Reflektor i pióro

[wilga]

Ta książka już nabrała kształtu,

oddycha, prawie słyszę jej puls.

 

Drżącą ręką przewracam kartki,

jeszcze nie znam pełnej treści.

Kiedy przejdę przez labirynt słów,

może zrozumiem dzisiejszy czas,

który budzi grozę i zaciska usta.

 

Czarne znaki mogą zburzyć miasta,

zasypać popiołem każdy wątek.

Domyślam się, jaką melodię wyśpiewa

ostatnia strona, ale nie jestem pewna,

czy mój głos utrzyma w ryzach konie

 

Platona.

[violetta]

w każdym zakątku świata jest pięknie, podobnie w książce.

[Anna_Sendor]

@wilga Świetna ostatnia strofa - wg mnie najmocniejszy i najlepiej napisany fragment utworu. Ciekawe, świadome pisanie, będę zaglądać.

 

PS Zastanowiłabym się nad „labiryntem słów” - ta metafora dopełniaczowa trochę odstaje od reszty utworu (sama forma i trochę zużyta treść), sprawnego pod względem warsztatu. Zdaję sobie sprawę, że ta treść jest potrzebna do utrzymania sensu, ale może warto byłoby pomyśleć, czy nie zapisać inaczej. Ale to tylko tyle - poza tym widać dobry pomysł i spore wyczucie języka. Powodzenia!

[[email protected]]

@wilga Ksobny i odsiebny... gnają,
                 ku naszym niestety koszmarom.

Wszystkiego dobrego.

[wilga]

@Gosława Dziękuję, chociaż pochwała jakby trochę na wyrost.

@violetta Książka jest jak Ziemia - wszystkich przyjmie. Dziękuję za słowo.

@Anna_Sendor Wystrzegam się metafor dopełniaczowych. Chyba wymienię - szukam...nie chcę obrażać poezji nieudanym zapisem. Dziękuję za zatrzymanie przy wierszu.

 

@[email protected]  Tak , dobrze skomentowałeś puentę. Pozdrawiam serdecznie.