Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jedyne czego mi potrzeba
to poznać numer do nieba
zadzwoniłabym i byśmy sobie pogadali
powspominali o tym jak byliśmy mali
byśmy się śmiali całą noc
jak za starych czasów schowali pod koc
ukryli przed prawdą i światem
byśmy leżeli na ziemi jak to robiliśmy latem
byśmy opowiedzieli co słychać u nas
ile lat minęło, jak szybko mija czas
i może bym się dowiedziała jak jest tam - po drugiej tęczy stronie
kiedy nadejdzie naszych dni już koniec
i byśmy byli tylko ty i ja - my sami
tak jakby nie było nic poza nami


jakbyśmy nie byli rozdarci pomiędzy światami...

  • 4 tygodnie później...
  • 1 miesiąc temu...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale jesteśmy bo takie to życie. Też chciałbym , żeby było inaczej, ale patrząc wstecz widzę, że to, co było, było po prostu kłamstwem. Ja osobiście nie chciałbym już pałętać się po innym swiecie. Cieszę się, że znalazłem Twoje wiersze . Pozdrawiam.

 

Opublikowano

@helenormeller Pędząc przez życie, nazbierałem sobie pytań, które chcę zadać Panu Bogu gdy umrę. Kilka z nich zrodziło się w dzieciństwie, kiedy to właśnie zafascynowany byłem przeróżnymi tajemnicami wszechświata typu np. czarne dziury, kwazary etc. Są to pytania o rzeczy, których ludzkość prawdopodobnie nigdy nie zobaczy, dajmy na to: Jak wgląda osobliwość czarnej dziury? 

 

Chciałoby się wiedzieć to wszystko jeszcze za życia, dzwoniąc. Oj, chciałoby się. :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew Przeczytać - nie zawsze znaczy zrozumieć.  Kiedyś pewien poeta powiedział mi - nigdy nie tłumacz wiersza, zostaw to czytelnikowi. Wiersz powinien być jak wyspa – Ty go tam „posadziłaś”, ale to czytelnik musi zdecydować, czy chce tam szukać skarbów, czy tylko posiedzieć na plaży.   Dziękuję za czytanie :)
    • Dobre! A swoją drogą najekonomiczniejszy jest na statku podwodnym, tam wszystko...        podwodne?:)))
    • Czas na Ziemi czy w statku kosmicznym jest istotniejszy dla ekonomistów?  
    • @Poet Ka Jak powrót do świata, w którym blask był dowodem na istnienie dobra, a nie zapowiedzią koszmaru.   Patrzysz w to słońce. Ono nic nie obiecuje. Tylko, że lśni wciąż.   Pozdrawiam
    • 75. Gaugamela (narrator: Agrianin)   1.   Widziałem z daleka złote rydwany jak słońce — i pustkę w sobie.   2.   Czemu ich tylu? Czemu ja znów tutaj z tarczą w dłoni?   3.   Mój brat z Pelagonii zawiązał chustę na ramię — „żeby mnie poznali”.   4.   Bęben zabił raz i serce jak zwierzę wyszło z klatki.   5.   Ruszyliśmy w step, jakby wszystko co było już nie miało wagi.   6.   Biegliśmy lekko. Z boku, na skrzydło. Jak psy na łańcuchu.   7.   Rozkaz: rozstąpić się — niech rydwany same się zgubią.   8.   Koń z poderżniętym gardłem jeszcze biegnie — nie wie, że umiera.   9.   Z bliska ich twarze. Czarne brody, oczy – ludzkie.   10.   Brat miał procę. Nie strzelił ani razu. Potem płakał.   11.   Falangę rozdarło — ktoś zawahał się o oddech za długo.   12.   Nie było linii — tylko ciała szukające kierunku.   13.   Król wrócił z krzykiem — płomień, który przypomina, że żyjesz.   14.   Persowie pękli — jak łuk, który zbyt długo był napięty.   15.   Strzała bez imienia. Weszła cicho, jakby znała miejsce.   16.   Koniec bez słów. To najbardziej prawdziwe.   cdn.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...