AUTOSTOP POZNAŃ, PRAGA /z cyklu: poszukiwania zmysLOVEj esencji

[j.renata]

POZNANIA SMAK, czyli marcińskie rogale

Niektóre kuchenne przygody mogą stać się przyczyną rozczarowania (nie)smaku, inne natomiast źródłem rozkoszy i zadowolenia, a nawet szczęśliwości poczucia. Wszystko jednak zależy od naszej mądrości.

Mądrość -w tej materii- to odbiór rzeczywistości ze świadomością istnienia różnicy między oczekiwaniami a rezultatami działań, więc i zapobieganie tym różnicom.

Gotując, należy więc uwzględnić następujące aspekty:
Odnośnie oczekiwań:
Nasze preferencje,
zasób spiżarni lub konta bankowego,
choroby przewlekłe, mogące przysporzyć o dolegliwości przykrość;
i rezultatów, które zależne są od:
zdolności kulinarnych,
fantazji,
dostępnego sprzętu;

Wziąwszy powyższe pod uwagę możemy zabierać się do kucharzenia.
Pamiętać trzeba również o zachowaniu proporcji, zgodnie z recepturą. Różne są przepisy na smakowitości, najczęściej jednak korzystamy z tych sprawdzonych przez starszyznę przekazywanych z pokolenia na pokolenie.
Ponieważ domowych wyrobów lekkości smaczek już mdlić mnie zaczął, skusiła mnie tradycyjna propozycja teściowej, na marcińskie rogale.
Przepis trudny, acz rogaliki poleca każdy.
Zabrałam się więc do dzieła, nie bacząc na trudy i czasochłonność, wszystko zgodnie z zaleceniami w y k o n y w a ł a m. A było ciężko, nie raz myślałam rzucić to bez żalu i zrobić coś mniej skomplikowanego, nawet wyszłam na chwilę skuszona włoskimi specjałami. Coś jednak nie pozwoliło mi skapitulować, może wizja, że ktoś inny mógłby dokończyć za mnie, a ja przecież muszę nad wszystkim panować. Wróciłam więc, fartuch włożyłam i kontynuowałam.

Wszystko, na koniec lukrowane...wyglądało zachęcająco, a zapach rozszedł się w całym domu. Rodzina również zaciekawiona zapytywała o rezultat. I co się okazało? Zasiadłam do konsumowania. -Niczego sobie -pomyślałam, jednak z każdym następnym, pustkę tylko w środku zastawałam. Większość rogali pusta się zrobiła, masa wyschła zaledwie ślad zostawiwszy, ślad ten, smakował rozczarowaniem. I tylko jedno pytanie nie dawało mi spokoju: -Co zrobiłam źle?
Pytaniem tym pędzona trafiłam do pomysłodawczyni -teściowej; a ona właśnie kończyła jeść swoje rogale. Pytać nawet nie musiałam, bo sama zawiedziona, pustką i zgrzytem orzechowej łupiny -jedynym wyczuwalnym akcentem w nadzieniu, wspomniała coś o innym przepisie, który jednak przepadł gdzieś bezpowrotnie.
Nawet najlepszemu kuchmistrzowi, zaopatrzonym we wszelkie atrybuty i chęci, zdarza się roz/poznania smak -goryczką trącić, a nawet okazać całkowicie niejadalnym związkiem niedopasowanych składników.
Może więc, nie należy kierować się cudzymi "sprawdzonymi" przepisami, a...kierować dalej...

