Bez nazwy

[error_erros]

Zdarzyło nam się czucie bez nazwy.
Ballady nie tkał nim żaden pieśniarz,
Żaden uczony nie spiął w indeksach,
Nie ma go w piśmie, ni w mowie żadnej.

Żar był w tym czuciu i ziąb śmiertelny,
Dłonie to tulić chciały, to dusić.
I lżej, i ciężej było na duszy,
Kiedy osobno przyszło nam tęsknić.

I taka więzi nas dziś niestałość,
Że choćby czucie waliło w bramy
Pamięci naszych - wciąż nienazwane,
Jak gdyby nigdy miejsca nie miało.

 

 

[Marek.zak1]

Jesteśmy niewolnikami nazw i dopasowujemy do nich najbliższe, naszym zdaniem znane nam określenie, a ono wcale nie musi być bliskie. W innych dziedzinach powstają nowe słowa, może w tym, o czym piszesz, także. Pozdrawiam

[Manek]

Bardzo tajemnicze. Można na różne sposoby zinterpretować. Pozdrawiam

Edytowane 19 Stycznia 2023 przez Manek (wyświetl historię edycji)

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z pewnością powstają, może nawet już są, tylko peelowi się wydaje, że jego emocje są tak unikalne. Ale o to właśnie chodzi w tym wierszu, jak w wielu innych moich - o pewien stan świadomości w danym momencie, bez analizowania jego słuszności. W końcu to o emocje chodzi, a te lubią rozmijać się z rozsądkiem czy logiką ;>

Chętnie poczytałbym o tych różnych interpretacjach ;D

[Manek]

To może być wiersz o miłości. Ale nie musi. Bo w końcu o miłości już zostało wiele napisane a tutaj mamy czucie bez nazwy. Czyli pozostawiasz nam szerokie pole do interpretacji.

Może chodzi tutaj o przyjaźń? Może o nienawiść? Chęć zrobienia interesu? A może jest tu wojna???  itd. itp.

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z interesami i wojną to bez przesady, raczej zawęźmy obszar interpretacji do relacji międzyludzkich ;> Ale miłość, przyjaźń, nienawiść - czemu nie wszystko na raz? Bo bywają tak porąbane stosunki między dwojgiem ludzi, gdzie występują te uczucia naprzemiennie, albo i wszystkie na raz. No i jak taki stan wtedy nazwać? Tzn. można na przykład paranoją xD Ale poszukiwanie nazwy uczucia łączącego to wszystko, a nie nacechowanej emocjonalnie, byłoby trudne.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - ciekawie dziś piszesz - duży plus za całość - 

                                                                                            Pozdr.

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję ;D

[beta_b]

Kocham i nienawidzę, jako lęk przed bliskością i zaufaniem. Integratorem może być czas/doświadczenia albo terapia ;)
Ale co innego psychologia, co innego duchowość a jeszcze - życie własne. Nie znam się, a tekst zgrabny i ma urok. bb

[kwintesencja]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no właśnie!

 

jak tu nazwać uczucie składające się z samych paradoksów, ja uważam, że nie trzeba, że bezpieczniej pozostawić je uczuciem bez nazwy, chociaż widzę wśród znajomych mi ludzi tendencję do nazywania "miłością", tego co (nawiązując do twojego komentarza) powinno raczej zyskać miano paranoi 

bardzo dobry pomysł na wiersz i świetna realizacja, pozdrawiam :)

[Somalija]

@error_erros Autor ze średniowiecza przemówił, bardzo zgrabnie... 

Ciekawe, pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wydaje mi się, że ludzie potrafią tworzyć w sobie takie piramidy emocji, takie ich połączenia, że nawet przed psychologami jeszcze wiele do odkrycia i opisania.

Bardzo dziękuję i cieszę się, że doceniasz!

Jeszcze bezpieczniej jest uznać prawdopodobieństwo tego, że skoro taka emocjonalna konstrukcja przez tyle lat cywilizacji nadal pozostała bez nazwy, to po prostu nie istnieje - i to sobie wmówić. Nie mówię, że to lepiej, ale na pewno bezpieczniej.

Śliczne dzięki!

 

[Rafael Marius]

@error_erros

Często mam takie uczucia, których nie można nazwać.
Są w internecie takie długie listy, ale nic nie pasuje.
W sztuce też ich nie odnajduję.
Własnoręcznie opisać nie potrafię.
Ten wiersz o takich jak ja.

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za ten komentarz. To zawsze bardzo miłe, kiedy ktoś mówi, że odnalazł się w wierszu.