Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Jakoby do ludzi

Kasia Dobucka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Kasia Dobucka

Kasia Dobucka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Oddjąc wspomienia
na tacy srebrnej,
lśnące jeszcze jak
trawa pokryta rosą.

Wykładając zaciekle
między wiersze...
Gotowym na cios
mocniejszy niż gwałt.

Tracąc część siebie
zaskoczonego ufnością.
Drżąc od chłodu
dotykającego usta.

Milcząc między ludźmi
bliskimi jak krew.
Otaczając się puchem
z ciernistego krzewu.

Przeżywając słowo
pieczętujące znaczenie
ukłucia, wiernego
samotnego wędrowcy.

Broniąc siebie
nieodpartego przestępce.
Wypisując swoje grzechy
goniące pośród dnia.

Zastudzając potrzebę
picia gorącego żaru,
palącego gardło
człowieka zmarłego.

Nie czując wichru
lecz chuch motyla,
zamkniętego w klatce
na krańcu ziemi.

Nie słysząc krzyku
lecz płacz cichy,
drżący jak usta me
od chłodu zmarzłe.

Nie czując bólu
krojącego serce,
lecz ukojenie duszy
wołającej błagalnie.

Klęcząc na górze
modlitwę składając
do rąk Bożych
w beznadziejności...

Wylewnie wplatając
śmierć w nici
swego swetra
nie spełniona.
-zginę-

Kasia Dobucka

Kasia Dobucka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

"a czemu nieważne ? jak wiersz ma swoją historię
to bardzo dobrze. A mój przepis to technika
" dada " !
Ps. Literówki popraw :)"

e-m-e-m - jest nieważne bo tu nie miejsce na zwierzenia, zrosztą nie nadaję się do takich rzeczy. Ważne może i jest ale dla mnie. Dzięki, że wpadłeś, Literówki, które zauważyłam poprawiłam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hollow man
      daj mi czas

      Przez hollow man · Opublikowano

      @bazyl_prost Dzięki. Myślisz, że to oda do braku słów? Czy jeszcze coś innego?
    • bazyl_prost
      Wulkan, nie kobieta

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      trochę by było niebezpiecznie gdyby tak było , pewnie chcesz na Islandię?
    • Maciek.J
      Spotkanie w Warszawie

      Przez Maciek.J · Opublikowano

      Stary cenzor Wasyl Aleksiejewicz Srogin siedział za biurkiem i czytał właśnie rękopis, który mu przyniósł do opinii 36 –letni poeta. Wasyl trzymając papierosa w ustach cedził każde słowo, które wypowiadał komentując obszerne dzieło. - No wot , -mruknął w końcu wypuszczając kłęby dymu nosem. - Nawet byłoby niezłe, ale strasznie długie. Nie dałoby się tego jakoś skrócić ? Te zapychacze w wersach w dodatku wszystko psują. Okropna zaimkoza już na samym początku. Kilka zaledwie wersów i co mamy? wszystkie wasze zaimki po kolei : moja, ty, cię, ten ,cię ,twą ,tobie i tak dalej i tak dalej... - Ależ, proszę pana…to jest inwokacja – usiłował się bronić autor. - Proszę mi nie przerywać, bo nigdy się pan niczego nie nauczy –warknął złowieszczo Wasyl i zapalił kolejnego papierosa. Cały pokój po chwili wypełniony był błękitnym dymem o nieprzyjemnym zapachu. - Okropne poza tym są te rymy – kontynuował cenzor – jak wy to nazywacie? Aaa … rymy częstochowskie…. -istna grafomania panie poeto... -w sumie całość do poprawy albo do wyrzucenia. Poeta posmutniał i rzekł zdławionym głosem : - Trudno, skoro się nie podoba panu to pojadę z tym tekstem do Paryża. -Może tam będą innego zdania i mi to wydrukują. - A jedź pan, gdzie pan sobie chcesz – odrzekł Srogin i zawołał sekretarkę. -Taniu , zrób mi mocnej kawy i odprowadź pana poetę. - -Ha ha chciałby być lepszy od naszego Puszkina ! wykrzyknął jeszcze tubalnym głosem. Poeta wziął z biurka Wasyla rękopis i z szacunkiem przy drzwiach się ukłonił.   Za oknem coraz mocniej świeciło słońce. Na drzewach głośno śpiewały ptaki. Piękna była tamta warszawska wiosna . Był rok 1834.  
    • lovej
      Wulkan, nie kobieta

      Przez lovej · Opublikowano

      Wulkan, nie kobieta Moje serce płonie przy tobie Wprowadź mnie do serca wulkanu Będziemy miłością w postaci lawy Nie pozwólmy, by ta lawa ostygła, zapraszam na kawę Nadszedł okres gorących dni oraz miesięcy Na Ziemi kwitną czerwone róże, są wulkany, a ty jesteś wyjątkowa Świat obawia się wulkanów, lecz ja się cieszę, że jesteś Wszystkie wulkany na świecie, łączmy siły, wybierzemy się na wizytę Rozpalimy jego serce Czyż nie zbliża się era wulkanów? Otwieram serce dla wulkanów, zapraszam do środka                                                                                                                                                       Lovej . 2026-02-16           Inspiracje . Siła miłości
    • Ajar41
      lim o - 14.02.

      Przez Ajar41 · Opublikowano

      @iwonaroma@Klip@hehehehe@Jacek_Suchowicz  Dzięki za polubienia i fajne zwrotne limeryki . Pozdrawiam.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...