Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Bożena De-Tre

Użytkownicy
  • Postów

    2 137
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    4

Treść opublikowana przez Bożena De-Tre

  1. @Witalisa Tak rzeczywiście wybrzmie wtedy innaczej …i to już głębszs operacja na wierszu a po co? wycofuje swoją podpowiedz
  2. @Benjamin Artur Warto nie wartościując uwierz dobrej niedzieli
  3. @Benjamin Artur Życie znienacka umykasz kiedyś prężyłeś się jak kot dzisiaj jak kulą w płot ech życie co z Tobą nie tak chciałoby się z Tobą do tańca a ty nie dajesz nam szans …może w takiej konwencji spróbuj sam motyw ciekawy warto powalczyć o płynność myśli …przepraszam jeśli uraziłam ale nie taki miałam zamysł pozdrawiam
  4. @Nata_Kruk -:) i tu bym się Natko zastanowiła jednnak myślę ze nie wszyscy mamy co wspominać a czasem do wspomnień dorastamy po prostu …wystarczy iskierka by buchnął płomień nie zawsze nasze jest to ognisko choć ogień to ogień zawsze zostawia dym.. pozdrawiam serdecznie dziękuję
  5. @Waldemar_Talar_Talar Pozdrawiam od ♥️Waldemarze
  6. @Posem Dziękuję za zatrzymamie się przy tym właśnie wierszu …moja mama bardzo dobrze wspominała te łąki…widać nie wszystko idzie w zapomienie ..są miesca skąd nawet Ptak ucieka …purpurą wije się rzeka to takie moje rodzinne przemyślenia na te „ mroczne „ czasu ….pozdrawiam serdecznie z Wrocławia Piękne miasto @Bożena De-Tre …tak każde czasy z czasem obrastają „ mchem” to akurat miłe ..i mamy o czym pisać”
  7. Orzeł odfrunął Nie żyję wspomnieniami, to one żyją we mnie. Choć skromnością nie grzeszę - butów w nadmiarze, obrazów bez liku, książki niedokończone, myśli splątane i ta dręcząca jedna czasem przeczołga mnie. Wtedy spada deszcz. Deszcz wspomnień zaczyna się kapuśniaczkiem, by ulewą się zakończyć. Czy mieli czas by z dzieciństwem się pożegnać? Pierzyna była wtedy za ciężka, chociaż na zewnątrz siarczysty mróz był. Dźwigali więcej niż dzisiaj widzieć chcemy - odpowiedzialność za przyszłe pokolenia. W mojej duszy pozostał ich lęk, mrok skrywany w naszych ciałach, nogi jak z waty, ich upór i nadzieja. Tam musi być bezpieczniej. Zostawili łąki zielone nad Bugiem, co w legendy obrosły, by baśnią stać się. Kto dzisiaj o nich pamięta?
  8. @Jacek_Suchowicz Co miałam poznać to poznałam książki otwarte za mną zostały butów w nadmiarze i częściej wolę boso po rosie takie słuchawki to dobry pomysł chwilizacji wtedy perspektywa lepsza
  9. Odczarować świat Trzy krople deszczu na liściu przysiadły. Ta jedna - najmniej urodziwa - wodziła wzrokiem beznamiętnie, jakby słuchawki na uszach miała, dbała o swój wewnętrzny spokój, cierpliwa trwała. Druga - ta mniejsza - zda się w podróży była, odchodziła, wracała, szukała swego miejsca Trzecia - widać wiele przeżyła, nie chciała żyć wspomnieniami, jak posąg nieruchomy trwała. I znikło wszystko w jednej chwili. Tęcza się pojawiła. Świat się nawet nie zatrzymał. Gdyby tak można było uczucia kupować w sklepie na wagę, spokój i zachwyt zmieszałabym ze szczyptą dziegciu i trwałabym cierpliwie, jakbym słuchawki na uszach miała bez Świata, dla Świata.
  10. Życie karmione okruchami. Są grzechy, o których nie sposób zapomnieć, choć świat wybaczy wiele. Są słowa, które zostaną z nami pokryte rumieńcem na pokolenia. Ta sama Ziemia, jedna Rodzina i myśl niespójna dzieli miast łączyć. Zbyt splątane korzenie, dom klatkę przypomina, więzieniem staje się, a to co ważne milczy, pokrywa się rumieńcem. Życie powoli umiera. Stół - kiedyś miłością, prawdą karmiony, dziś przerobiony kabaret przypomina. Jakby nogi ktoś przyciął nierówno. Stół ławę udaje. To, co ołtarzem było kiedyś, dziś dawno zapomniane karykaturą jest. Mijamy się na skrzyżowaniach, unikamy swego wzroku, szukamy w innym Niemca Żyda, walczymy o ten cholerny spokój. Tak jak w kołysce dziecko płacze, Zawodzi, wyciąga ręce, tylko matka jego rozumie, a matki nie ma. Jest na wojence. Sztuką jest dostrzec, Zauważyć, wyjść z beznamiętnej strefy komfortu, pokonać opór, zmierzyć z uporem, wyciągnąć rękę.
