Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

     Złoty księżycu z dwoma ostrymi rogami,

Skrząco jaśniejący za moimi  oknami,

Do mojego pokoju zaglądasz zawzięcie,

Jakbyś wielkie tajemnice pragnął mi opowiedzieć,

 

O wielkich wydarzeniach zakrytych pomroką dziejów,

Piórem nigdy nie spisanych przez żadnych historyków,

Które jednak ty sam widziałeś,

Gdy na ciemnym niebie każdej nocy jaśniałeś,

 

Zapewne wszystkie krańce świata zwiedziłeś

Największe tajemnice ludzkości odkryłeś,

I zapewne ty jeden mój złoty księżycu,

Masz wiedzę większą od wszystkich historyków,

 

Zapewne podziwiałeś starożytnych Spartan męstwo,

Którzy to klęskę potrafili przekuć w zwycięstwo,

Przyszłym pokoleniom dać niezatarte świadectwo,

Co znaczy zachować ojców dziedzictwo,

 

Zapewne razem z bułgarskimi plemionami wędrowałeś,

Koczowniczym Bułgarom nocne niebo rozświetlałeś,

Nadzieję objęcia nowej ziemi w serca ich wlewałeś,

Zawziętość chana Asparucha z wysokiego nieba kontemplowałeś,

 

Czy kiedy w pełni będąc skrząco jaśniałeś,

I na granatowym niebie dumnie się rozgościłeś,

Czy wielkim złotym okiem ciekawsko podglądałeś,

Starożytnych Amazonek obrzędy wspaniałe?

 

I czy kiedy kilka wieków upłynęło,

A samotność na niebie nadal ci doskwierała,

Czy ciekawsko podglądałeś młode Słowianki,

W noc Kupały na rzekach puszczające wianki?

 

Czy kiedy przez Słowiańszczyznę wędrowałeś,

I wielkich wodzów Plemion Lechickich podziwiałeś,

Czy już wtedy było ci wiadome,

Które plemię pozostałe zdominuje?

 

I czy wieczorami podglądałeś Księcia Mieszka,

Kiedy delikatnie obejmował narzeczoną Dobrawę Czeską,

Prostoduszną szczerością szacunek jej zjednywał,

Serce przyszłej żony powoli tym zdobywał,

 

I czy z nieba wysokiego łzy roniłeś,

Gdy w nocne rozmowy leśnych partyzantów się wsłuchiwałeś,

Gdy gorąco tylko o wolnej Polsce marzyli,

Do marzenia ziszczenia nadludzkich wysiłków dokładali,

 

Czy byłeś ich sekretnym powiernikiem,

Po ciemnych lasach nocnym przewodnikiem,

Czy podziwiałeś młodych partyzantów nadludzko mężnych,

W nocny bój bez zawahania idących,

 

Na ciemnym niebie księżycu złoty,

Tajemnej swej wiedzy zazdrośnie strzegący,

Weźże się podziel tajemnicami swymi,

Z młodymi pasjonatami historii prostymi,

 

Powiewie odwiecznej wielkiej tajemnicy,

Szepnij cicho do mojej duszy,

Opowiedzże mi złoty księżycu,

Jakie są historii największe tajemnice,

 

Czy wikingowie Krzysztofa Kolumba uprzedzili,

I Amerykę naprawdę niegdyś przed Nim odkryli,

Jak naprawdę starożytni Egipcjanie piramidy budowali,

Jak waleczni wikingowie ziemie nowe zdobywali,

 

Gdzie ukryto Czyngis-chana kości,

Jakie tajemnice skrywa amerykańska Statua Wolności,

Co naprawdę skrywa Rękopis Wojnicza,

I gdzie zaginął średniowieczny opis Bitwy pod Legnicą,

 

Kto napisał „Historię Mongołów Tajną”,

Co stało się z Bursztynową Komnatą,

Czy prawdziwa jest historia El Dorado złotego,

I jakie były losy Insygniów Kazimierza Wielkiego,

 

Jaka była historia Skarbu Księcia Wiślan,

Jakie tajemnice skrywał rzymski cesarz Dioklecjan,

Jak naprawdę wyglądało Galla Anonima oblicze,

Gdzie zaginęły dwa grunwaldzkie miecze,

 

O czym Król Jan III Sobieski nocą rozmyślał,

Gdy do wielkiej bitwy nazajutrz się szykował,

Czy tej samej nocy dopadła trwoga,

Kara Mustafę wielkiego wezyra,

 

Gdy Henryk Sienkiewicz pisał swą trylogię,

Czy pisząc mimowolnie uronił łezkę,

Nad losami swych bohaterów,

Którzy na stałe zagościli w sercach czytelników,

 

Lecz ty księżycu tajemnic swoich zazdrośnie strzeżesz,

Przenigdy nikomu ich nie powierzysz,

Tego co widziałeś nikomu nie opowiesz,

Największe historii sekrety dla siebie zachowasz…

Opublikowano

@Kamil Olszówka Niezwykłe spojrzenie na bieg dziejów - oczyma Księżyca... Ale czy ma oczy, i pamięć..? Zrozumienie tego, co widzi..? Podobne odczucia mam widząc stare drzewa - jakby wchłonęły w siebie historię - żywi lecz niemi jej świadkowie. Ostatnio zaczynam coraz bardziej odczuwać spojrzenie Boga - od zawsze na wszystko. Dobrze je czuć. Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
    • @Migrena   "nie było rytmu tylko uderzenia nierówne głodne"   najbardziej współgra z muzyką,  bo jej  rytm taki dziwny, ciężki...   wprawiasz panów i panie  niejako w zakłopotanie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ...   ale wiersz udany     @Migrena oceniam to paralelnie -  jako Twój głos na temat estetyki       w sztuce
    • Tekst powtórkowy     wyrzeźbiłeś mnie w skrzepłej krwi z cierniowych krwinek mam cierpienie a z białych jego brak na wysokiej górze stać mi każesz bym zrozumiał świat    lecz sił zaczyna brakować mi którymi dźwigam ciężar ten pozwól że pójdę sobie stąd wiem że to podłe i nieludzkie zmęczony jestem grą    marzę by z góry nagle zejść zostawić bliskość złotych gwiazd jak mi wygodnie życie śnić lecz błękit powtarza słowa te remis nie może być     a rzeźbij nadal z czego już chcesz jesteś o niebo mądrzejszy ode mnie ta góra zniknie nie będzie tu    gdy czas ominie ślady zegara bez horyzontu dla każdej z dróg                         ∞
    • @Nata_Kruk   dziękuję, myślę i rozmyślam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !  @Jacek_Suchowicz   Jacek …milczysz i milczysz   Dziękuję wszystkim za serduszka z całego mojego, kobiecego serca
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...