Moja hermetyczność

[Wędrowiec.1984]

Moja hermetyczność

 

Otulam się spokojem, wpadam znów w rutynę;
To wymiar, w którym tworzę wymarzone światy,
Ochraniam, pielęgnuję. Pragniesz je zobaczyć?
Mieć kilka przed oczyma, zerknąć choć na chwilę?

 

Ów wymiar; Daj pomyśleć, który fragment przynieść,
Jak zabrać, jak spakować, żeby nie utracić.
A jeśli go zepsujesz? Stanie się nijaki,
Splątany, nieczytelny - na cóż ten wysiłek?

 

Pamiętam nieświadomość pośród neurotypów,
Emocje, które w myślach trudno było nazwać;
Rozumiem to już troszkę, wiem już czytelniku,

 

Gdzie kończy się emocja, gdzie zaczyna pasja.
Eureko, dzięki tobie umiem wciąż po cichu,
Rozmyślać o utopiach, zwidach i fantazjach.

 

---

[kwintesencja]

@Wędrowiec.1984 Fascynujący to musi być wymiar, ale takie niesamowite podróże trzeba odbywać samotnie, w zadumie :) pozdrawiam serdecznie!

[Wędrowiec.1984]

@kwintesencja Owszem, jest taki. Moim zdaniem, każdy posiada podobny wymiar, w który wsiąka mniej lub bardziej, w zależności od tego jakie ma spektrum postrzegania rzeczywistości. 

[Somalija]

@Wędrowiec.1984 Rano szukałam tego wiersza, bo wydawało mi się, że jest, ale zniknął w nieokreślonych okolicznościach

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

[Wędrowiec.1984]

@Somalija To prawda, zniknął, ponieważ musiałem go jeszcze dopracować. :)

[Somalija]

@Wędrowiec.1984 Wczoraj go tylko widziałam, ale wieczorem gdy chciałam przeczytać to już go nie znalazłam, a rano majstrowałam przy innym... chyba się zorientowałeś... 

Ja też mam swój świat, bardzo bardzo wewnętrzny i generalnie niedostępny. Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Wędrowiec.1984]

@Somalija Zorientowałem się, do tego doszła jeszcze paskudna literówka, której nie zauważyłem za pierwszym razem. Nie no, trzeba było zabrać ten wiersz na bok i poprawić. 

 

Wewnętrzne światy są przecudowne, a im dłużej się w nich przebywa, tym bardziej są rozbudowane i chce się w nich przebywać jeszcze dłużej. Pozdrawiam również.

[Ewelina]

@Wędrowiec.1984 wyjątkowy i wyciszający. Piękny :)

Pozdrawiam serdecznie :?

[corival]

@Wędrowiec.1984 Tera jest dużo lepiej.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trzeba uważać, by nie zostać tam już na zawsze ;)

Swoją drogą, teraz widzę, że piszesz, bardzo udatnie zresztą, o wyobraźni. Każdy z nas jakąś, mniej, czy też bardziej rozwiniętą, posiada, pielęgnuje i rozwija. Świadomie, albo i nie.

Pozdrawiam :)

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jestem tam już w sumie od urodzenia, ale odkąd zacząłem domyślać się dlaczego, dobrze mi tam jest i jakoś nie mam parcia na to, by jakoś specjalnie wychodzić.

 

Też tak uważam. Musiałem dopracować to i owo.

 

Dziękuję, to prawda, owszem, każdy jakąś ma. Pytanie tylko jak mocno ją pielęgnuje. 

 

@Ewelina Dziękuję. :)

 

Edytowane 26 Maja 2023 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Super wiersz, a temat mi bliski, bo dla zakompleksionego introwertyka te światy były dla mnie enklawa  malutkich i większych sukcesow i lekarstwem na smutki w realu. Myślę, że niemało tak ma. Potem jakoś udało mi się z tego wyjść, a te tematy, jak nieśmiałość to już obgadalismy. Tak czy inaczej twój kolejny świetny sonet w treści i formie. 

Edytowane 26 Maja 2023 przez Marek.zak1 (wyświetl historię edycji)

[Wędrowiec.1984]

@Marek.zak1 Dziękuję. Ja raczej w tym spektrum sobie pobędę ale jest mi w nim bardzo komfortowo i dobrze. To mój świat, którego szczegóły zgłębiam z niemożliwą do pojęcia hmm... pasją. :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - wiersz bardzo na tak - spełniony - 

                                                                              Pozdr.

                                                          

[Rafael Marius]

@Wędrowiec.1984

To jesteś prawdziwym introwertykiem, który swoją uwagę kieruje najchętniej do wewnątrz i nie bardzo ma ochotę tym dzielić się z innymi. Może czasami za pośrednictwem sztuki. Masz bogaty świat wewnętrzny, jednak hermetyczny.

 

Ja też jestem introwertykiem, ale dopiero po 30tce takim się stałem, wcześnie byłem bardziej ekstrawertyczny, a jako dziecko to na 100%.

 

[Wędrowiec.1984]

@Rafael Marius Introwertyczny jestem od zawsze i bardzo lubię tworzyć wspomniane światy, zbierać na ich temat informacje i uczyć się ich. Zapamiętywanie tego wszystkiego daje mi wiele radości i wielokroć przeradzało się to w pasję. Częstokroć miewam tak, że gdy nie mogę pozykiwać informacji na dany temat, bo np. muszę zrobić coś innego, jestem nieszczęśliwy. Są rzeczy, które muszę sprawdzić tu i teraz, ponieważ mogą utworzyć wiele nowych zależności w tematach, które mnie interesują. Z tego też powodu zdaża mi się bywać zawieszonym i czasami trzeba mnie szturchnąć, bym się odwiesił. 

 

No i tak, ten świat jest hermetyczny ale pewnie czasami sam jestem sobie winien, ponieważ zasypuję rozmówców zbyt dużą ilością szczegółów, jeśli temat rozmowy dotyczy tego, czym się interesuję. No ale tak już mam.

[DaisyLight]

@Wędrowiec.1984

 

Wiersze o miłości i hermetyczność  :)  Zazdroszczę umiejętności otulania się spokojem. Nie jest mi dana ale usilnie pracuję nad tą cechą. Chyba jestem zbyt aktywna i w tym problem. W skali 1-10, jak jesteś hermetyczny? 

[Wędrowiec.1984]

@Elwira Od zawsze byłem introwertyczny, a moja hermetyczność, hmm... powiedziałbym: 8,5/10. Ten współczynnik drastycznie spada jeżeli rozmówca ma podobne zainteresowania i chce o nich rozmawiać. Wtedy bardzo się otwieram i czesto zasypuję rozmówców dużą ilością szczegółów. Czasami mają dość, no ale skoro dzielą ze mną zainteresowania to dlaczego nie miałbym wchodzić w szczegóły?

 

 

Edytowane 27 Maja 2023 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[DaisyLight]

@Wędrowiec.1984

 

Zdrowe podejście  :))

 

[Wędrowiec.1984]

@Elwira Dziękuję. :-) 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Też tak kiedyś miałem, szczególnie w okresie studiów.

 

Ano tak to jest. Jak introwertyk się rozgada to trudno go powstrzymać, jednak musi być odpowiedni rozmówca i wart trudu temat.