Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Na leśnej polanie bielil się kwiatek,

Choć był samotny, był pełen powabu,
Kielicha wonności uchylił płatek,
I wzmocnił potęgę swojego czaru

A przy nim zajączek skoczył w maliny,
Pomylil się biedak, gdy kicał żwawo,
Szukając wśród kwiatków koniczyny,
Gdy spojrzał na nią, uśmiechnąl się klawo

Na wonnym kwiatku przysiądzie pszczola,
Gdyż do ziemi natura go sklania,
Żyć w zgodzie z sobą będzie poczciwiej,
A zajączka teraz zazdrość pochłania


Na grudniowe zimne dni i wieczory wiersz zrodził się w mojej głowie dziesięć lat temu

2022-12-03

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

szukając kwiatków wśród koniczny
Gdy spojrzał na nie uśmiechnął się klawo

 

Zmieniłam szyk przestawny wyrazów, żeby zachować melodię wiersza

Nie wiem czy Ci to pasuje. Jeszcze są miejsca do poprawienia, jednak nie chcę ingerować bez Twojej zgody.

Serdeczności :)

.

 

 

Opublikowano

@Pawel01  Jak przeczytasz na głos tę przerobioną zwrotkę poczujesz rytm wiersza

taki rytm powinien być utrzymany przez wszystkie zwrotki. Jeśli rytm się załamuje,

w wierszu takim jak napisałeś, to jest podobny do karety, która ma różnej wielkości koła i kolebie się na boki

Daj mi trochę czasu, pomyślę, podpowiem. Tymczasem trzymaj się pióra :)

Opublikowano

Na leśnej polanie bielił się kwiatek,

Choć był samotny, był pełen powabu,
Kielicha wonności uchylił płatek,
I wzmocnił potęgę swojego czaru

A przy nim zajączek skoczył w maliny,
Pomylił się biedak, gdy kicał żwawo,

szukając kwiatków wśród koniczny
Gdy spojrzał na nie uśmiechnął się klawo

 

Na wonnym kwiatku przysiądzie pszczoła,
właśnie do ziemi natura ją skłania,
Żyć w zgodzie z sobą będzie poczciwiej,
No a zajączka zazdrość pochłania

 

 

Proponowany zapis. Jeśli pasuje, będzie mi miło, edytuj swój wiersz.

Starałam się, choć nie jest to jeszcze doskonale jednak rytm lepszy, Poczytaj nową wersję

na głos może usłyszysz :)

Ps. Poczytaj co to jest średniówka.
 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @leszek piotr laskowskiMożna go zrozumieć dosłownie. Ale ja bym też spróbowała jakoś rozszerzyć znaczenie - nie ograniczałabym go nie tylko do głosu w dyskusji przeciw socjalowi. Bo wybór między jałmużną i resztkami a szorstką wolnością może dotyczyć wielu innych aspektów życia - np. miłości, życia rodzinnego, osiągania celów (nie tylko zawodowych).
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - cieszy mnie że zatrzymał - dziękuję za odwiedzenie i miły komentarz -                                                                                                       Pzdr.
    • @Berenika97 Niestety nie czytałam książki, więc muszę odczytać wiersz intuicyjnie. Raczej nie poszłam przy interpretacji w kierunku śmierci, a bardziej w kierunku wyzwalania się z różnych oplotów życiowych, chyba przede wszystkim w relacjach z ludźmi. Tematyką utworu może być niszczący, destrukcyjny związek, w którym, jak piszesz - "słowo zamarzło", czyli zabrakło już nadziei na komunikację i wzajemne zrozumienie. Krystalizacja ładnie pokazuje drogę od punktu zwrotnego do realizacji celu i samoświadomości. Wszelkie toksyczne relacje mają to do siebie, że odbierają to, co każdy ma - z psychologicznej perspektywy - najcenniejszego, czyli poczucie własnej wartości. Brak tegoż - uruchamia szereg lęków. Kostka lodu pod językiem - najpierw rani, to pierwszy etap, kiedy wyjście z impasu wydaje się przerażające. Temu uczuciu towarzyszy stan bezradności (wyuczonej) - gdy codzienność traci smak, bo brakuje woli sprawczego wkomponowania się w nią. Ale lód wygładza się - to symbolizuje odzyskiwanie siebie. Z upływem czasu w głowie otwierają się nowe, jasne możliwości. Aż w końcu można podjąć ostateczną decyzję, uwolnić się - a podstawą jest wyzbycie się psychologicznych ograniczeń. Pozostaje bezpieczeństwo i spokój.
    • @Leszczym   Chcę podkreślić, że dobrze nakreślił sytuację, choć nie przekreślam opcji, że w tym kajecie A5 skreślił już niejedną szansę - zanim ją jeszcze podkreślił. 
    • @Wochen   Ten wiersz mówi o kruchości bez żalu, o przemijaniu bez rozpaczy. "Ulepiony z marzeń" i jednocześnie "rozsypany jak liście" - to napięcie między formą a rozpadem trzyma przez całą lekturę. A ta końcowa cisza, "tylko słuchaj", działa jak oddech wstrzymany w połowie. Bardzo poruszające.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...