  11. @hollow man -:) -:) a pozbyć się na „ chwilę mogę-:) POETO😊
  12. @LessLove A jeśli Boga nie ma to kto nam wybaczy? Wybaczenie zawsze jest początkiem nowego dobrego? kolejnej świadomości ” wszystko to marność i pogoń za wiatrem” Zostaje Karoca złota( dla niektórych bańka Dobrego dnia
  13. Chrońmy poetów . Choć los zagrywa znaczoną kartą, wciąż szukaj siebie, uwierz, że warto nie wartościując wszystkiego. Po wzburzonym morzu z cieniami cieni niech płyną myśli me, jak w podróży tajemniczym żaglowcem lękiem napawają. Cisza czasami boli. Wtedy śnię na jawie żywych snem. Do portu przeznaczenia dopłynąć każdy musi. Tłem - niebo i ziemia, jakby karetą na bal pośród gwieździstego nieba, choć wokół coś skrzeczy… To Ziemia drży. Nic to przecie, po burzy słońce jeszcze piękniejsze wschodzi. O daj mi Boże tyle treści, bym unieść swe życie mogła zanim atrament nie wyschnie. Ścieżki, po których wędrował Nietzsche, dawno zarosły mchem.
  14. @Leszek Piotr Laskowski Tak Muszą być nam zabrane i to jest Piękne że wieczność na nas czeka-:) patrz na Świat jakbyś patrzył w oczy człowiekowi wszystko odczytasz w nim żal za przeszłością gniew przemijania mądrość co płynie jak rzeka Zawsze do żródła A Żródło przecież jedno jest Początek i Kres… …i te gesty pomiędzy wersami… -:) dziękuję dobrego dnia
  15. @hollow man I plusik za celność obraz był impulsem w rogu śledż z boku Kurtyzany ssam proces powstania obrazu jest zawsze zagadką pozdrawiam
  16. Zabawa Można czarować słowami czytelny w prostocie swej Świat. Gdy droga wiedzie przez góry, człowiek dotyka nieba, a biel czystością razi. Zamykam oczy przed słońcem, szukam akceptacji. Jedni stawiają na książki, wysycha szybko atrament, Ci drudzy - inni - uciekają przed Światem w ramiona kontemplacji wierząc w łask nieśmiertelność. Czyimi ścieżkami idę przez życie i jaki sens to ma? Czy myśli moje są tylko moje? Wszak skrzypi parkiet czasami. To dusza prosi do tańca, w tańcu najłatwiej rozmówić się. Pod warstwą farby Bruegel kłamstwa skrywał, czy prawdę świata namaścił. Post i Karnawał
  17. @tetu Nie powiem więcej ponad to że tylko wrażliwy Poeta potrafi tak opisać te chwile które zostaną w nas na Wieczność ♥️
  18. @EsKalisia Dziękuję ….taki obrazek dzisiaj z rana-:) a do niedzieli daleko komu przeszkadzałoby więcej niedziel w tygodniu👨‍🌾 pozdrowienia
  19. Lajtowa niedziela. Po karbowanym liściu pnie się ociężały żuk, bez celu, leniwie… Wyszedł na spacer, swoją ścieżkę zna. Niedziela. Na gałęzi piętro wyżej, już nad drzewem siedzi ptak. Bystre oko chce nakarmić swój świat, małe ptaszki czekają. Ścieżką marzeń drepcze człowiek. Niedziela - wyszedł na spacer z psem, w ręku gazeta. Kot przebiegł gwałtownie, zakłócił rytm, kuli się jeż, każdy chce wiedzieć co robić ma, a wszystko toczy się bezimiennie Taki lajtowy czas, jedna w tygodniu niedziela.
  20. @Jacek_Suchowicz Ta moja prostota to trochę kokieteria Jacku-:)-:) ale lubię Moją Wieś też .. tu ludzie prości i douczeni-:) chciałoooby się rzec-:) -:) @Jacek_Suchowicz Szkoda że teraz nie chodzisz ciasto upiekłabym z owocami …za chwilę robarbar-;) @Bożena De-Tre -:) pokiwałbyś głową z zachwytem dziekuję za dobrą przypominajkę List do Koryntian piękny kawałek o człowieczeństwie naszym przypomnienie
  21. @Jacek_Suchowicz @Jacek_Suchowicz…czyli co? prości ludzie też czasami czują więcej zawstydziłam się a wydawało mi się że już umiem czasami pochwałę …rozumiem że pochwaliłeś moje rozmowy z Krukiem-:) dziękuję @Bożena De-Tre Tzn przyjąć pochwałę.
  22. @Marek.zak1 I to jest ta mądrąść Marku chciałoby się rzec ” Nie wstydżmy się łez Młodzi Poeci” ani bać przemijania( to dodałam-:) teraz ten czas.
  23. @Charismafilos Za słaba jestem żeby zrozumieć choć wnioski potrafię uznać szukam tej jednej jedynej najdroższej memu♥️ drogi i z lękiem witam dzień.
  24. @Charismafilos szkoda że boję się wody głębokiej-:) może bylabym marynarzem-:)
  25. @Charismafilos Oby Odra się nie wylała-:) dobrze skończyć robotę właśnie tak zrobiłam jakie rzemiosło ocenią-:)
×
×
  • Dodaj nową pozycję...