Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Servus

poezja.tanczy
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
poezja.tanczy

poezja.tanczy

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

Z cyklu "350 uniesień duszy"

 

 

Servus

Mój dziadek witał się ‘serwus’

Jak piękne to przywitanie

 

Pokazuje gotowość

Do służby na pierwszym planie

 

Pokazuje jak ważna jest druga osoba

Mówi, że jesteś niżej

 

Niż balu życia ozdoba

Nie pchać się na górę, to być człowieka bliżej

 

                       //Marcin z Frysztaka

8
Nata_Kruk

Nata_Kruk

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... powitanie "serwus", mówione przez dziadka... można uznać za "piękne"... :)

Ostatni wers ważny. Stosujesz trochę dziwną, jak dla mnie, składnię zdań.

Pozdrawiam.

1
Nata_Kruk

Nata_Kruk

Opublikowano
Opublikowano

Wracam... czytam komentarze i... wymiękam.

Osobiście nigdy nie używam powitania.. serwus.. ale w ustach tego dziadka, musiało ono zabrzmieć, znacząco,

czego za pierwszym razem nie dostrzegłam, ponieważ.... znowu źle odczytałam jeden wers (dwa wersy).

 

1
poezja.tanczy

poezja.tanczy

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

@Nata_Kruk

Wszystko co piszę to "pierwsza myśl"

 

Jak jedno pociągnięcie pędzlem

Inspirowane kaligrafią

Taka taktyka, nie poprawiać, pytajników nie stawiać :)

 

@corival 

Dzięki

 

@Rafael Marius

Nie zawsze trzeba być odkrywcą

Czasem dobrze naśladować to co dobre 

 

Dziękuję za zainteresowanie

 

Edytowane przez poezja.tanczy (wyświetl historię edycji)
3
poezja.tanczy

poezja.tanczy

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Leszczym

Miło że pytasz. 

Za jakiś czas stanie moja strona internetowa ze wszystkim co piszę. 

Będzie można za darmo przeczytać "350 uniesień duszy" i inne pozycje. 

 

Myślę, że to kwestia 2-3 miesięcy. Będę wrzucał adres jak już stanie się faktem. 

Pozdrawiam

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • violetta
      Akwarela

      Przez violetta · Opublikowano

      Majówka już się zaczyna:)
    • Berenika97
      Wyjście głupie i złe

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar   Mocny przekaz o odzyskiwaniu nadziei. :)   Odrzuć ten cień, zacznij od nowa, niech w sercu brzmią tylko dobre słowa. Masz w sobie moc, by góry przenosić, i radość życia dumnie ogłosić!
    • violetta
      ***

      Przez violetta · Opublikowano

      @Somalija marzy mi się błyszczyk Guerlain, są teraz fajne na bazie miodu i olejku:) mam nową torebkę, uszyta z recyklingu z dwóch rodzajów skórek, nie waży nic i przeze mnie wymyślona, tak ona mnie cieszy:) 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • violetta
      mroźny ranek

      Przez violetta · Opublikowano

      Mam dwie sadzonki, będą truskaweczki, gdy pojawi się słońce, wyniosę je na trochę:) gdy opadają płatki, to je zbieram na herbatę:)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • P.Mgieł
      Pustka

      Przez P.Mgieł · Opublikowano

      @wiedźma Już w pierwszych wersach pojawia się wyraźny motyw przewodni: pustka jako stan nie tylko emocjonalny, ale niemal materialny. Porównania („jak niebo przed deszczem”, „jak kurz na półce”) są trafne i komunikatywne — nie próbują być przesadnie wyszukane, lecz działają dzięki swojej codzienności. To dobry wybór stylistyczny, bo wzmacnia autentyczność przeżycia. Czwarta strofa dobrze rozwija metaforę przestrzeni — pustka jako coś, w czym można „utonąć” albo „rozłożyć ręce”. Podoba się tu ambiwalencja: zagrożenie i potencjalna wolność współistnieją bez rozstrzygnięcia. Końcowa część to wyraźna zmiana tonu: od biernego trwania do refleksji. Puenta („Może pustka to nie brak…”) wprowadza element nadziei, ale robi to ostrożnie, bez patosu. To bardzo spójne z całością — wiersz nie próbuje na siłę się „domknąć”, raczej pozostawia czytelnika w stanie otwartym.   Można rozważyć lekkie doprecyzowanie niektórych wersów (np. „a zaczynał ktoś”), jeśli zależy Ci bardziej na klarowności niż na wieloznaczności. Mocne 8/10  To dojrzały, świadomie napisany wiersz, który nie epatuje formą, lecz buduje nastrój i refleksję. Najlepiej działa tam, gdzie pozwala sobie na prostotę i ciszę — dokładnie tak, jak sugeruje jego temat.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...