Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

bajka

viola arvensis
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
viola arvensis

viola arvensis

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

Za górami marzeń,
za lasami snów,
głowa pełna wrażeń
a pod skórą lód.

Kruszą się odłamki
jeden w oko wpadł
czy kaleczy oko,
czy kaleczy świat?

W tym pucharze wino
ma porażki smak,
patrzę łzawym okiem
na zepsuty świat.

Za górami nocy,
za lasami dni,
wyjdę po angielsku
nim otworzą drzwi.

Nawet nie pomacham,
nie odwrócę się,
lód spod skóry wyjmę
i obudzę się.

Za górami żalu,
za lasami kłamstw
zostańcie na balu
nie pożegnam was.

Ciągle gra muzyka
w rytm się stacza świat
myli proste kroki
prawie na twarz padł.

Jeszcze jeden obrót
Piruet, może dwa
Wyjdę po angielsku
Zanim sięgnie dna.

Za górami głupot
za lasami bzdur
bajka się skończyła
i nieludzki twór.

10
Rafael Marius

Rafael Marius

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak kaleczy oko to i świat.

 

Niestety nam się zepsuł tak dawno, że nikt nie pamięta jak i kiedy.

Mamy za to różne mitologie często sprzeczne ze sobą.

 

Pozostaje tylko samotność.

 

Lepiej opuścić tonący okręt póki czas.

 

Bardzo się podoba wiersz.

 

Też podobnie odczuwam otaczającą rzeczywistość.

Jednak wszystko się kiedyś kończy, a cywilizacje mają swój cykl narodzin i śmierci.

Tej już wyraźnie zbliża się do końca

2
Krzysic4 czarno bialym

Krzysic4 czarno bialym

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ktoś napisał że już dawno 

Przeminął czas dżentelmenów 

Ja byli w międzywojennej Polsce 

Kto lepszy jest pistolet 

 

dać mógł dżentelmen w twarz 

Jak ktoś śmiał zbrukać honor

A teraz

jego brak 

 

Jest za to tolerancja 

rozmyta w podobaśkach

Od taki dziwny świat

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Simon Tracy
      Cmentarz

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      @Dark_Apostle_ Ten wiersz byłby świetnym wstępem do mrocznego opowiadania grozy. 
    • leszek piotr laskowski
      Surrealistyczna podróż" /Przerwa między atomami/

      Przez leszek piotr laskowski · Opublikowano

      "Surrealistyczna podróż" /Przerwa między atomami/   Rozszczelnia się nagle tkanka dnia, niepostrzeżenie, bez zbędnego echa. To nie koniec, to tylko prześwit, gdzie grawitacja przestaje pytać o imię. Jesteśmy z wszystkim co posiadamy, w tej szczelinie, której nie widzą oczy, niesieni prądem, co nie zna brzegów, ku pieśniom, co rodzą się z ciszy.   Nie trzeba krzyku, by pękła szklana ściana powietrza. Wystarczy oddech, miękki jak mech na skraju lasu, gdzie czas nie ma zegarka i nic nie musi się zdarzyć. Rozluźnij dłonie. Pozwól, by niepokój spłynął jak kropla deszczu po szybie, którą noc przemywa oczy.   Tam, gdzie jesteś,  i tu, gdzie ja trzymam rytm, niebo ma ten sam odcień spokoju. Wystarczy być. Bez ciężaru oczekiwań, w tej krótkiej pauzie między jednym a drugim uderzeniem serca. Geometria tęsknoty rozpuszcza się w błękitnym kwadracie.   Punkty bez powrotu stają się liniami, które nie pytają o cel. Pamięć to tylko kurz wirujący w snopie światła, które nie ma źródła. Przesiewamy milczenie przez gęste sita, aż zostanie tylko to, co nieważkie. Słowa to tylko cienie ryb płynących pod taflą nieistniejącego jeziora.   Wszystko jest echem, które zapomniało, kto je wywołał. Jesteś kolorem, którego nie ma na palecie. Czekaniem, które przestało liczyć minuty. Pustka nie jest brakiem, jest tylko najczystszą formą obecności. Rozpryskują się galaktyki pod powiekami, atomy tańczą walca w próżni między myślami.   Jestem pyłem, który śni o byciu słońcem, podczas gdy kręgosłup staje się osią świata. Nie ma góry, nie ma dołu, tylko nieskończone "teraz" rozciągnięte na ranie czasu. Cisza wybuchła supernową w pokoju. Wypijam mrok zamiast herbaty, czując na języku smak miedzi i gwiezdnego wiatru.   Wszystkie mosty stały się horyzontem zdarzeń. Nie szukaj mnie w słowach. Szukaj mnie w przerwie między atomami, tam, gdzie muzyka sfer gra solo na nerwach. Jesteśmy tylko wibracją w wielkim nic, które jest wszystkim.   Zegar wykrwawia się białą farbą na podłogę, z której wyrastają szklane żyrafy o oczach z bursztynu. Twoje imię, wymawiane wspak, zamienia się w klucz do drzwi, których nie ma. Śpimy na grzbietach wielorybów płynących przez piaski pustyni, podczas gdy nasze sny szyją ubrania dla wiatru.   Wszystko jest już napisane w powietrzu, zanim pomyślisz, że w ogóle jesteś. Zgaś światło wewnątrz myśli. Słyszysz? To tylko my, stajemy się światłem, zanim zdążymy o tym zapomnieć.   -Leszek Piotr Laskowski 
    • andrew
      Wykradziona

      Przez andrew · Opublikowano

      @KOBIETA Żartujesz  Jeśli tak odebrałaś przepraszam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie pierwsza mówisz, że  mam idiotyczne żarty.  Pozdrawiam 
    • andrew
      Wykradziona

      Przez andrew · Opublikowano

      @KOBIETA Och,cóż za odbiór.  Jeśli tak odebrałaś przepraszam.  Kobiece czytanie intencji... to spory problem 
    • andrew
      Czy warto szukać snu

      Przez andrew · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...