Dobre rady

[Rafael Marius]

Na skraju łąki drogich marzeń
wyrasta klejnot dumą świeży
nadmierną troską uwiązany
na głowie mamy żywy diadem

 

Utkwiony w chorej wyobraźni
rodziców zimnych i karcących
oziębła pustką rozgadanych
frazesem w kazaniach ujętym

 

Z sztywności ruchów wyzwolony
na luzie mknący ku zagadce
krainy pięknej choć zasnutej
radami toksycznej miłości

 

 

Edytowane 9 Marca 2023 przez Rafael Marius (wyświetl historię edycji)

[Rafael Marius]

@Tectosmith

Dziękuję za polubienie.

[jan_komułzykant]

Znam kilka/kilku (?) takich diademów. Określam to jako 'chów zimny', zdaje się jak wyżej. To zwykle

 

zahukani introwertycy, trochę lub bardzo zamknięci w sobie. Szczerze mi ich żal, przez tę musztrę

 

i wymagania. Chociaż z drugiej strony, to chodząca indywidualność i kultura. Bywa też,

 

że i nieśmiałość.

 

Raczej nie powtórzą błędu rodzicieli, z tym że istnieje niebezpieczeństwo, bo kolejne pokolenie,

 

to może być 'chów bezstresowy' ;)

 

Pozdrowienia

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak  takie właśnie wychowanie miałem na myśli. Też znam takie osoby i właśnie o nich ten. wiersz. Jest ich wiele i pewnie każdy znajdzie w swoim otoczeniu kogoś takiego.

 

Przynajmniej mogą sprawiać wrażenie introwertyków, a nie koniecznie nimi być z natury.

 

Tak jak najbardziej też mam podobne obserwacje.

 

Tak, na zasadzie nadmiernego odreagowania własnego zbyt restrykcyjnego wychowania.

Dziękuję za trafny komentarz.

 

 

Edytowane 9 Marca 2023 przez Rafael Marius (wyświetl historię edycji)

[Rafael Marius]

@Asia Rukmini Dziękuję za serduszko.

[Rafael Marius]

@Rolek Dziękuję za uznanie.

[Rafael Marius]

@Ewelina Dziękuję za przychylność.

[Ewelina]

@Rafael Marius Cała radość po mojej stronie

@Rafael Marius nie zabieram się na komentarze i interpretacje, bo koślawo mi to wychodzi. 

Czytam sercem i jak się poruszy ja klikam. 

Takie mam nieuchwytne kryterium :) ale szczere i bez cenzury. 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba zbyt skromnie.

Pewnie by Ci się udało całkiem dobrze. Szczególnie, że moje wiersze nie są na ogół jakieś szczególnie zawiłe. I piszę je na podstawie autentycznych wydarzeń.

Tutaj akurat inspiracją jest pewna znana mi dobrze osoba. Można powiedzieć, nawet dość bliska.

[Ewelina]

@Rafael Marius może i bym dała radę, jednak mogę się pomylić w analizie i będzie klops :) ktoś może poczuć się urażony

[Marek.zak1]

Wychowanie dzieci to dla większości pierwszy eksperyment, wiedzy niewiele, a jak jeszcze talentu zabraknie, to bywa różnie. Pozdrawiam

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To prawda. Kiedyś to ludzie zajmowali się młodszym rodzeństwem lub dziećmi rodziny albo przyjaciół, a teraz dzieci jest mało i można nawet nie mieć nikogo takiego w zasięgu możliwości.

Ale jak ktoś chce to coś znajdzie. Można zgłosić się do wolontariatu.

Lepsze to niż nic. Przynajmniej jakiś kontakt z dziećmi.

Dzięki za komentarz.

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja się na pewno nie poczuję urażony.
U mnie wszystkie interpretacje mile widziane, a także wolne skojarzenia niezwiązane bezpośrednio z treścią.

 

Też się czasami mylę pod wierszami innych forumowiczów. I jeszcze żyję. I to nawet całkiem nieźle.
Błądzenie ludzka rzecz.

 

[Ewelina]

@Rafael Marius @Rafael Marius wiem, że masz rację, tylko trochę się sparzyłam na początku, jakoś nie wszyscy przyjęli mnie z otwartym sercem na tym forum... Nie żeby mieli obowiązek, bo nie oczekiwałam tego. Niemniej jednak trochę mnie to na "dzień dobry" wycofało i jestem ostrożniejsza. 

A druga rzecz naprawdę nie potrafię tak pięknie puentować jak Ty czy @staszeko więc się za to nie zabieram, nie jestem w tym obszarze wyrywna :) 

 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem. To tak się sprawy mają. Może z czasem się przekonasz.

 

U mnie to różnie bywa raz się uda, a raz nie jak to w życiu.

Ja tutaj na początku to tylko komentowałem przez 2-3 miesiące, ale potem jedna forumowa koleżanka zachęciła mnie, żebym też coś swojego umieścił i tak już zostało.

Edytowane 9 Marca 2023 przez Rafael Marius (wyświetl historię edycji)

[Ewelina]

@Rafael Marius a to u mnie było odwrotnie, najpierw wiersze własne:)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z moich obserwacji wynika, że u większości jest tak, jak u Ciebie. Ja lubię czytać wiersze innych i próbować je zrozumieć. A jak nie napiszę w komentarzu, co pojąłem to się nie dowiem, czy trafnie odczytałem myśl autora.

Poza tym tu jest dużo ciekawych ludzi, z którymi można sobie pogadać.

[Ewelina]

@Rafael Marius czyli 

ważne jest dla Ciebie zrozumienie, dla mnie ważny jest przekaz i emocje. Nie muszę wiersza rozkładać na czynniki pierwsze. Nie potrzebuję tego w takim stopniu. 

Choć w szkole lubiłam lekcje z wierszami, a to pewnie za sprawą fantastycznej nauczycielki, która potrafiła ucznia zaangażować. 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla mnie przekaz też jak najbardziej. Lubię wiersze zaangażowane z jakimś przesłaniem. Ale dobra forma i bogate, ciekawe słownictwo też cenię.

Emocje mile widziane, ale tu też jest wiele takich wierszy, które bym określił jako duchowe, otwierające, zrywające zasłonę i chyba te mi są najbliższe.

Ja takich jeszcze nie umiem pisać, ale może kiedyś...

[Ewelina]

@Rafael Marius skoro takie duchowe są Ci najbliższe to jestem przekonana, że takie i Ty będziesz pisać. Zresztą, jak dla mnie Twoje mają takie cechy. Poza tym są dojrzałe i mądre. Cenne jednym słowem.