Jesień

[tomass77]

Pola nocą pachną dawną jesienią

Gwiazdy nieśmiało coś tam wypominają
Że w życiu się nie poukładało
Ale wciąż uparcie świecą
I oddech jest jak w za małe płuca
I dusza od nowa w jesień rusza
Zanim zamrozi ją w połowie
Zimowa zawierucha

I na nowo żyć się chce
Odkładać starość w niewidzialną
Młodej duszy zakładkę 

[tomass77]

@Michał_78 Dziękuję za komentarz i czytanie. I Anima Corpus także dziękuję. 

 

Pozdrawiam 

 

T. 

[violetta]

Jesień blisko.

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo to ładnie wyraziłeś u mnie tak chyba jest.

[A-typowa-b]

@tomass77 no no no. Poszło jak po maśle, była to ciągła myśl? Czy zbieranie pojedynczych?

Dobry wiersz, gratuluję. Dałabym Tobie dwa serca, ale mogę tylko jedno. Pozdrawiam serdecznie.

Edytowane 17 Września 2022 przez A-typowa-b (wyświetl historię edycji)

[tomass77]

@A-typowa-b Dziękuję za ciekawy komentarz. Najpierw było doznanie, zaraz potem się ułożyło. I jaskółka złapana. 

 

Pozdrawiam serdecznie 

 

T. 

@Rafael Marius Chyba u większości z nas... Bardzo dziękuję za komentarz. 

 

Pozdrawiam serdecznie 

 

T. 

@violetta Ciekawe, że kalendarz nosimy w sobie. Cóż byśmy zrobili bez pór roku... 

 

Pozdrawiam serdecznie 

 

T.