Pranie

[Elephant]

Chodź ze mną do pralki,

rozłóżmy nasze wspólne szaty,

aktywny tlen przesiąknie do krwiobiegu.

 

Uruchomię program którego nie ma,

podarłem instrukcję obsługi,

Ty ukradłaś kartę gwarancyjną.

 

Odbijamy się razem o frontowe drzwi,

testujemy obietnice wytrzymałości zamka,

kręcimy na przemian w nim.

 

Od tych zawirowań, straciłem orientację,

odurzony ilością proszku,

tak się jeszcze nie spieniłem.

 

Czas zatańczyć w objęciach zapachu,

wykręcić wyższy stopień,

hienom sparzyć nozdrza.

 

Za chwilę będziemy spłukani,

skąpaniem w jednym strumieniu.

Woda nie zna granic,

chrzci łzami przyszłe tunele.

 

Powykręcało nas, w wilgoci zastygamy,

wysuszymy ją by skurczyć bezwstydność

Jestem taki lekki, środki piorące mam w duszy.

 

Nakryty gumowym płaszczem,

marzę o grającym w ciszy bębnie,

rytmem z brudnego prania,

farbującym tylko uszy.

[Marek.zak1]

Dobre. Za chwilę będziemy spłukani -  to przerabia wielu, a często nic z tym nie robi i nastawia następne pranie. . Pozdrawiam. 

[Elephant]

@Marek.zak1 Dziękuję, to smutna prawda niestety. Po za tym, to jeszcze mam wiarę w ludzi i nadzieję, że można to wyczytać. 

Pozdrawiam serdecznie.