Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Parowóz

Sylwester_Lasota
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

Ułożone równo tory,

na nich sapie już parowóz,

sznur wagonów za nim spory,

w pierwszym święty, w drugim łobuz.

 

W pozostałych tłum podróżnych,

który ciągle się wymienia.

Żaden przedział nie jest próżny,

każdy bardziej się zapełnia.

 

Rusza pociąg w dalszą drogę

przez krainę ciągłych złudzeń, 

przez pejzaże nieco płowe,

a w nim ciągle nowi ludzie.

 

Ci co wsiedli i wysiedli,

czasem w pędzie się spotkali, 

różne sprawy wspólnie wiedli,

lecz najczęściej się mijali.

 

Ktoś miał stacji siedemdziesiąt, 

a ktoś inny miał trzynaście. 

Bez nadziei by się przesiąść,

gdy przecinał pociąg stacje.

 

Rozkład jazdy na peronie 

przygwożdżony czarnym gwoździem,

rozszyfrować go nie może

przechodzący obok człowiek

 

Większość czyta od niechcenia, 

nie z potrzeby, ale z nudów,

bez refleksji, że istnienia 

na krawędzi wiszą cudu.

 

Ci w pociągu jadą dalej,

wyrzucili konduktora,

kocioł stary jest na parę,

węże snują się po torach.

 

Rozkład jazdy na peronie 

przygwożdżony czarnym gwoździem,

rozszyfrować go nie może

przechodzący obok człowiek.

 

Większość czyta od niechcenia, 

nie z potrzeby, ale z nudów,

bez refleksji, że istnienia 

na krawędzi wiszą cudu.

 

Ci w pociągu jadą dalej,

wyrzucili konduktora,

kocioł stary jest na parę,

węże snują się po torach.

 

 

 

 

 

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
12
Marek.zak1

Marek.zak1

Opublikowano
Opublikowano

Dobry aforyzm, a nasze istnienie rzeczywiści na granicy cudu. Jak ktoś jedzie długo, w dodatku wygodnie, powinien z definicji być zadowolony, dziękować losowi (Bogu, naturze, itp.) i nie martwić się pierdołami. Ci , którzy dopiero wsiedli niech lepiej patrzą dokąd jada i jakie są tory, bo przy wstrząsach do wykolejenia jeden krok. Pozdrawiam

2
Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
Opublikowano

do pociągu pcha się każdy 

na peronach stoją tłumy

kręci czar nieznanej jazdy

aż z wrażenia we łbach szumi

 

maszynista też przeszkadzał

o zasadach coś tam bredząc

wywalili w końcu gada

wciąż w nieznane torem pędząc

 

semafory są nie dla nich

rozjazd uwag jest nie godny

by za chwilę się rozwalić

kto nad nimi się pomodli

:)

 

 

 

1
Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano

Tego rozkładu to chyba nikt nigdy nie rozszyfruje. Ani ci, którzy jadą wygodnie, ani ci stłoczeni na korytarzach. I dobrze. 
 

Dobry tekst. Pozdrawiam.

Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Wyrzucili maszynistę,

wyrzucili konduktora,

dróżnik ledwo z życiem uszedł,

majtki wiszą na zaporach.

 

Na rogatkach świateł feria,

nie przestawia dróżnik zwrotnic,

bieg pociągu się zapętla,

więc o cud się tylko modli.

 

Pozdrawiam.

 

1
Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Na krańcówce stoi kozioł,

dalej jechać nie pozwoli,

tutaj drogę kończy pociąg,

na plantacji krematorii,

 

które w popiół wszystkich zmienią 

postępowo i wydajnie,

proch się zmiesza z czarną ziemią,

Kozioł na niej ma już stajnię.

 

Mitylene

Mitylene

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Ciekawy, metaforyczny wiersz o ludzkiej egzystencji. Motyw pociągu i podróży, która jest tak różnorodna i nieprzewidywalna dla ludzi, budzi  pewien niepokój...ale takie właśnie jest życie. Bardzo mi się podobaja Twoje refleksje przedstawione w tym wierszu! 

Edytowane przez Mitylene (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • obywatel
      Racja

      Przez obywatel · Opublikowano

      racje że racja, a nawet na jej temat wariacja :)
    • jan_komułzykant
      rozmowa kwiatów

      Przez jan_komułzykant · Opublikowano

      A piać    Pan ornitolog w Osace, z kwiatka na kwiatek nie skacze. Przez  brak owych skoków ma problem ów w kroku, że ptak, mi(A)st piać, tylko kracze.
    • Sylwester_Lasota
      Zdumiewający przypadek

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Dobre. Wydaje mi się, że teraz byłoby jeszcze trudniej

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Pozdrawiam
    • wiersze_z_szuflady
      Miłość XXI wieku

      Przez wiersze_z_szuflady · Opublikowano

      Wybierają chamów wulgarnych prostaków a tych, którzy myślą inaczej bez słowa żegnają               Odchodzę             Z dnia na dzień znikam             Wczoraj w Twych oczach widziałam niebo             zanim poznałam me alter ego               On chodzi w dresach             wieczorami wódę doi do dna             piję z nim do zezwierzęcenia               On mnie rozumie             uzależnień mi nie wmawia               On nie patrzy na słowa             imponuje mi jego prostota               Jego rozumiem             on nie ubiera słów w zbędne metafory             on tworzy rap             zamiast w poezji energię marnować               Z resztą zawsze Ci mówiłam -             bądź twardy             wiersze są oznaką wrażliwości             słabości               Więc na mój rozum             mężczyzna nie jesteś             jesteś tchórzem             miękkim antyfacetem               Wolę się oddać oblechom             zamiast znów słuchać o gwiazdach             moich oczach nosie i ustach               Wolę brać wszystko, co mam pod ręką             pamiętaj – mogę mieć każdego             nudą mieć partnera jednego               Ja pragnę innych próbować!               Jak możesz mi moralności wyparcie zarzucać             mówić o mnie – nienormalna             żyjesz w innym świecie –             przecież każdy młody smakuje życia!               Powinieneś jak ja, życie garściami brać             a Ty wciąż czekasz na tę jedyną             z którą na ślubnym staniesz kobiercu…
    • Sylwester_Lasota
      Ja, to nie AI - czyli mój najnowszy wiersz na YT

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      @Łukasz Wiesław Jasiński   Dzięki! :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...