Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mistrzostwo...

sprowokowana, grzebię w encyklopedii...

to ogromny plus, gdy wiersz, by go zrozumieć, wymaga wysiłku intelektualnego

jedno czytanie nie wystarczy

kolejne moje odkrycia interpretacyjne - zostawię sobie na jutro

 

pozdrawiam

z ogromnym uznaniem:)

 

Opublikowano

@Cor-et-anima Cześć, postawiłam taką tezę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

, długo myślałam, od którego momentu w historii ludzkości zaczęliśmy się zakochiwać. 

A Lucy mnie inspiruje od wielu lat, to prawdziwa miss Etiopii, chociaż nie należy do naszego gatunku, to Australopitek.

 

Dziękuję za komentarz

Opublikowano

@Somalija Lucy - miss ...

Daleko jej, jeśli chodzi o obowiązujące obecnie kanony urody

No, ale jeśli można zakochać się w delfinie?

(Margaret Howe Lovatt i delfin Peter

oraz sławna delfinica Dolly i Malcolm Brenner)

 

chciałam kiedyś opisać tę miłość w wierszu, ale tak jakoś...

weny zabrakło

 

 

super wiersz, jeszcze raz gratuluję!

będę zgłębiać temat Lucy - natchnęłaś mnie:)

 

 

Opublikowano

@Cor-et-anima Lucy i nas dzielą dwa może trzy miliony lat. To bardzo dużo... ja mam dużą wyobraźnię, ale tysiąc tysięcy mnie pokonywało od małego

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

, bo teraz mamy 2022 rok...Odkryto ją w etiopskiej wiosce Hedar,  w jaskini. Nazwałam ją miss, bo została na kartach historii naturalnej, jak Nefertiti lub Klepatra w historii cywilizacji, ale czas o tych kobiet liczymy w kilku tysiącach...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zamień erkaem na Kamasutrę i nie martw się jutrem

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ps. Tylko się o tym nie rozpisuj, bo będziesz się tłumaczył

Opublikowano

@WiechuJK ,,szperamy w starej" czyli w religii w ,,nowej wierze" czyli w szeroko pojętej psychologii i szukamy rozwiązania, odpowiedzi jak to jest z tą miłością...

 

,,Obłok na twarzy" to stan odurzenia, zapewne w tym przypadku zakochania...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nieomal poczułem to wykluwanie, ale przyszło porównanie, ziemia się podobnie wykluwa, pęka kontynent, ciekawe co to będzie? :))
    • trochę tajemnicze wersy można nazwać grypsem poetycznym, dla nielicznych, którym zazdroszczę bo nie cierpię niewiedzy :))
    • @Alicja_WysockaTe głowy to ciekawe instrumenty wiemy, że współdziałają z podświadomością, gdyby działały jeszcze z nadświadomością, to odpowiedzi zadowoliłyby naszą ciekawość i wrażliwość :), a wszystko dzięki kawie???:))) @NatuskaaZadajesz pytanie, które nie potrzebuje odpowiedzi albo się proszą o nie. Najlepszymi są te sprzeczne odpowiedzi, stawiasz na górnolotność i wpływ, na przeciw stanąć może rozsądek tłumiący, czyli np. niemożliwość wzlotu albo upadek jako rodzaj bierności. Wolę jednak podobnie, wpływać, niż biernie opływać ten stan rzeczy obok :)) Dziękuję za zainteresowanie bo daje mi to sygnał do dalszych eksperymentów poezyjnie filozoficznych :))
    • – Hej, słyszysz to? W korytarzu – mówi nerwowym szeptem. – Tak… To musiało wrócić… – Musimy się stąd wydostać, tylko trzeba znaleźć cichy sposób…   Wspomniany rytmiczny stukot wydaje być się szybszy i głośniejszy — Musi być zniecierpliwione…   – Wiem! Rzucę butelką, ono zainteresuje się nią, a my wybiegniemy z domu – niepewnie stwierdza. – Nie wydaje mi się, że damy tak radę… To jest o wiele silniejsze od nas… A wiesz, co się stanie, jak nas złapie, prawda? – Masz racje, z pewnością będzie chciało to zrobić… Jakiś inny pomysł? – Myślę, że musimy wyjść przez okno. Jest to najbezpieczniejsza rzecz, jaką możemy zrobić. – Tak, to jest to. Dobrze, że pod nim jest dach. Będzie mniejsza szansa, że spadniemy…   Lekko skradają się do parapetu i uchylają szybę. Stukot gasi się. Teraz słychać tylko tykanie zegara. W korytarzu rozbrzmiewa ledwo zauważalny głos: „Już czas” Wyłącza się tam światło.   – Cholera! Trzeba uciekać! – Dziewczyna wyskakuje przez okno na kafelkowy daszek. – Poczekaj na mnie! – Próbuje wdrapać na podokiennik, jednak nie potrafi.   Rozlega się dźwięk otwieranych drzwi. Przez kilka sekund jest cicho — jakby każdy oczekiwał, aż to nadejdzie. Nagle histeryczny krzyk chłopca, który łączy się z płaczem przyćmiewa wszystko. Nasila się i nasila i… Zmienia się na śmiech. Jego śmiech. Dziewka zeskakuje i biegnie, ratując życie.
    • @Poezja to życie, dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...