O życiu, co kołem się toczy

[Ewelina]

 

Są prawdy uniwersalne w kole życia

i chce się żyć, 

bo to życie tak gładko kołem się toczy,

przed siebie pędzi

i nic

że czasem na oślep,  

bo my w pasach zasad mocno przypięci -

tych,

które rodzice w dzieciństwie

do głowy nam wepchnęli - 

czasem szło lekko,  

a czasem nie bardzo do nauki chętni -

byliśmy nadmiernie krnąbrni. 

Ale i to bez znaczenia, 

bo życie kołem się toczyło

i dalej się toczy. 

 

Czy z nami czy bez nas... 

Pędzi jak głupie i kręci się, wciąż kręci.

Bezbłędnie na swój sposób - roztropnie, 

czasem hałaśliwie, a nawet frywolnie.

 

Jak motyla rzucającego się na szybę,  

kwiat w urodzie cudny, stojący za oknem,

nęci,  

tak życie nas zachęca z rozmysłem wielkim, a nigdy pochopnie - 

do wirażów szalonych z nim. 

 

Bo są prawdy uniwersalne w kole życia, 

wartości ponad czasem dla wszystkich pokoleń. 

Dzięki nim życie toczy się tak zgrabnie jak koło.

Ale przyznać należy, że są chwile, gdy od nadmiaru wrażeń i zmartwień

jest bardziej kwadratowe.

 

 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trzymają by siła odśrodkowa coraz szybciej wirującego koła nie wyrzuciła nas na margines... życia.

[Ewelina]

@Rafael Marius jak najbardziej, trzymają nas mocno i dobrze, bo nieraz wychodzimy z tego wariactwa zwanego życiem - cało, prawie bez szwanku