PRAGI PRAGNIENIE, czyli laska nebeska wskazująca drogę

Pragi pragnienie, ugasić musze, ciekawość zaspokoić, wypełnić duszę, nasycić, upoić, aby móc się uspokoić, ale spokój, tylko chwilowy, bo wzruszeń pragnień i ciągłych poruszeń pożądam i...żądam
Krasna divca, czyli ja, sączy pivecko. Po którego, do głowy wpłynięciu, odpływać zaczynam w Wełtawskich wodach nurcie, nurkuję w PRAGnienia. Ahoooooooooj! Hojnie w fantazję obdarowana, przez szczodrość sił Wyższych, popuszczam wodze, fantastycznie, przeeeeeciąąągam się, głową w chmurach, a stopą w wodzie brodzę. Całym jestestwem i jaźnią chłonę, lecz nie mogę ugasić pragnienia. Trawi mnie od środka, pali, bólem jest, karą może, za grzechy...przyszłe, chyba. Piję więc, żłopię, chlam.
A chmielowych trunków, wybór tutaj znakomity, wszak tradycja warzenia piwa sięga w Czechach XI wieku, a obecnie większość miast posiada własne browary. Nigdzie też, nie znajdziesz tyle, na różne sposoby przyrządzanego mięsiwa: Cielaczki, gęsi, kurczaki i woły, a także dziczyzna, którą szczególnie sobie upodobałam; Jelenie, oglądać raczej wolę, najbardziej z dziczyzny lubię dziki; (Dzikość leży w mej naturze //wwwwrrrrrrrrrraaaaaaaaaauuuuuuuuuuuu)
Zapaszki nęcą z każdej strony: Gulasze, roladki, szaszłyki i pulpeciki. I chociaż mięsa nie jadam, ślinka cieknie. Bez żalu, bo knedlików pysznie pachnących i innych mączaków mnóstwo, ale kluchy też nie dla mnie. Ja, szukam serów, pewnych, pewność, że znajdę, mając. (Pewność obietnicą, nawet -zapewnieniem i gwarancją sukcesu. Zacieram ręce, bo pewnikiem znajdę)
Szukam dojrzałych, o zdecydowanym smaku, słonych, z nutką goryczki. Z wierzchu, pokrytych pleśnią szlachetną, co z początku -drażni zmysły, by wnet zaskoczyć połączeniem grzybowego zdecydowanego smaku z subtelnym dotykiem aksamitu, wyczuwalnym...językowo. Cedząc, po słowie -słowo, tzn. kęs po kęsie -jedząc. Delektując się, po prostu.
Dodatkowym doznaniem, niemal nieziemskim, staje się odkrycie w środku miękkości, tak delikatnej, jak gładkość jedwabiu z kremową płynnością śmietanki. Boskie zestawienie. Megazmysłowe doznanie.
Pragnieniem gnana, gonitwą myśli przełajowych i licznych maratonów detalicznych, całe noce spędziłam na poszukiwaniach. Drogi, uliczki, zaułki, skwerki, zabytki, pyszności i /nie/smaczki poznałam. Wracać tu będę zawsze, popijając piwko brodzić, w Wełtawy wodach.
Pragnienie jest wyprawą pełną pokus, niebezpieczną, ale jest też magiczną wędrówką, młodość dającą wieczną.
Odpowiedzią, zapytaniem, alchemicznym eliksirem, wiecznym poszukiwaniem.
Lecz jeśli spełnienie ugasić miałoby pragnienia,
bezsenne wolę przesycenie nienasycenia.

*laska nebeska -niebiańska miłość

[aksja]

witaj ! osmielę się na napisanie kilku uwag.
- następujące aspekty, Odnośnie oczekiwań:
- w niektórych miejscach brakuje przecinka ....przez starszyznę przekazywanych z pokolenia na pokolenie.
chociażby tu
- Nawet najlepszemu kuchmistrzowi, zaopatrzonym we wszelkie atrybuty i chęci, zdarza się roz/poznania smak -goryczką trącić, a nawet okazać całkowicie niejadalnym związkiem niedopasowanych składników.
moim zdaniem nieczytelne

druga częś opowiadania bardziej do mnie przemawia swą poetycka nutą! lekkością władania słowem, coś subtelnego, chociaz pierwsza częć ten mi sie podoba

[piotr_boruta]

powoli przekonuje sie do "Twojego stylu"
tchnie to troche takim luznym strumieniem swiadomosci,
ktory nie wiadomo dokad zmierza
ale u ciebie ma rece, nogi i rogi :)))
pozdrawiam

