Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Gość Franek K
Opublikowano (edytowane)

 

 

Żyła w morzu kropla wody

wciąż się skarżąc przyjaciółkom,

że pragnęłaby przygody

i że nudno pływać w kółko.

 

- Ach, gdyby tak było można

gdzieś daleko w rejs popłynąć,

choć raz wyrwać się z wód morza

i wyruszyć hen w dal siną.

 

Albo chociaż wpaść na plażę,

ależ byłoby wspaniale,

wsiąknąć w piasek – o tym marzę,

a tu tylko fale, fale...

 

Aż nareszcie kiedyś wiosną,

gdy się czuła lekka, zwiewna,

coś nad wodę ją uniosło

i zabrało aż do nieba.

 

Tam się stała częścią chmury,

gdy spojrzała w dół na morze,

zadziwiła się, że z góry

w lazurowym jest kolorze.

 

Nie trwało to długo jednak,

Choć widoki były cudne,

bo wiatr silny wnet się zerwał,

pognał chmury na południe.

 

Sunąc tak po niebie z wiatrem

rozpływała się w zachwycie

- Podróże są wiele warte,

bez nich nudne bywa życie.

 

Przemierzyła całą Polskę,

rozmarzona, z głową w chmurach,

na granicy sen się skończył,

tam utknęła w stromych górach.

 

Pociemniało nagle wokół,

na kropelkę padł strach blady.

coś błysnęło, huknął piorun,

przyszła burza, z nią opady.

 

Nie zdążyła się nacieszyć

swym pobytem w górach jeszcze,

gdy ją jakaś wielka siła

rzuciła na ziemię z deszczem.

 

Upadła na skałę twardą

na pochyłym bardzo stoku,

po czym w dół spłynęła wartko,

aż dotarła do potoku.

 

W nim się kłębiąc i wirując,

porywała jego brzegi,

wypłynęła z ulga wielką

na spokojne wody rzeki.

 

Tam płynęła już powoli

z nurtem wolnym i leniwym,

rozglądając się do woli,

obserwując świata dziwy.

 

Oglądała zachwycona

mosty, drogi, ludzi, drzewa,

aż poczuła się znużona,

i zaczęła wkrótce ziewać.

 

A zmęczona była bardzo,

tak więc błogi sen ją zmorzył,

wnet zasnęła bardzo twardo,

a zbudziła się znów w... morzu.

 

Teraz nasza kropla nie wie,

czy to tylko sen ją spotkał,

czy naprawdę była w niebie,

czy bujała znów w obłokach?

 

Taki bowiem los pisany,

niespokojny jest już wodzie,

że skupienia zmienia stany

i że krąży wciąż w przyrodzie.

 

Jest zależna od pogody,

swoją postać zmienia często,

może śniegiem być lub lodem,

kiedy indziej znów mgłą gęstą.

 

Czasem parą jest w przestworzach

lub dostojnie płynie w rzece,

buja się na ogół w morzach,

choć wolałaby po świecie.

 

Z przyjemnością ludziom służy,

czasem jednak się buntuje,

wtedy znika, bo nie lubi,

kiedy człowiek ją marnuje.

 

 

 

 

 

Edytowane przez Franek K (wyświetl historię edycji)
Gość Franek K
Opublikowano

@dot.

 

Chyba ciut za bardzo się poroZWODziłem nad tematem. Daj znać czy przydatny.

 

Dzięki i pozdrawiam. 

@aff

 

Tego się właśnie obawiałem, ale trudno to jakoś okroić, bo to zamknięta całość. 

A w jakim wieku dziecko? Jeśli to nie tajemnica.

@Rafael Marius

 

Jakoś tak się na koniec porobiło. Być może puentę jakoś zmienię.

 

Dzięki i pozdrawiam.

Opublikowano

Pomysł świetny, podróże i przeistaczanie się też, widać, że fizyka obca Ci nie jest, no i puenta w punkt.  Sam piszesz, ze trochę porozwodziłeś się, z drugiej strony jest spójna całość i szkoda byłoby cos tam odjąć. Pozdrawiam

 

P.S  Podróże są wiele warte, - te / są podróże wiele warte :). 

Gość Franek K
Opublikowano

@Rafael Marius

 

U mnie kubik po 4 PLN, ale oszczędzać zawsze warto.

@Marek.zak1

 

Dzięki Marku.

Są podröże wiele warte?

Trochę to dziwnie dla mnie brzmi

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@dot.

 

Cieszem siem bardzo  

@aff

 

Może za młody/a?

