Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Oblicza życia

Wiesława
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Wiesława

Wiesława

Opublikowano
Opublikowano

 

 

Nasze życie bywa poezji uwielbieniem,

gdy piękne chwile zachwyt wzbudzają.

W duszy pojawia się wtedy natchnienie

i cenne myśli wprost z nieba spływają.

 

Życie ma też swe mroczne oblicza,

schowajmy teraz różowe okulary.

Nikt nas jeszcze z tego nie rozlicza,

odwracamy wzrok, nieświadomi kary.

 

Życie czasami staje się dramatem,

gdy ojciec córce zadaje cierpienia.

Albo sąsiad pedofil złym dotykiem,

bolesne nam zostawia wspomnienia.

 

Zdarza się z rzadka, że jest koszmarem,

dla tych, co już obronić się nie mogą.

Przecież nie są na ziemi tylko za karę,

niech podążają również dobra drogą.

 

Nie bądźmy też głusi na płacz dzieci,

doświadczających bólu i przemocy.

Czekasz, aż zareaguje ktoś trzeci?

One już potrzebują Twej pomocy!

 

Te różne oblicza życia przerażają,

a tylko kilka z nich wymieniłam.

One tyle cierpienia w sobie mają,

że z tego bólu się przebudziłam!!!

2
Wiesława

Wiesława

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar życie nasze ma też niestety smutne oblicza, ale najczęściej wypieramy je ze swojej świadomości i chcielibyśmy widzieć tylko te pozytywne. Lecz jeśli pragniemy coś w tym kierunku zrobić aby życie było szczęśliwsze, to musimy zdjąć różowe okulary. Pozdrawiam Cię serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bożena De-Tre
      Bliskość

      Przez Bożena De-Tre · Opublikowano

      @Marek.zak1 Bliskość jest wtedy gdy krople rosy rankiem przynosisz w dłoni wierząc że ktoś nie upuści jej …
    • Krzysztof_Gromadzki
      Galarina

      Przez Krzysztof_Gromadzki · Opublikowano

      Stoję przed Tobą z obnażoną piersią, Więdnę, przekwitam, lecz wciąż jestem piękna! Widzę w sposobie, w jaki na mnie patrzysz, Że dalej jeszcze budzę pożądanie, Zmysłów, fantazji, marzeń i natchnienia, Innymi słowy - lepszej cząstki Ciebie!   Pamiętasz ten moment, gdyśmy się poznali? Gdy po raz pierwszy wziąłeś mnie w ramiona? Gdy wyrzeźbiłeś mnie swoją pieszczotą? A moje ciało było z alabastru? Całkiem niedawno, czyż nie, Salvadorze? Już się tak nie wstydź, nie czas na pruderię!   Te Twoje wąsy! Strzeliste jak wieże! W jesieni życia wciąż skore do psoty! Wiele widziały, wiele doświadczyły, I nie chcą powiedzieć ostatniego słowa! Podkręć je dla mnie, jak za dawnych czasów, Tak sowizdrzalsko, jak to Ty potrafisz!   Z Tobą czas jeszcze obszedł się łaskawie, Mnie nadgryzł bardziej o całą dekadę, Pewnie dlatego na moim nadgarstku,  Jest Uroboros, co zjada sam siebie, Z ogonem w pysku został Władcą Czasu, Ma nad nim władzę, jak Ja mam nad Tobą!   Gdy mnie malujesz, otaczasz mnie nimbem, Ta aureola jest ambiwalentna, Niewinna Święta - Grzeszna Kusicielka! Wszystko chcesz zamknąć w mej wątłej postaci?! Czy nie za dużo na jedną kobietę, Pierwszoplanowych ról do odegrania?   Nie odchodź jeszcze, obraz się nie skończył, Trwałość Pamięci marszczy się w zegarach! Płonie Żyrafa, jak Krzew Gorejący! Co Ci objawi? Nie duś tego w sobie! Lecz maluj śmiało, barwą, cieniem, szeptem, By Twoje płótno nie zionęło pustką!   Gdzie Ty Salvadorze, tam będzie i Gala, Tak samo Ci wierna, jak Ci nieposłuszna! Jest we mnie żywioł nie do okiełznania, Nie próbuj nawet zbliżać się z wędzidłem! Jeśli sam jeszcze tego nie odgadłeś, Chcę być dla Ciebie Niebezpieczną Muzą! 
    • viola arvensis
      tuż przed

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Migrena    postawieni przed końcem świata gdzie początek zaistnieć nie zdoła z nieczułością ich życie oplata pustka, nicość i echo dokoła.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak mi się poskładało w głowie teraz, na bazie Twojego pięknego wiersza.  Czuć w nim zarówno melancholię jak i akceptację, a każdy wers skomponowany z niezwykłą czułością i wrażliwością. I to jest godne podziwu.    
    • Marek.zak1
      Bliskość

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Bliskość jest fajna, ale, bezpieczna nie jest wcale, bo to wie pan i pani, że z bliska łatwo zranić.  
    • slavu
      Afrykański pocałunek

      Przez slavu · Opublikowano

      Pod powiekami nie ma powietrza. Na gałkach ocznych topielce snów spływają w noc, jak w Styks. Ta noc odcina nam tułowia od głów i jednym chlustem czarnego nieba gasi wzrok. Ta noc ma piersi spuchnięte, pachnie rozpustą jej cichy krok, ciemny jak afrykański pocałunek.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...