuję, pozdrawiam również. :)