Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tetu, czy to metafora wyborcza na dwa pokolenia? ;) 

 

Na myślenie o przyszłości ma wplyw bezpieczeństwo; czy to związane z poczuciem przynależności (relacje, społeczeństwo, historia) czy obserwacji życia i natury. 

 

W grupie łatwiej, ale życie i bez grupy toczy się dalej. 

 

ŚCISKAM CIEPŁO, bb

 

Opublikowano

Ooo! Nie spodziewałam się tak dużego zainteresowania wierszem, tak miłego przyjęcia, tym niemniej bardzo dziękuję za Wasze słowa i docenienie tworu. Pozdrawiam serdecznie. 

 

@Krzysica-czarno na białym jak zwykle mnie przeceniasz;) Dzięki i miłego. 

 

@duszka dziękuję za taką analizę wiersza, za inne, mądre spojrzenie. Pozdrawiam.

 

@Jacek_Suchowicz w stu procentach się z Tobą zgadzam. Dzięki za wgląd. Pozdrawiam. 

 

@beta_b dobrym tropem podążasz:) Dziękuję, że zaglądasz i również ściskam.

 

@Waldemar_Talar_Talar @Rafael Marius @iwonaroma @Starzec dziękuję za słowo i docenienie wiersza. Pozdrawiam Was. 

 

@Wiesław J.K. zadumka w szarych komórkach zawsze jest wskazana. Też lubię;) Dzięki za obecność. 

 

@poezja.tanczy powiedziałabym, że nawet trzeba:) Dzięki za słowo. Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Marek.zak1Rozważałam taką możliwość. Kierowały mną te same przesłanki. Jednak wszystkie klucze tworzą tu jeden obraz całości, dlatego zdecydowałam się nie rozdzielać.  Dziękuję:))
    • w spowitym mgłą kanionie marzenia skryte wśród skał wariat szybuje tu nad nimi lot mu zakłóca bliskość ścian uwalniam woń z kwiatów co kolor zgubiły zdrada bólem nie waży  ogród jest niebem w snach   wszystko co ziemi obrazem nieustannie ogrzewa słońce krwawe łzy tną zwątpienie strzępki sumień białe ślady   nie parzy zwierciadlany płomień lecz ciało ranią kawałki srebrzyste zwęglony zeszyt z nutami i czasie strumieniu   w szklanych ścianach duszy sprzecznych doznań widzę światło złudnych cząstek w zaułku myśli tonie kryształ umysłu rozbity w pył   nucę muzykę stęsknionych pustych trumien
    • @LessLove→Obejrzałem, przesłuchałem. Dosadnie, ale prawdziwie. Słowa, śpiew, muzyka i ogólne przesłanie, współgrają ze sobą.  Aczkolwiek w tego typu utworach, dobrze jest dać trochę →dziecięcego śpiewu. Jeszcze bardziej zyskuje na prawdziwości i w sensie muzycznym, "nie tak równo" →trochę inny przerywnik. To tylko moje,  subiektywne zdanie:)→Pozdrawiam:)
    • @wiedźma Poruszyłaś sporo ciekawych spraw, osobiście sądzę, że lepiej, dla dobra dyskusji,  by było podzielić to na poszczególne tematy i wrzucić oddzielnie, ale to tylko moja opinia. Pozdrowionka. 
    • @Marek.zak1 dziękuję za docenienie.  Każdy klucz ma swój odpowiednik w " kluczach dorabianych "., te drugie mają większy luz.  Każdy mierzy swoją miarą i to jest piękne,  bo jest nasze.  Ciepło pozdrawiam.  @violetta Violu, moja prawda nie musi być Twoją.  Każdy ma swój komplet kluczy. Ten jest mój. Dziękuję za komplement.  Uściski. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...