Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Asia Rukmini Bardzo Ci dziękuję.

Ta ciemność jest od zawsze i nigdy nie była przyjemna, ale czasami daje schronienie.

Ja bardzo często czuję się jedynie aktorem własnego życia. Odgrywam jakąś tam rolę, ale to życie ciągle gna własnymi ścieżkami. Mogę powiedzieć, że jestem obok tych wszystkich emocji, że jestem jedynie obserwatorem, ale ... to wszystko i tak trafia do tego samego serca.

Dziękuję raz jeszcze i pozdrawiam serdecznie :-)

@Starzec I masz rację. Peel faktycznie zdaje się akceptować obecną sytuację, wcale nie komfortową. Czasami nie da się inaczej. Cieszę się, że coś dostrzegasz w tym wierszu. Dziękuję serdecznie i pozdrawiam :-)

@janofor Dziękuję serdecznie i pozdrawiam :-)

Opublikowano

@Nata_Kruk  Pierwsze 4 wersy. Kolejność nie jest przypadkowa i właśnie tak to miało wyglądać. Nie podoba mi się zamiana 4 i 3 wersu, zmienia akcent na to, co jest najistotniejsze dla mnie.

"Spętane dłonie
Rozgniecie kolejny deszcz... "

To także nie jest przypadkowe. Należy odczytać znaczenie tak, jak sugeruje "rozgniecie". Rozmyje jest zdecydowanie nie na miejscu. Fakt taki, że deszcz nie rozmywa skał, on je kruszy. Nie chodzi tutaj o rozpuszczanie a właśnie siłę uderzenia tej małej pojedynczej kropli.

Dziękuję za komentarz i pozdrawiam :-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... ok. będzie jak chcesz, ja tylko próbowałam.

... tutaj, tzn. jw. zastosowałeś niesamowity skrót myślowy i dopiero teraz... dojrzałam Twoją chęć przekazu...

Czy deszcz kruszy skały, czy rozmywa... to oddzielny temacik... :)

W każdym razie, dziękuję za odzew.

Trzymaj się słonecznej strony życia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Radosław   Sprowadziłeś filozofię carpe diem z piedestału prosto w szary, pospieszny wtorek, bo "istnieje życie przed śmiercią".   Dzisiejszy świt i zmierzch są tak samo niepowtarzalne, jak każda wielka okazja. Rezygnacja z „waluty wymówek” to najbardziej zyskowna inwestycja – zamiana bezpiecznego czekania na autentyczne przeżywanie tego, co jest tu i teraz. Świetny tekst! 
    • Czyta się to jednym (lekko zatęchłym od obrazowości) tchem. Zostaje w czytelniku przeplot emocji, zażenowanie, litość, nadzieja, zgliszcza miłości.  Mocny, refleksyjny, trzymający się codzienności życia tekst.   Technicznie uszczypnęły mnie w oczy bliskie sobie obrazy powtórzeń (brzuch, pot, pocenie się) które (jak on) przelewają się ponad już narysowany obraz, nie dodając nic nowego. 
    • na styku stu "p" dzieje się Przetrwanie "Pierdolę" "Pas" "Poległem" "Poddaję się" "Padam" "Przegrałem"   Paradą Powodów i Przekleństw niczym skarpeta w Pantoflu codzienności otula ciało obciążeniową kołdrą Porażek Ponownie Potwornie Powtórnie   nie zmywa jej Prysznic nikotynowej Przyjemności łyk kawy spóźnionej o ciepło, jakieś Pół godziny nosimy ją dzielnie aż do Późnej Pory by zrzucić z siebie wszystko jak Północne Palto ubierając się w nagość Piżamy Pospiesznie Potulnie Pod Pierzynę.   a tam już czeka inna ze stu"p", Twoja stopa która zmienia wszystko.   nagle to co mam, ważniejsze niż co mógłbym mieć   na styku stóp właśnie małym codziennym erotykiem dzieje się miłość
    • @Czarek Płatak   Wracam do tytułu "kotd" to zbitka słów "kot" i "kod". Kot - ten internetowy, przyciąga uwagę i daje pozytywne uczucia. Kod - czyli sugerujesz, że jest tu kod do złamania. A słowo "przeciągnięcia" sugeruje manipulację. Najpierw jest miejska rzeczywistość - autobusy hamują i wydają dźwięk jak "gwiżdżące delfiny", czuć zapach mięsa (grillowane z budki?), a kot ma swoją surrealistyczną wizję. " Pierzasty wąż" - może mieć różne znaczenia - tworzenie, relacje z inną osobą. Kiedy boli, podmiot liryczny "musi się rozmazywać" - odciąć się od emocji, aby ochronić to, co ma w sobie najcenniejsze ("muszlę albo kamień"). Dla kota nadmiar światła jest fizycznym uderzeniem w dno oka. Dla podmiotu lirycznego świat (dźwięki, zapachy, relacje) jest dokładnie tym samym - nadmiarem bodźców, który wlewa się w niego i rani. To zapis zmagań z wysoką wrażliwością (HSP).:) Czy coś jeszcze ukryłeś?  Pozdrawiam.   
    • @Migrena  U Ciebie nie ma rutyny . Są emocje, ciarki, gęsto, gejzer emocji. I refleksja ... Pozdrawiam ciepło.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...