[Leszek_Dentman]

szczęśliwości poczucia- ?
dostępnego sprzęt;- dodałbym jeszcze składników
przekazywanych przez starszyznę- plemienną?- proponuję starszych- mniej pretensjonalne
nie dało mi skapitulować- a może nie pozwoliło mi na kapitulację?
za mnie; a ja przecież - dlaczego średnik?
Pytanie na tematy kulinarne- Czy lukruje się przed pieczeniem? Moim skromnym zdaniem po pieczeniu. Nie umiesz piec rogalików! ;-((( No tak. Lukier się skarmelizował, by nie powiedzieć przypalił i stąd (roz)goryczka.
sączy pivecko. Po którego - albo przecinek, albo inaczej zacząć zdanie
popuszczam wodze- wodze czego, lub komu?
Piję, więc- tu akurat przecinek jest chyba zbędny (WORD kazał?)
mięsiwa; Cielaczki- nie nacisnęłaś shiftu i zrobił się średnik
mą/ięczaków -?
Ja, szukam serów, pewnych. Pewność, że znajdę, mając -nie lepiej byłoby zrobć z tego jedno zdanie?
sukcesu /// ach- /// ?
też lubię "spleśniałe" sery, ale wolę zieloną, lub niebieską pleśń
Nieźle się czyta.

[Leszek_Dentman]

Jeszcze jedno:
Proponuję tytuł zmienić na GASTROSTOP ...

[j.renata]

śmiało śmiało Aksjo, dziekuję za reakcję, tzn. komentarz, do tego i miły, i konkretny.
wielkie dzięki za uwagi i uwagę

Piotrze, dziękuję za nurzanie się w mych wy/wodach, zapraszam na kolejne.
Staram się zmierzać w pewne strony, pomimo czasowych niepewności /Twój Styl ma i ręce, i nogi i TO COŚ/

Leszku, dziękuję za wnikliwe przetrawienie, zwłaszcza tych ciężko strawnych kawałków i pomoc w przywróceniu im właściwego smaku. TO BARDZO CENNE UWAGI I BARDZO JE CENIĘ.
/starszyznę -dokładnie- tak ma być, przez rodzinne plemię, zawodzące i zaklinające, tzn. rzucające "zaklęcia"/
GASTROSTOP kojarzy mi się ze wstrzymaniem czynności żołądka, lub z przydrożną gastronomią. Naprawdę sądzisz, że opisane przeze mnie miejsca są niestrawne?

[Leszek_Dentman]

Gastrostop ci się nie podoba? Podróżujesz, ztrzymujesz się na wyżerkę, a potem zmieniasz miejsce pobytu- i znowu jedzonko.
Mnie się kojarzy z podróżami kulinarnymi (smacznymi zresztą) Makłowicza.
Przecież tak naprawdę o podróżowaniu (zwłaszcza autostopem) nie piszesz ani słowa.
Co ma wspólnego gastrostop z gastroskopem? Tyloko GASTER, czyli żołądek.

[j.renata]

nie mówiłam nic o gastroskopie
właściwie Przekonałeś mnie do gastrostopu. mam nadzieję, że jeszcze Wpadniesz na te moje gnioty, z Twoją pomocą może będą bardziej zjadliwe /he?/

[Leszek_Dentman]

Być może... A z czego było nadzienie?

[j.renata]

taaakie matczyne nadzienie, ale nie ma o czym mówić
z czasem rozsmakowałam się w sprawach beznadziejnych
szczypta wyobraźni, wolnej doli i heja
nie, to był żart, po prostu mnie olśniło, ale ciiiiiii /o tym później/

[asher]

Ciekawostka. Super języczek Ci się trafił. A i forma przednia. Ta narrowistość fragmentów mnie wzięła. Gratulacje!

[j.renata]

Cie/kawostka, bo proszę Ciebie,
ja małą czarną, czyli kawostką,
filiżankowej toni drobnostką
czasem brow sugar skąpana w cappuccino,
sącząca piwko i czerwone wino
niekiedy książeczką skarg i wniosków snutą
ni teczką ni nutą, niczym
tętent kopyt w gęstym lesie
to mnie galopem na rów poniesie
to pełnią sama wyjdę...z formy

W GASTROSTOPIE NAWIJAM, A ŚWISTAK ZAWIJA

dziękuję i ja równiez gratuluję

[Jay Jay Kapuściński]

nieźle...
czekam na kolejne Twoje teksty, bo jest co poczytać.

pozdr.

[j.renata]

dzięki Jay, cieszę się, że tak je oceniasz, zwaszcza Żeś znawca tematu
pozdrawiam

[chimer-A-nielska]

robi się smacznie i magicznie;)))...
twoje PRAGnienia i mnie się udzielają. to chyba dobry znak, nie?
czekam na dalsze pyszności!!!