Rudyard Kipling - Jeśli (If)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Jeśli jesteś spokojny, kiedy wkoło wszyscy
  Spokój tracą i oskarżają ciebie;
Jeśli w swe siły ufasz, kiedy wątpią wszyscy,
  Lecz ich zwątpienia nie bierzesz do siebie;
Jeśli umiesz czekać, czekaniem nie zmęczony,
  Lub kłamać nie będziesz, gdyś okłamany,
Lub, nienawiści nie masz, gdyś znienawidzony
  I nie za strojnyś i nie zbyt wygadany.

 

Jeśli śnić umiesz - lecz sen nie jest twoim panem;
  I myśleć umiesz - lecz nie w myśl celujesz;
Jeśli przyjąć umiesz zwycięstwa i przegrane
  I tak samo tych oszustów traktujesz;
Jeśli znieść możesz prawdy z twych ust przekręcone
  Przez drani, by głupców w pułapkę łowić, 
Lub spojrzeć na dzieła swego życia zniszczone
  I chwycić narzędzia by je odnowić;

 

Jeśli z wszystkich swych wygranych możesz zrobić stos
  I postawić go na jeden rzut kości
I przegrać, I słowem nie poskarżyć się na los
  I od początku zacząć znów bez złości;
Jeśli umiesz zmusić swe serce, ścięgna, nerwy
  By wciąż działały, sił nie mając wcale
I trwały tak, gdy wszystkie zużyłeś rezerwy
  Prócz Woli, która mówi im: "No dalej";

 

Jeśli mówiąc z tłumem potrafisz trwać w honorze,
  a z królami krocząc - masz wciąż zasady;
Jeśli wróg ni przyjaciel zranić cię nie może 
  I się z tobą liczą, ale bez przesady;
Gdy sprawić zdołasz, że bezlitosną minutę
  wypełni twe sześćdziesiąt sekund czynu
Twoja będzie Ziemia i wszystkie rzeczy tutaj
  I - co więcej - będziesz mężczyzną, synu!
 

I Rudyard:

If you can keep your head when all about you
   Are losing theirs and blaming it on you;
If you can trust yourself when all men doubt you,
   But make allowance for their doubting too;
If you can wait and not be tired by waiting,
   Or, being lied about, don’t deal in lies,
Or, being hated, don’t give way to hating,
   And yet don’t look too good, nor talk too wise;

 

If you can dream—and not make dreams your master;
   If you can think—and not make thoughts your aim;
If you can meet with triumph and disaster
   And treat those two impostors just the same;
If you can bear to hear the truth you’ve spoken
   Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to broken,
   And stoop and build ’em up with wornout tools;

 

If you can make one heap of all your winnings
   And risk it on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings
   And never breathe a word about your loss;
If you can force your heart and nerve and sinew
   To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
   Except the Will which says to them: “Hold on”;

 

If you can talk with crowds and keep your virtue,
   Or walk with kings—nor lose the common touch;
If neither foes nor loving friends can hurt you;
   If all men count with you, but none too much;
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds’ worth of distance run—
   Yours is the Earth and everything that’s in it,
And—which is more—you’ll be a Man, my son!
 

[Sylwester_Lasota]

Piękny ten wiersz. Zarówno oryginał, jak i tłumaczenie.

 

Pozdrawiam