Small Talk

[Wędrowiec.1984]

Small Talk

 

Naprawdę się w tym gubię, no bo ileż można?
Stanęła przy mnie w windzie jakaś tam osoba,
I pyta o kanapkę - że jej się podoba,
Że niby bardzo pyszna, ładna i najzdrowsza.

 

Wysiadła, no nareszcie, super, że już poszła…
Kolejna znów nadchodzi, wsiada i od nowa
Zaczyna się łańcuszek: Ależ się pan schował,
Jechałam dzisiaj z panem, pewnie pan nie poznał…

 

I wciąż ich to nie nudzi, w kółko, wciąż to samo,
Jak gdyby się martwili, że znów nie zrozumiem
Sentencji, które przecież słyszę co dzień rano,

 

A które już z pamięci recytować umiem.
Uciekam, by kanapką móc się wreszcie zająć;
Z daleka ktoś mnie wzrokiem szukać już próbuje.

 

--

Edytowane 30 Listopada 2023 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[error_erros]

@Wędrowiec.1984  Ja się irytacji peela ani trochę nie dziwię. W small talki to ja wybitnie nie umiem, nie lubię, dla mnie gorszym piekłem jest chyba tylko taniec towarzyski :P

Ogólnie utyskiwanie na gadkę-szmatkę to jest dla poetów wdzięczny temat. Nie myśl sobie, że jesteś jakiś oryginalny, też mam wierszyk pod tym tytułem, jak pewnie setki autorów podobnych do nas :P

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Po kim jak po kim, ale po Tobie spodziewałem się tego w niemal stu procentach. Tak, to komplement.

 

Już nawet nie to, że nie umiem, czy nie lubię. Nie rozumiem samej idei takiej gadki. Po co to jest? Nie wiem, jak wsiadam do windy i widzę np. sąsiadkę to zwyczajnie mówię dzień dobry i tyle. Po co rozmawiać o pogodzie tysięczny już raz. Gdy jeździłem do pracy autobusem, jeździła ze mną właśnie sąsiadka, taka dalsza w sumie, ale jednak. Później, raz że zmieniły mi się godziny pracy, a dwa, że jeździłem już samochodem, a ona, co mnie zobaczyła w robocie (tak, pracujemy w tym samym zakładzie pracy) to: O, panie Grzegorzu, nie widziałam dzisiaj pana. O panie Grzegorzu, czyżby dzisiaj pan zaspał. O panie Grzegorzu, co się z panem dzieje? Autentycznie, po prostu tego nie rozumiem, tym bardziej, że nic się ze mną nie dzieje, a o faktach, które opisałem, poinformowałem ją przecież. Niestety jakoby do dnia dzisiejszego... no... nie przeszło jej. :-)

 

Z tańcem mam podobnie, ponieważ nie umiem tańczyć. :)

 

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To ja mam przeciwwagę do tej sytuacji! Jakiś czas temu odwiedziła mnie znajoma, którą wcześniej znałem tylko z internetu. Już na dzień dobry poinformowała mnie, że ona po próżnicy nie gada i jak akurat nie mamy nic ciekawego do powiedzenia, to ona bardzo chętnie przyjaźnie pomilczy - co przyjąłem oczywiście z ogromnym entuzjazmem i ulgą :P Cóż to za przyjemny i odprężający czas, kiedy jestem w towarzystwie kogoś, kto tak dobrze mnie rozumie i podziela mój sposób funkcjonowania! Chyba odpoczęliśmy w tym czasie oboje. Tylko moja żona-ekstrawertyczka miała z nami trudny czas xD

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To musiało być cudowne uczucie. Nigdy takiej kobiety nie spotkałem, to nawet nie umiem sobie tego wyobrazić. :)

 

Oj tak, zazdroszczę.