Gość Franek K
Opublikowano

@sam

 

Dzięki :)

Że też nie pomyślałem o tej efuzji... 

Chyba coś dopiszę ;)

@Marek.zak1

 

No tak. 

Tak w ogóle to szkoda czystej wody do spłukiwania toalet. Mogłaby to być woda po prysznicu np. Tylko to by wymagało dodatkowych zbiorników.

Gość Franek K
Opublikowano

@Marek.zak1

 

I to jest słuszna koncepcja. W niektórych gminach płaci się podatek od wielkości dachu, chyba że zbiera się i wykorzystuje deszczówkę.

Gość Franek K
Opublikowano

@Rafael Marius

 

Ale bez ścieków, bo kanalizacji brak :(

@Sennek

 

Dzięki. 

 

Marynarz czy hydraulik? ;)

Sam pracowałem na morzu przez ładnych kilka lat.  

@Klip

 

Chyba nawet za dużo wycisnąłem ;)

 

Dzięki i pozdrawiam.

@Naj

 

Bardzo się cieszę :)

 

Dziękuję i pozdrawiam.

  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jesteś na spacerze w lesie   wiatr porusza koronami drzew   delikatnie   czujesz spokój   czemu?   tulisz dziecko które płacze   bujasz je w tym samym rytmie   powoli   jest coraz ciszej   czemu?   może spokój nie jest słowem   może jest ruchem który pamięta ciało   zatrzymaj się na chwilę   kiedy wychodzisz z domu spójrz w górę   chmury też się kołyszą   trawy drżą liście oddychają   wszystko zna ten rytm   spójrz na osobę obok siebie   przytul ją   i nic nie mów   ciało zna drogę   spokój
    • Mówią - Wawer - trochę dziki, nie ma sieci, a ma dziki. Przecież szambo tutaj nadal sprawdza się. Do Warszawy niedaleko, bo nasz Wawer jest za rzeką. Ale mieszkać tu naprawdę nie jest źle. Wawer blues, na plus. Nie wywyższa się, nie grzeszy. Dziki chodzą tu jak piesi. Naturalny taki Wawer dzisiaj jest. Tu są lasy, a nie korki, Mało żuli, są sikorki. Romantycznie i spokojnie mieszka się. Wawer blues, na plus. Tu są działki jeszcze znośne, by bliźniaka mieć przy sośnie, i do Żabki na rowerze kopsnąć się. Gdy po pracy późno wracasz - czeka jeszcze druga praca: pozamiatać igły z wjazdu - to się wie. Wawer blues, na plus. Ale lubię swojskie życie - w Wawrze trudno o ukrycie: las cię znajdzie, dzik przywita, choćby w noc. A nad Wisłą, gdy się ściemnia, miasto w dali tak się zmienia — i rozumiesz, czemu tutaj dobrze wciąż.    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • zdradziłeś mnie.  zniknąłeś, cierpiałem,  cierpiałeś. wróciłeś. mówiłeś, że się naprawiłeś. naprawiłeś? czy myślałeś, że się naprawiłeś? przeprosiłeś. naprawdę przeprosiłeś?   wybaczyłem. wybaczyłem, czy myślałem, że ci wybaczę? ciężar. ból.  stres. lęk. zaufanie?    myślałem, że ci zaufam. myślałem, że dam rade. myślałem, że się zmieniłeś zmieniłeś? czy uważałeś,  że się zmieniłeś?   szansa, dałem ci szansę. ciężka decyzja. szansa, by ja wykorzystać.  wykorzystałeś? czy  ją zignorowałeś? zignorowałeś.    pokusa. pojawiła się  pokusa. myślałem,  że ci ufam. dałem  ci szansę. dałem ci zaufanie. zmieniłeś się? czy uważałeś, że się zmieniłeś?    ból. strach. lęk.  zaufanie? straciłeś moje zaufanie.  znikasz. cierpię. myślałem, że ci zaufałem. myślałem, że dam rade. myślałem, że ci wybaczę.
    • @LessLove szczęśliwe błądzenie :)
    • @.KOBIETA. Jabłka, poziomki, prawdziwki i... co Bóg wymyśli, a poznałem Jego skłonność do zaskakiwania. Ale Rezydencja nie powstaje jako "samotnia". Przeciwnie, jako miejsce egzotycznych spotkań. Rozerwałoby mnie bez kina, teatru, koncertów. Żyję kulturą i naturą - w równowadze. Dobranoc

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...