Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Jutro

Nie zapukam

Nie spłoszę psa sąsiada

Tyle jeszcze miałem do powiedzenia

Niepotrzebnie

Zamknąłem usta na klucz i serce

Mogłem przyjść

Przedwczoraj

Słońce z tak wysoka spoglądało

Ciepłe ramiona

Przytuliłyby zmęczone myśli

Codzienne słowa pożółkłe od sprzeczki

Na fotelu dzisiaj była Twoja kolej

Posiedzieć

Oglądałbym jak przymrużasz oczy

Opowiadasz swoją historię

Nawet śmiałbym się 

Inaczej 

 

Przedwczoraj to był najlepszy moment

 

Edytowane przez Robert Wochna (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jest ciekawie... zasugeruję dać słowo.. jutro.. na samym początku, byłoby..

jutro nie zapukam... oraz... słońce z tak wysoka spoglądało... itd... do "sprzeczki".. co Ty na to.? 
natomiast fragment, jn. gorzej wypada...

 

/dziś/ była Twoja kolej  . .  . . dziś a dzisiaj.. niby to samo, ale... to "ś" w czytaniu... : /
Posiedzieć na fotelu 
Oglądałbym jak /przymrużasz/ oczy . .  . .  .a gdyby, przyglądałbym się jak mrużysz oczy
Opowiadasz /tę/ swoją historię . .  . .  . .  . . . bez "tę", wg mnie
Nawet śmiałbym się 
Inaczej 

 

Ostatnie dwa wersy w porządku... :), nawet bardzo w porządku.! Fajny tytuł.

Pozdrawiam.

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Demon powiedział, że zabierze mnie do domu, Do krainy bladej i cienistej, na wpół zapamiętanych Wzniosłych schodów i tarasów, obmurowanych Z balustradą z marmuru, od nieba ogromu,   Gdy u stóp labirynt kopuł ciągnie się w dali I wież obok wież wzdłuż wybrzeża postawionych. Jeszcze raz, powiedział mi, stanę oszołomiony Na tych starych wzgórzach, słysząc szum morskiej fali   Wszystko to obiecał i przez wrota zaćmienia Poniósł mnie pośród chlupotu jezior płomiennych I krwawo-złotych tronów bogów bezimiennych Przed bliskim swym losem wrzeszczących z przerażenia. A potem czarna zatoka, szum morza i mrok: - Tu był twój dom - zadrwił, - kiedy jeszcze miałeś wzrok! -   I Howard: The daemon said that he would take me home To the pale, shadowy land I half recalled As a high place of stair and terrace, walled With marble balustrades that sky-winds comb,   While miles below a maze of dome on dome And tower on tower beside a sea lies sprawled. Once more, he told me, I would stand enthralled On those old heights, and hear the far-off foam.   All this he promised, and through sunset’s gate He swept me, past the lapping lakes of flame, And red-gold thrones of gods without a name Who shriek in fear at some impending fate. Then a black gulf with sea-sounds in the night: “Here was your home,” he mocked, “when you had sight!”
    • @lena2_ doprawy prawdziwe :) Odwagi dla nas, do stawania w Prawdzie :)
    • @Clavisa roziskrzyło się iskrami żerowisko :) Śliczne :) i tutaj tajemnych nawiązań... :)   P.S. Hurt-Detal - iskry do nabycia w dobrej cenie ;)
    • @Alicja_Wysocka... cudowny.. romansik.. czerwca i dróżki. Jestem pewna, że ze sobą śpią... :) Porównania jak z bajki. No ale kto, jak nie Ala.. nam takie zostawia. Dobranoc.. pora na mnie.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ... to przepiękny fragment, co nie znaczy, że inne zwrotki gorsze... Bije z tej treści szczególny, wysublimowany spokój, który na pewno przyda mi się nad nadchodzącą noc. Puenta... :) rozbraja i zostawia mgiełkę dobrej aury. Piękny wiersz.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...