Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Nośnie przeinaczę żywot w przenośnię
I w końcu dowiem się ważności
jak to musi być tutaj nieznośnym

Zresztą pobędę chwil kilka nienachalnie
aczkolwiek oby oby materialnie
bowiem istnieje fakt constansu bilansu

Sprowokuję wpisy w księdze zażaleń
z miną naiwnego niewidomego niewiniątka
popadając w ciekawość które wysmarują

I zadomowię się na złe w lirycznym hejt parku.


Seranon, 1.05.2023r.

 

 

Edytowane przez Leszczym (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@poranki Oczywiście, że próbuję i chyba dlatego, że jeszcze wierzę, że się da. Stąd poszedłem do wydawnictwa :)) Muszę wydawnictwo jeszcze podpytać, ale chyba wygląda na to, że nie idzie jak narazie, a nie bardzo umiem w marketing :// I myślę, że to jest faktycznie całkiem zdrowe podejście. Zresztą poeci wcale nie muszą być tak całkiem zdrowi i w tym upatruję swojej szansy ;)) I również życzę miłej majóweczki ;))

Opublikowano

Nieznośna lekkość bytu:) książek to nie sprzedasz, z czasem trafią na skup:) ostatnio czytam sonety Szekspira w oryginale oczywiście, bo te tłumaczenia są innych epok i jestem pod wrażeniem, że taki był romantyczny i nawet rozumiem jego sonety.:)

Opublikowano

@violetta Miałem przyjemność odwiedzić miejsce zamieszkania Tego Pana i potwierdzam, że tam było ładnie ;)) Niestety języka angielskiego nie znam na tyle dobrze żeby swobodnie czytać w tym języku, czego Ci po cichu zazdroszczę. 

Opublikowano

@violetta A jednak kiedyś w liceum mógłbym te sonety odczytać wydaje mi się, a teraz miałbym kłopot nawet jeśli są napisane ciut mniej skomplikowanym językiem :// Cóż, aktualnie pozostanę przy wierszach zebranych Herberta...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...