odkrywanie świata

[sterowiec]

z zachodu przyjdą
cicho rzekł
i wyciągnąwszy palec
wskazał w tę stronę
gdzie czarny brzeg
maczał się morzem w skale
niech każdy
chwyci swoją broń
nie damy łatwo skóry
i każdy niech wytęża wzrok
a kiedy zoczy który
ruch jakiś
jakiś cichy szmer
usłyszy gdzieś z oddali
niech zaraz daje znać
i w łeb
wrogowi z broni pali
staliśmy tak
a żaden wiatr
nie śmiał
nadmuchać żagli
nie było fal
nie było mew
na rufie topór ostrzył kat
na tych
co duchem padli
staliśmy tak
trzy bite dni
trzy noce trwała trwoga
horyzont czernił się i wił
oczy zmęczone
krwawe łzy
wypatrywały wroga
nie nadszedł
pierwszy zaczął wiatr
napełnił płótna białe
i ruszył
tam gdzie czarny brzeg
nasz statek
ruszył strach
i gniew
i wzrok utkwiony w skale

[seweryna żuryńska]

czytałam z zapartym tchem
jak Sapkowskiego
klimat świetny
dynamika
zastanawia mnie tylko zawsze w takich tekstach fakt, że w każdym mężczyźnie tkwi zdobywca
przemiana z obrońcy w agresora
tytuł nadał utworowi wieloznaczności

wielkie dzięki

seweryna

[La_crimosa]

gdzie czarny brzeg
maczał się morzem w skale
Swietne, nie wiem jak nazywa sie to "po literacku", ja nazwalam to dla siebie "odwroceniem widzenia".


Odkrywanie swiata w sposob dla ludzi dosc typowy. Znajomosc ludzkiej tylko natury powoduje ze do wszystkiego co nowe podchodzimy z rezerwa, wrecz wrogoscia. A moze to konieczna ostroznosc?

[Kai_Fist]

ech,
jak dla mnie zapachniało m.in. łodziami wikingów,
to takie moje skojarzenie :)

[sterowiec]

dziekuje za komentarze

pozdrawiam

[Seweryn Muszkowski]

Prawie cały spodobał mi się, ale (ja prawie zawsze mam jakieś ale...):

trzy noce trwała trwoga
(...)
wypatrywały wroga

To zdecydowanie za łatwy rym. :-)


(...)
i ruszył
tam gdzie czarny brzeg
nasz statek
ruszył strach
i gniew
i wzrok utkwiony w skale

Nie spodobało mi się powtórzenie tego "ruszył".
A refleksje, zatrzymam do poduszki ...

Pozdrawiam.
[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 24-09-2003 01:46.[/sub]

[Wioletta_Szkaradowska]

ciekawie napisana historia:)
zgrzytnął mi tylko wers z katem
zwykle mi się nie podobają takie wiersze. ten stanowi wyjątek.

pozdrawiam
Wiolka