Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Strata

Łukasz
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Łukasz

Łukasz

Opublikowano
Opublikowano

Ktoś był i odszedł, coś było, zniknęło,

nachalna cisza wdarła się przez szyby,

znużony umysł powiela złudzenie

że cały świat wokół jest tylko na niby

 

Szczęście było sztuczne, uśmiech na pokaz,

wypełniały pustkę, choć tylko na moment

dawały złudzenie upojnej trwałości

choć jak moneta mają drugą stronę

 

W bezruchu został ruch a obraz się ruszył

martwa natura umarła na nowo

stracił swój sens każdy zapach, ruch,

każde spojrzenie, szept, każde słowo

 

Skonało coś wewnątrz, co trzymało iluzję

wyszedł w końcu cień z jaskini Platona,

minął czas mroku, co zakrywał pustkę

by człowiek po chwili mógł się przekonać

 

lecz czy nic nie trwa wiecznie, czy nie ma nadziei?

mógłbym tak pytać przez kolejne lata,

lecz ciężko mi pojąć czas co tak leci

i ciężko mi pojąć tę logikę świata

 

 

 

7

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mitylene
      Okruszki

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @Poet Ka dziękuję za tak przychylny i miły komentarz dotyczący interpretacji wiersza. Motyw przyrody często jest łączony w moich wierszach z elementami emocji ludzkich, uczuć. Czuję się jej częscią i dlatego takie uczucia budzi w moim sercu...Pozdrawiam serdecznie:)
    • Poezja to życie
      Okruchy wspomnień

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Okruchy wspomnień  Przywołują mi ciebie    Bo na pętli czasu    Byliśmy tacy  Niewinni i młodzi 
    • Stukacz
      Czterech

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Kolejny utwór z serii "Echo":     Czterech świętych nad śpiącą Przy świec żółtym blasku Nad uległą, cierpiącą W śmierci i snu potrzasku   Pęka płyta w dwie połowy Drży smutno ponura wieża Zakapturzone, łyse głowy Głos cichy i mrok pacierza   Jeszcze myślą – sen trwa W oczach ognie dwa   Czterech świętych bez ustanku Nad śpiącą, w śnie uległą Od wieczora do poranku Modlitwy nadziei przędą   Kamienna płyta drży i pęka Raz kolejny na części cztery Złotej w śnie zemdlała ręka Na płycie złocą się litery   Czarne słońce lśni Księżniczka sen swój śni   Czterech świętych śpiewnym głosem Pęka płyta w osiem części Ci płaczą nad jej losem Niebem czarne słońce leci   Pod śpiącą płyta popękana Płonie kamienna wieża Księżniczka w śnie zaplątana Płacze nad trupem rycerza   Wykopany w ziemi grób Tam rycerza trup
    • Poet Ka
      bardzo

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @andrew bardzo dziękuję :) @obywatel    "Lśnienie" to tytuł filmu (bardzo znanego) S.Kubricka, na podstawie powieści Stephena Kinga (z Jack'iem Nicholsonem)!    Może źle zakładam, że wszyscy to widzieli, zależy pewnie, z którego się jest pokolenia.   Niektórzy (sympatycy oraz ci, którzy po prostu widzieli film), na hasło "lśnienie"- widzą sceny z horroru.   Kiedy tymczasem słowo powinno wg samej swojej budowy i pierwotnego znaczenia, dawać inne skojarzenia.   Tytuł "bardzo" powinien być w zasadzie pierwszym wersem utworu.   I tylko o tym jest wiersz, mam nadzieję , że wyjaśniłam.   Źle założyłam, że film widzieli wszyscy, dlatego nie było przypisu. A to faktycznie zależy między innymi od tego, w którym roku ktoś się urodził.   Wszystko wyjaśnione. Nie ma już żadnego kodu, ni grypsu ;)
    • Wiechu J. K.
      Życie

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      @Starzec do trzech razy sztuka                      później tylko odpukaj :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...