 

Moja żona również jest ekstrawertyczką, no nawet taką mocną ekstrawertyczką. Najlepsze były sytuację, kiedy nie wiedziała jeszcze, co to jest shutdown, albo meltown. Widywała mnie częstokroć w pokoju, gapiącego się w podłogę. Starała się pocieszać i usilnie zagadywała, ponieważ myślała, że jestem smutny. Oczywiście nic z tych rzeczy. Żaden smutek. Po prostu potrzebowałem czasu na dostrojenie się, że tak to subtelnie określę. :D

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak w domu xD

[Marek.zak1]

Tu jest sporo aspektów, a jednym z nich, że dobry sąsiad lepszy od najlepszego systemu alarmowego. Drugi, że większość dziewczyn, w tym moją żonę poznałem na ulicy, a bez tej umiejętności byśmy się minęli:). 

Aspekt trzeci, ze zawsze z przyjemnością czytam Twoje teksty, szczególnie sonety:). Pozdrawiam

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie zgodzę się, ponieważ wielokroć taki sąsiad oznacza również wścibskiego sąsiada. 

 

Jako osoba nie posiadająca wiadomej umiejętności - zazdroszczę. No, nie myśl także Marku, że nie próbowałem, ale przestałem, ponieważ zwyczajnie robiłem z siebie pośmiewisko. :)

 

A dziękuję Ci bardzo, Marku. :)

Prawda? Nie może się do tego przyzwyczaić po dziś dzień, choć już rozumie o co chodzi. Żartuje nieraz i mówi: znowu się marazmujesz? Na co odpowiadam: tak :-D 

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mam kilku i te okazjonalne rozmowy są mz niewielkim kosztem większego bezpieczeństwa. Gdy ktoś wyjeżdża na urlop prosi o doglądanie i to sie sprawdza. Pozdrawiam. 

[Wędrowiec.1984]

@Marek.zak1 Tylko, że podobny efekt można osiągnąć bez rozmów, będąc po prostu dobrym sąsiadem. Small talk jest do tego zupełnie niepotrzebny.

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pokaż, jeśli możesz. Nigdzie go u Ciebie nie mogę znaleźć, a zainteresowałeś mnie bardzo. 

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bo to tu nie ma, to stary wierszyk. Prawdopodobnie był na moim starym koncie ;>

Ale wygrzebałem!

 

Small Talk

dzień rozpoczynam kwadrans przed strachem
kończę ze zmierzchem o wpół do smutku
pomiędzy na nic drętwe czekanie
jakoś tam leci - wiesz - powolutku

ropa się sączy z ran w mej wartości
i przełyk ściska mi pętla reguł
gdy twarz unoszę - wnet na nią padam
lepiej czy gorzej - cóż - po staremu

brak duszy bratniej która zrozumie
jak życia kęsy trudno mi łykać
która - gdy trzeba - ze mną zapłacze
u mnie w porządku - dzięki że pytasz

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja również. Zacząłem szukać za pomocą wyszukiwarki, no ale już zdążyłeś odpisać. :) 

 

Co do wiersza, trafnie to ująłeś i z większą głębią niż u mnie. Podoba mi się to, że small talkiem jest tak naprawdę kursywa, a przemyśleniami peela, zwykły tekst. Super zabieg.

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

E tam, głębią. Po prostu mam silniejsze skłonności do tragizmu :P

[Wędrowiec.1984]

@violetta Ale przecież tutaj nie chodzi o to, że ktoś, najprawdopodobniej głodny, podchodzi do człowieka i prosi o kanapki. To zupełnie co innego. Przedmiotem wiersza jest czcza gadanina, którą ludzie nas częstokroć męczą, zamiast zwyczajnie być cicho.

[Tectosmith]

@Wędrowiec.1984 Nie tłumacz. Ona tego nie rozumie. Szkoda twojego czasu.

[Tectosmith]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nieprawda. Wcale taki nie jestem. Ale to trzeba mnie trochę poznać a nie pierniczyć na forum bzdety.

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aha, rozumiem.

[Marek.zak1]

@error_erros

Podoba mi się, a ten zabieg z kursywa też udany. 

Jakoś leci  to tez moja standardowa odpowiedź, kiedy nie chce kontynuować. 

 

Pozdrawiam

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A dziękuję ;D