Okno

[Radosław]

chociaż nie mogłem

wejść do środka

przez otwarte drzwi

 

dostałem swoją szansę

w maleńkim oknie życia  

 

 

 

 

[Rafael Marius]

@Radosław

Mnie się kojarzy z niechcianymi przez matki noworodkami, które trafiają do tak zwanych "okien życia".
Potem mają szanse na adopcję, czyli nowe bycie. Być może w lepszym świecie.

 

[kwintesencja]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kto mówi w tekście? oddane przez rodziców dziecko, czy po prostu ktoś żyjący w myśl powiedzenia, "jak nie drzwiami, to oknem"?

[Radosław]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że to co piszesz jest dobrym punktem do głębszych rozważań. 

 

 

[Radosław]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj 

 

Dziękuję za pytanie. Nie jest powiedziane wprost, kto mówi w tekście. Można to potraktować dosłownie, ale również metaforycznie. 

 

Pozdrawiam 

[kwintesencja]

@Radosław Dziękuję za odpowiedź, przyznam, że najbardziej satysfakcjonują mnie teksty otwarte na interpretację, serdecznie pozdrawiam :)

[Radosław]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To mamy podobnie. Często tego typu teksty potrafią zaskoczyć po jakimś czasie. A doswiadczenie odbiorcy uzupełnia przekaz. 

 

Pozostaję z pozdrowieniem. 

[GrumpyElf]

@Radosław Konsternuje mnie czytanie tego samego wiersza wciąż w innych odsłonach, Radku. Przepraszam, ale nie rozumiem. Oczywiście wcale nie muszę. 

[Radosław]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj 

 

Tych odłson było wiele. A Ty Dzielisz się swoim odczuciem. Myślę, że nie ma za co przepraszać. Dziekuję Ci za to, że otworzyłaś serce. 

 

 

[GrumpyElf]

@Radosław Mam wrażenie, że intensywnie poszukujesz, nie tylko idealnych wersów w swoich wcześniejszych wierszach. Obyś znalazł czego szukasz. Ściskam. 

[Radosław]

@GrumpyElf Nie bardzo rozumiem, co masz na myślim ale przyjmuję, że rozmawiasz ze mną w ten właśnie spsób.  

[Anna_Sendor]

@Radosław Jeden z ulubionych

[GrumpyElf]

@Radosław Nie wiem jaki to jest "ten właśnie sposób", komentuję wyrażając dokładnie co myślę. Z czasem narasta lekka irytacja na te same wiersze "odgrzewane" na przestrzeni miesięcy. To jest szczerość z szacunku do Ciebie. Pozdrawiam. 

[Radosław]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Teraz, gdy czytam ten komentarz, jest mi bliżej do Ciebie. I dziękuję za bezpośrodeniość .

 

Powyższe zdanie nie jest w pełni dla mnie zrozumiałe, szczególnie druga część. Komentujesz moje zachowanie. 

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kiedy Pan Bóg zamyka drzwi, otwiera okno (życia)

 

Pozdrawiam

[Radosław]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hej. Wracam do Twojego komentarza. Staram się wczuć w Twoje położenie, odbiór: wtedy dyskusja nie jest na temat samego utworu, a "maniery", którą prezentuje autor (Radosław) na portalu literackim - ponownego publikowania utworu po wcześniejszych, wielokrotnych poprawkach. Rozumiem, że to może budzić irytację, a wręcz zażenowanie w osobie, która tego doświadcza. Twoja inofrmacja zwrotna dała mi wiele do myślenia i z tym pozostaję.    Mam nadzieję, że zbyt mocno nie wtrgnałem w Twoją wrażliwość, a jeśli tak, to przepraszam Ciebie. 

 

Pozostaję z pozdrowieniem 

[Radosław]

@Anna_Sendor We mnie za to mnożą się watpliwości.

 

Dziękuję.  

 

 

[GrumpyElf]

@Radosław Hej. Nie ma co przepraszać, ale dzięki że rozwinąłeś swoje stanowisko. Są dwa główne powody irytacji. Pierwszy to taki, że zawsze z zainteresowaniem szłam czytać Twoje wiersze, ciekawiło mnie gdy publikowałeś, cieszyłam się gdy pojawiłeś się po długiej przerwie. Po drugie, wiersze angażują emocje, procesy myślowe, wymagają trudu interpretacyjnego. Staram się przynajmniej tyle z siebie dawać. Więc idę do Radosława, a tam wiersz, w którym już byłam, pływałam, przyglądałam się, a może nawet utonęłam. I zapraszasz mnie do tego ponownie. A dlaczego? Bo być może autor znalazł dogodniejsze słowo, lepiej ułożony wers? Osobiście jako czytelnik odczuwam, że autor nadużywa mojego czasu i chęci. 

[Radosław]

@Jacek_Suchowicz Tego nie wiem. 

 

Pozdrawiam. 

 

 

[Radosław]

@GrumpyElf To nie miniatura, a Twój komentarz jest oknem i szansą.