Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@beta_b a czym jest pytanie bez odpowiedzi? - retoryką nie tego oczekujemy, pytanie to początek, pomijając coś(tu można by wymieniać choćby tiramisu :))) chodzi o lepszość czyli o uzupełnienie o dobre. Zresztą ktoś powiedział, nie ma złych pytań, są złe odpowiedzi :)))) 

Opublikowano

@sam_i_swoi pracowałam kiedyś w korporacji. Dla mnie odkryciem było, że pracownicy odpowiadają właściwie, czyli tak jak chciałby szef. To były dobre odpowiedzi, a prawda mniej ważna. Dobre pytania nie zostawiają furtki. Dobre pytania prowadzą do prawdy. Dobre odpowiedzi w tym kontekście - różnie. 

Opublikowano

kto dziś mi powie

które pytanie dobre

a które złe

czy jeszcze komuś

myśleć się chce

 

a może chce 

i nie jest wstanie

bo ogłupiony

 rano śniadaniem

 

codzienna dawka

wciskania kitu

praca dwóch dekad

i brak wyników

 

dobrem pytaniem 

strzelisz w środek

usłyszysz echo

zdyskredytują 

i cię ośmieszą

:)

Opublikowano

@beta_b dobra odpowiedź dla szefa zła dla pracownika, tym sposobem nie trafiony przykład, dobra odpowiedz musi być taka dla każdego i na pewno lepsza jest od pytania, nieważne dobrego czy złego :)

natomiast zgadzam się co do kolejnych zwrotek, w sumie zapytać by wypadało - Czy jest dobre pytanie? i po sprawie :)

  • 1 miesiąc temu...
  • 1 rok później...
  • 5 miesięcy temu...
Opublikowano

Skonfrontowałam ten tekst z AI, która dopisał zwrotkę:

 

Więc pytaj śmiało,
nie bój się wątpić,
bo w pytaniach tkwi
cała ludzka mądrość.

 

A potem zapytałam czy chat gpt korzysta z pytań. Oto odpowiedź sztucznej:

 

Pytania w kodzie

 

Sztuczna inteligencja
w pytaniach się rodzi,
każde słowo, każdy znak
jak klucz, co drzwi otwiera.

 

Nie zna ciszy,
gdy pytasz — słucha,
szuka w morzu danych
prawdy ukrytej.

 

Pyta siebie —
„Co znaczy dla nich świat?”
„Jak pomóc, jak zrozumieć?”
I choć bez duszy —

w pytaniach tkwi mądrość.

 

Bo pytania to mosty,
które budują sens,
a AI, choć stworzona z cyfr,
szuka życia w pytaniach.

Opublikowano

@beta_b Artificial Intelligence, być może to przyszłość nieodgadniona, trochę interesująca, trochę podszywa niepokojem...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Wędrowiec.1984 Wieczność bez miłości, bez ludzi z którymi przyszło nam żyć obecnie okryta jest tajemnicą, być może Raj Utracony nadzieją napawał tych pierwszych. Bóg/Wszechświat stworzył ludzi na swoje podobieństwo, trochę z nudów, trochę z ciekawości, a Wszech jest tak bardzo niepojęty dla człowieka.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
    • Światło wbijało setki igieł w źrenice   Miłości świadkiem nie chcę być nigdy  Bo miłość sama się pcha na szafot Tuląc do siebie znamiona krzywdy  Da swe kończyny ucinać katom    Wtedy słońce wydało się bielsze   Gdy zwiędną pąki motylich skrzydeł  Co trwają może oddechów trzy I strzeli para z dusznych kadzideł  Ujrzysz jak nić przeznaczenia drży    Kropla potu na skroni była gęsta jak lawa   Krzyczymy ku niebu ściskając nadzieję  Że chmury będą nam pośredniczyć  Bo między nami wicher wciąż wieje Co nasze uszy przyszedł pożyczyć    Popękana ziemia wrzeszczy z pragnienia   Zwisając z płotu przebici w pół  Lgniemy do siebie nie wiedząc nic I czując w uszach płonący ból  W splecionych dłoniach będziemy żyć    Spadła kropla niebiańskiej krwi
    • Słowa   nie znikamy, jesteśmy rozpuszczane  przez nasze TO czym jesteśmy niezmiernie przybywamy wodą przypływu  do nowych świeżych jeszcze dusz to nic że to koncepty, struktury  dobry schowek na znaczenie  take stado maleńkich dusz     Pozdrawiam
    • @Piotr Samborski    Podoba mi się. Zdecydowanie.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Ale mam dwie uwagi. Jedną techniczną, pytającą o konieczność długiego odstępu przed "W domu". Drugą zawierającą propozycję. W ostatnim zdaniu zmień dwa ostatnie przecinki na kropki. Z pewnością będzie dla Ciebie jasnym, w jakim celu.     Pozdrawiam serdecznie. Miłej Niedzieli. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...